ဒီဇင္ဘာလ ၁
ရက္ေန႔မွာ က်ေရာက္တ့ဲ ကမၻာ႔ေအအိုင္ဒီအက္စ္
ကာကြယ္တိုက္ဖ်က္ေရးေန႔မွာကမၻာ့အရပ္ရပ္မွာ ေရာဂါတိုက္ဖ်က္ေရးနဲ႔ ပတ္သတ္ၿပီး
လႈပ္ရွားမႈေတြ အခမ္းအနား ေတြ လုပ္ေနၾကေပမ့ဲ ရန္ကုန္မွာေတာ့ ဘာလႈပ္ရွားမႈမွ မရွိပဲ
တိတ္ဆိတ္ ၿငိမ္သက္စြာနဲ႔ လူမသိသူမသိ ၿပီးဆံုးသြားတယ္လို႔ ဆိုပါတယ္။

အရင္ႏွစ္ေတြက
ကမာၻ႔ေအအိုင္ဒီအက္စ္ေန႔ကို အန္အလ္ဒီပါတီက ဦးစီးၿပီး ရုံးခ်ဳပ္မွာ
အခမ္းအနားက်င္းပေလ့ရွိေပမ့ဲ အခုႏွစ္မွာေတာ့ ပါတီအေနနဲ႔အခမ္းအနားကို
ျပဳလုပ္ေပးႏိုင္ျခင္း မရွိ ဘူးလို႔ ဆိုပါတယ္။

အဓိက
အေၾကာင္းကေတာ့ ေ၀ဒနာရွင္ေတြကို အကူအညီေပးေနတ့ဲ အန္အယ္လ္ဒီပါတီ
အဖြဲ႔၀င္ေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ား အဖမ္းခံေနရၿပီး တခ်ဳိ႕ကေတာ့ တိမ္းေရွာင္ေနၾကရလုိ႔
ျဖစ္တယ္လို႔ သိရပါတယ္။

ဒီအေၾကာင္းေတြနဲ႔
ပတ္သတ္ၿပီး အာအက္ဖ္ေအ ဦးတင္ေအာင္ခိုင္က တင္ျပထားတာကို နားဆင္ႏိုင္ပါတယ္။

ေမး။      အျပည္ျပည္ဆိုင္ရာ ေအအိုင္ဒီအက္ တိုက္ဖ်က္ေရးေန႔မွာ တကမာၻလံုးက
ေရာဂါတိုက္ျဖတ္ေရးႏွင္႔ ပတ္သတ္ျပီး လွဳပ္ရွားမူေတြလုပ္၊ အခန္းနားေတြလုပ္နဲ႔
အလုပ္႐ႈပ္ေနခ်ိန္မွာ ရန္ကုန္ၿမိဳ႕က ေဝဒနာရွင္ေတြ ကေတာ႔ စိတ္ဓာတ္ၾကၿပီး
စိတ္အားငယ္ေနၾကရတယ္လို႔သိရပါတယ္။ ေဝဒနာရွင္တစ္ဦးက အခုလို ေျပာျပပါ တယ္။

ေျဖ။       ကြ်န္မတို႔ေဝဒနာသည္ေတြသိရသေလာက္ကေတာ ကြ်န္မတို႔ု အုပ္စုထဲ သိရရသေလာက္ေပါ႔ေနာ္
'ဘာမွကိုမရိွဘူးရွင့္' ။ ကြ်န္မတုိ႔မွာအခု အခက္အခဲေတြပဲရိွပါတယ္။

ေမး။      အခက္အခဲေတြကို နည္းနည္းေျပာျပပါဦး ခင္ဗ်ား။ ဘာေတြမ်ား ၿဖစ္ပါသလဲ။

ေျဖ။       အခက္အခဲေတြကေတာ့ က်မတို႔တည္းခိုေနရတဲ႔ မဂၢင္ေက်ာင္းတိုက္ၾကီး
အပိတ္ခံရတယ္၊ က်မတို႔ကို အကူအညီေပးေနတဲ႔ မျဖဴျဖဴသင္း တိမ္းေရွာင္ေနရတယ္၊ ဒါေတြက
ကြ်န္မ တို႔ရဲ႕ မဟာအခက္အခဲဲႀကီးပဲ။

ေမး။      နယ္ကေန႔ ရန္ကုန္မွာလာၿပီး ေဆးကုေနတဲ႔ ေဝဒနာရွင္တစ္ဦးေျပာျပသြားတာပါ။
ေဝဒနာရွင္ ေနာက္တစ္ဦးကလည္း။

ေၿဖး။      တစ္ကမၻာလံုးက ဒီေဝဒနာရွင္ေတြအတြက္ ဘယ္လိုကူညီမလဲ၊
ဘယ္လို႔ေႏြးေထြးမူေတြေပးမလဲ၊ စူးစမ္းေနၾကခ်ိန္မွာ ကြ်န္ေတာ္တို႔ ဆီမွာေတာ႔ဘာမွ စီမံမႈေတြ
မရိွတဲ႔အတြက္ စိတ္မေကာင္းဘူးေပါ႔။ ေနာက္ၿပီးေတာ႔ ကူညီတဲ႔သူေတြကိုလဲ ေႏွာက္ယွက္တဲ႔အတြက္
သူတို႔မွာေရွာင္းတိမ္းေနရတဲ႔အတြက္ က်ေနာ္တို႔အခက္အခဲ ၿဖစ္ပါတယ္ခင္ဗ်ာ။

ေမး။      ဆက္လက္ၿပီး မဂၢင္ေက်ာင္းအပိတ္ခံရတဲ႔ ကိစၥဟာ၊ ေဝဒနာရွင္ေတြအတြက္ အႀကီးမွာဆံုး
ဆံုး႐ႈံးမႈႀကီးျဖစ္တယ္လို႔ဆိုပါတယ္။

ေၿဖ။       နယ္ကေနၿပီးေတာ့ ေဆးလာကုဖို႔ကိစၥဆိုတာလြယ္ကူတဲ႔ကိစၥ မဟုတ္ဘူးခင္ဗ်။
ဒီေက်ာင္းရိွေနလိုသာ အဆင္ေျပတာေလ၊ အခုလို ဒီေက်ာင္းပိတ္လိုက္ျခင္းအားျဖင့္၊ နယ္က လူနာေတြဟာ
အခက္အခဲ ဒုကၡေတြနဲ႔ရင္ဆိုင္ရမွာ ျဖစ္တယ္။ ေနာက္ၿပီေတာ႔ ဒီေက်ာင္းမရိွတာက
လူနာေတြအတြက္ အင္မတန္မွ ၾကီးမားတဲ႔ ဆံုး႐ႈံးတဲ႔ ဆံုး႐ႈံးမူႀကီးတစ္ရပ္ပါပဲခင္ဗ်။

ေမး။      ေဝဒနာရွင္တစ္ဦးေျပာၿပသြားတာပါ ခင္ဗ်ား။ ဆက္လက္ၿပီး တိမ္ေရွာင္ေနရသူ
မျဖဴျဖဴသင္းကို ေမးၾကည့္တဲ႔အခါမွာ။ စက္တင္ဘာအေရးအခင္းမွာ မဂၢင္ေက်ာင္းကို
စစ္အစိုးရ တပ္ေတြဝင္ၿပီး စီးနင္းတဲ႔ အခ်ိန္ကတည္းက စိတ္ဓာတ္ေျခာက္္ျခား မႈေတြျဖစ္ခ႔ဲတယ္လို႔
ဆိုပါတယ္။

ေျဖ။       သူတို႔ ေတာ္ေတာ္ေလးကို ခံစားရတယ္။ ဒီဆရာေတာ္ကို ဖမ္းဆီးေခၚေဆာင္သြားတဲ႔
အခ်ိန္မွာ ညဘက္ႀကီး ဘုန္းႀကီးေက်ာင္းကို အဓမၼဝင္ဆီးတာေတြ၊ ေနာက္ဘုန္ႀကီးေတြကို
ရိွက္ႏွက္သြားတာေတြ ျမင္ရတဲ႔အခါ သူတို႔ေတာ္ေတာ္ႀကီးထိတ္လန္႔သြားတယ္။ အဲဒီတစ္ခ်ိန္တည္းမွာပဲ
သူတို႔ကိုလဲဖမ္း၊ ေခၚေဆာင္ၿပီးေတာ့ ေဆးရံုေတြဘာေတြ ပို႔လိုက္တယ္။ အဲဒီမွာ လူနာတစ္ခ်ိဳ႕
ေသးဆံုးတာေတြ ေတာင္ရိွပါတယ္။ အဲဒီလိုေသဆံုးသလိုလဲေနာက္ တစ္ခ်ိဳ႕ေတြဆို
ဘယ္ကိုျပန္လို႔ျပန္ရမွန္း၊ ဘယ္ကိုသြားလို႔ သြားရမွန္း မသိဘူး။ ေနာက္မွ သူတို႔သြားစရာ
ေနရာကို ရွာေဖြးၿပီးမွ သူတို႔သြားရလာရရိွတဲ႔။ အရမ္းလူနာေတြ အခက္အခဲ ျဖစ္သြားတဲ႔။
မဂၢင္ေက်ာင္းဖ်က္တဲ႔ကိစၥနဲ႔ ပတ္သတ္ၿပီး သူတို႔စိတ္ေကာ၊ စိတ္မေကာင္းလည္း ေတာ္ေတာ္
ျဖစ္ၾကတယ္။ ေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ား ခံစားၾကရတယ္။ ၿပီးခဲ႔တဲ႔ ရက္ကဆို မဂၢင္ေက်ာင္းကို
ပိတ္တဲ့အခါက်ေတာ့ လူနာေတြသြားတယ္၊ မိုးလင္းကေန မိုးခ်ဳန္းထိေပါ႔ေနာ္ ညေနမိုးခ်ဳပ္တဲ့ထိ
ဘဘုန္းၾကီနဲ႔ အတူတူ လမ္းလယ္ေခါင္မွာ မတ္တပ္ရပ္ေနက်တဲ႔ အခါ တစ္ခ်ိဳလူနာေတြဆို အခုထိ
ဖ်ားေနၾကတုန္းပဲ။ သူတို႔ေတြ။ က်န္းမားေရး ထိခိုက္တာေပါ႔ေနာ္။

ေမး။      မဂၢင္ေက်ာင္းမွာ လတ္တေလာအေနနဲ႔ ေပါ႔ေလ ဒီေဝဒနာရွင္ေတြက
ဘယ္ေလာက္မ်ား ရိွလဲခင္ဗ်ာ။

ေျဖ။       အနည္းဆံုး ဆယ္ေယာက္နဲ႔ ဆယ႔္ငါးေယာက္ ၾကားမွာ ပံုမွန္ရိွေနပါတယ္။
သူတိုကေတာ႔ အသြားအလာမၾကပ္ဘူး။ ပံုမွန္ကေတာ႔ တည္းဖို႔ခိုဖုိ႔ နယ္ကလာတဲ႔ လူနာေတြေကာ၊
ဒီမွာ ေဆးဝါကုသဖို႔ ကပ္ေနတဲ႔ ေဝဒနာသည္ ေတြေကာဟာ ပံုမွန္ကေတာ့ဆယ္ေယာက္နဲ႔
ဆယ္႔ငါးေယာက္ၾကားမွာ ပံုမွန္မျပတ္ဘူးရိွေနၾကပါတယ္။

ေမး။      အခုေတာ႔ မဂၢင္ေက်ာင္းမရိွတဲ႔ အတြက္ေၾကာင္႔ သူတို႔က ဘယ္မွာသြားေနၾကလဲ။

ေၿဖး။      အဲ အခုေတာ႔ သူတို႕ ခက္ခက္ခဲခဲဲေပါ့ေနာ္ သူတို႔ အားလံုးစုေပါင္းၿပီးေတာ႔
က်ပ္က်ပ္တည္းတည္း ေနေနရတာေပါ႔ေနာ္။ တစ္ေနရာမွာ စုၿပီးေတာ႔။

ေမး။      အာဏာပိုင္ေတြအေနနဲက ပထမၾကားတာက မဂၢင္ေက်ာင္းေတြက ေဝဒနာရွင္ေတြကို
တစ္ေနရာကိုေျပာင္းေပးတယ္လို႔ ၾကားတယ္ေလ။ အဲဒါဘယ္ေနရာကို ေပးတာလဲခင္ဗ်ာ။

ေၿဖ။       တေနရာကိုေျပာင္းေပးတယ္ ဆိုတာက သူတို႔က ဒီမဂၢင္ေက်ာင္းက
အရင္ကတည္းက သူတိုကဝင္ၿပီးေတာ႔ ဘုန္းၾကီးေတြကို ျပသနာရွာမယ္ဆိုရင္၊ ဒီလူနာေတြကို
ေခၚၿပီေတာ႔ ေဆးရံုမွာ ေကာက္တင္လိုက္တာပဲ။ အခုလည္း ေျပာင္းေပမယ္ဆိုၿပီးေတာ႔၊  ေခၚၿပီးေတာ႔ ေဆးရံုးေပၚတင္ေပးလိုက္တာပါပဲ။
ၿပီးေတာ႔ ဒီေဆးရံုးမွာ ေရာက္သြားၿပီဆိုရင္ သူတို႔ ဘာတာဝန္ မွ မယူပဲပစ္ထားလိုက္တာပဲ။
ေဆးဝါးကုသမူလည္းမေပးဘူး၊  ေနာက္တစ္ခုကက်ေတာ႔ တစ္ခ်ိဳ႕လူနာေတြဆိုရင္ ေဆးဝါကုသမူလိုအပ္ေနရလွ်က္နဲ႔
အေဝးေျပးလက္မွတ္ေတြ အတင္း ျဖတ္ၿပီး တင္ေပးလုိက္တဲ႔ လူနာေတြေတာင္ရိွတယ္။

ေမး။ အဲဒီမွာ ေဝဒနာသည္တြက္က
အခုဆိုလိုရိွရင္ မျဖဴျဖဴသင္းတို႔ အရင္တုန္းက ေဆာင္ရႊက္ေပးေနတာ ဆိုလို႔ရိွရင္ ဒီကေနၿပီးေတာ့
တည္းခိုတည္ေနရာက ေခၚၿပီးေတာ႔ ေဆးခန္းျပတာ တို႔၊ ေဆးရံုျပတာတို႔ လုပ္ေပးတယ္။ ေနာက္တခါ
သူတို႔ရရိွသင္႔တဲ႔ ေဆးေတြကိုလဲ ထုတ္ေပးတဲ႔ဟာေတြကိုလဲ မျဖဴျဖဴသင္းတို႔လုပ္ေပးေနတာ
ကိုလည္ၾကားရတယ္။ အခုက်ေတာ႔ ဒီကိစၥ ေတြကို ဘယ္သူေတြက ေဆာင္ရြက္ေပးေနပါသလဲခင္ဗ်။

ေျဖ။       ကြ်န္မေရွာင္တိမ္းေနတဲ႔ အခ်ိန္က်ေတာ့လည္း က်န္ခဲ႔တဲ႔လူငယ္ေတြးက
စုေပါင္းျပီး၊ က်န္တဲ႔ေဝဒနာအသစ္ေတြေကာ၊ ေနာက္လက္ရိွ ဆက္သြယ္ေဆာင္ရြြက္ေနတဲ႔ ေဝဒနာသည္
အသစ္ေတြေကာ အားလံုးစုေပါင္းၿပီး လူငယ္ေတြက ဆက္ျပီးေဆာင္ရြက္ေနပါတယ္။

ေမး။      မျဖဴျဖဴသင္းေျပာျပသြားတာပါ။ ဒါကေတာ႔ အျပည္ျပည္ဆိုင္ရာ
ေအအိုင္ဒီအက္တိုက္ဖ်တ္ေရးေန႔မွာ ေတြ႔ျမင္ရတဲ႔ ရန္ကုန္ျမိဳ႕က အေျခအေနေတြပဲျဖစ္ပါတယ္
ခင္ဗ်ာ။

http://www.rfa.org/burmese/news/aids_day_in_rangoon-20071201.html?searchterm=None