ကြ်န္ေတာ္တုိ႔တေတြဟာ လူ႔ဘ၀ဇာတ္ခံုေပၚမွာ လူ႔ဘ၀ ဇာတ္ဆရာအလိုက် ကိုယ္က်ရာ ဇာတ္ကို ပီျပင္စြာ ကၾကႏုိင္ဖို႔အေရး ႀကိဳးစားရင္းနဲ႔ ကြ်န္ေတာ္တို႔ရဲ႕ လူ႔ဘ၀ကို ေလွ်ာက္လွမ္းေနၾကရတာပါ။ ဒီလို ေလွ်ာက္လွမ္းေနရတဲ့ အခ်ိန္မွာ လူ႔သဘာ၀အတုိင္း ကာမဆက္ဆံျခင္းဆုိတဲ့ ဇာတ္ကြက္ေလးကိုလည္း မကမျဖစ္ စိတ္အားထက္သန္စြာနဲ႔ ကျပအသံုးေတာ္ခံၾကရတာပါပဲ။ ဒါေပမဲ့ အဲလို ကာမဆက္ဆံျခင္းဆုိတဲ့ ဇာတ္ကြက္ေလးကို ကျပၾကတဲ့အခါမွာ ေခါင္းေဆာင္မင္းသား မင္းသမီးနဲ႔တင္ မတင္းတိမ္ပဲ ဇာတ္ပို႔ဇာတ္ရံမ်ားစြာနဲ႔ ထည္လဲ ကျပအသံုးေတာ္ခံခဲ့ရင္ျဖင့္ အစားမေတာ္ တစ္လုပ္… အသြားမေတာ္ တစ္လွမ္းမျဖစ္ဖုိ႔အေရး သတိရွိဖုိ႔ အသိဉာဏ္ ဆင္ျခင္တံုတရားရွိဖုိ႔နဲ႔ က်န္းမာေရးဗဟုသုတေတြ ျပည့္စံုေနဖုိ႔ေတာ့ လိုပါလိမ့္မယ္။

တစ္ခါတစ္ေလ မိမိတစ္ဦးရ့ဲ မွားယြင္းမႈေၾကာင့္ မိမိနဲ႔ ပတ္သက္ဆက္ႏြယ္တဲ့သူေတြမွာ ဒုကၡေရာက္သြားၾကတာ၊ ဇာတ္သိမ္းမေကာင္းျခင္းေတြ ျဖစ္သြားၾကတာေတြ ျဖစ္တတ္ပါတယ္။ တစ္ခါသာ ခံစားေပ်ာ္ပါးံရမယ့္အေရးကို ဘ၀ေပါင္းမ်ားစြာနဲ႔ လဲလွယ္ခဲ့ရတာေတြလည္း ရွိခဲ့ၾကပါတယ္။ ဒီေန႔အခ်ိန္မွာေတာ့ ပညာတတ္ အသိုင္းအ၀ိုင္းေတြ မ်ားလာတာ၊ က်မ္းမာေရး ဗဟုသုတေတြ ရွိလာၾကတာ မျငင္းႏုိင္ပါဘူး။ ဒါေပမယ့္ အသိေခါက္ခက္ အ၀င္နက္တဲ့ လူေတြရွိသလို… ပညာရွိ သတိျဖစ္ခဲလည္း ရွိတတ္ၾကပါတယ္။ သတိဆုိတဲ့အရာမွာလည္း လူတစ္ဦးအေနနဲ႔ သာမန္အခ်ိန္မွာ သတိရွိေကာင္းရွိႏုိင္ေပမယ့္ စိတ္ကို ႂကြေစတဲ့အရာတစ္ခုခုကို မွီ၀ဲထားတဲ့အခ်ိန္မ်ဳိးမွာေတာ့ စိတ္ႂကြေနတာနဲ႔ တဏွာရာဂနဲ႔ေပါင္းဖက္ၿပီးေတာ့ စိတ္ရဲ့ေနာက္ကို ေပ်ာ္ေပ်ာ္ပါးပါးႀကီး လိုက္တတ္တာ အားလံုး သိတဲ့အတုိင္းပါပဲ။ အဲလို လိုက္ခဲ့လုိ႔ သတိလက္လြတ္ျဖစ္သြားခဲ့ရင္ ဘာဆိုးက်ဳိးမွ မျဖစ္ခဲ့ရင္ေတာ့ ေကာင္းေပမယ့္ တစ္ခုခု ဆုိးက်ဳိးျဖစ္ခဲ့မယ္ဆုိရင္ျဖင့္ ကိုယ္တစ္ဦးတည္း အဲဒီဆိုးက်ဳိးကုိ ခံစားရမလား၊ ဒါမွမဟုတ္ ကိုယ္နဲ႔ ပတ္သက္ဆက္ႏြယ္ေနတဲ့ သူေတြကိုပါ အဲဒီဆိုးက်ဳိးေတြ ခံစားေစသြားမွာလားဆုိတာကေတာ့ ကိုယ္ေရးတဲ့ သမုိင္းေၾကာင္းပဲ ျဖစ္ပါလိမ့္မယ္။

အဲလိုျဖစ္သြားခဲ့လို႔ ဆုိးက်ဳိးေတြျဖစ္ၿပီး မိသားစုဘ၀ ပ်က္ခဲ့ၾကတာေတြ ဒုနဲ႔ေဒးပါ။ ဒီအထဲကမွ ၀မ္းနည္းစရာ မိသားစုဘ၀ ပ်က္စီးသြားခဲ့တဲ့ မိသားစုတစ္စုအေၾကာင္းကို ေျပာျပခ်င္ပါတယ္။ အဲဒီမိသားစုမွာ သားသမီး (၄) ေယာက္ ရွိပါတယ္။ အေဖလုပ္တဲ့သူက ၀န္ထမ္းျဖစ္သလို ခရီးလည္း မၾကာခဏ ထြက္ရတယ္ဆုိပါေတာ့။ သူ႔မွာ မေကာင္းတဲ့ အခ်က္တစ္ခုက အရက္၀င္ရင္ မိန္းမလိုက္စားခ်င္တာပါပဲ။ ဒါေပမယ့္ မိသားစုအေပၚမွာေတာ့ ဘယ္ေတာ့မွ တာ၀န္ပ်က္တဲ့ အိမ္ေထာင္ဦးစီး မျဖစ္ခဲ့ဘူး။ သားသမီးေတြ အရြယ္ရလာတဲ့ ေနာက္ပိုင္း… သူ အသက္အရြယ္ ရင့္က်က္လာတဲ့ ေနာက္ပိုင္းမွာ မိန္းမလုိက္စားမႈ မရွိသေလာက္ ျဖစ္ခဲ့ပါတယ္။ သူတုိ႔မိသားစုကို ၾကည့္လိုက္ရင္ အၿမဲေပ်ာ္ရႊင္တဲ့ မိသားစုပါပဲ။ ဒါေပမယ့္ အဲဒီေပ်ာ္ရႊင္ေနတဲ့မိသားစုရဲ့ ေပ်ာ္ရႊင္မႈက တစ္ရက္ေသာအခါမွာ အဆံုးသတ္ခဲ့ပါတယ္။

မိန္းမျဖစ္တဲ့သူက ေနမေကာင္းရာကစၿပီး ေခ်ာင္းေတြ မျပတ္ဆုိးလာတယ္။ ခႏၶာကိုယ္က ပိန္က်လာတယ္။ ေဆး႐ံုသြားစစ္တဲ့အခါမွာ မိန္းမျဖစ္သူမွာ တီဘီေရာဂါျဖစ္ေနၿပီ။ ဒါနဲ႔ တီဘီေဆးကို ေသာက္ရတယ္ ဆိုပါေတာ့။ တီဘီေရာဂါကို ကုေနတုန္း အခ်ိန္မွာပဲ မိန္းမျဖစ္သူရဲ့ ခႏၶာကိုယ္မွာ ေရယံုေတြ စထြက္လာတယ္။ အနာေတြ ေပါက္လာတဲ့အခါမွာ ဆရာ၀န္က မသကၤာလို႔ ေသြးလည္း စစ္လိုက္ေကာ ေသြးထဲမွာ HIV ရွိေနၿပီ။ AIDS ေ၀ဒနာကို စတင္ခံစားေနရၿပီေပါ့။ ဒါကို သိလုိက္ရတဲ့ အခ်ိန္မွာ မိသားစုအတြင္း ေပ်ာ္ရႊင္မႈဆုိတာ မရွိေတာ့ဘူး။ လူပ်ဳိအပ်ဳိ၀င္ေနၿပီျဖစ္တဲ့ သားသမီးေတြ ရွက္ကုန္ၾကၿပီ။ ပတ္၀န္းက်င္မွာ မ်က္ႏွာငယ္ရၿပီ။ အရွက္ရၿပီေပါ့။ ပတ္၀န္းက်င္က ေျပာလာၿပီ။ သူ႔အေမက AIDS ျဖစ္ေနတာ သူ႔အေဖဆီက ကူးတာေနမယ္ေပါ့။ အဲဒီလူက အရင္က မိန္းမ အရမ္းလိုက္စားတာ။ ဒါေတြ ျဖစ္ကုန္ၾကၿပီေပါ့။ အေဖလုပ္သူကလည္း သူ႔အမွားေၾကာင့္ သူ႔မိန္းမ ဒီလိုေ၀ဒနာေတြ ခံစားေနရတာကို ယူႀကံဳးမရ ျဖစ္ေနတဲ့အျပင္ သားသမီးေတြရဲ့ ရြံရွာပစ္ပယ္မႈကိုလည္း ခံစားေနရၿပီေလ။ အေမလုပ္သူက အိပ္ယာထဲ လဲေနေပမယ့္ တယုတယ ျပဳစုကုသေပးမယ့္သူ မရွိဘူး။ ေယာက္်ားျဖစ္သူက ျပဳစုေပးေပမယ့္ ခ်စ္ျမတ္ႏိုးလွတဲ့ ကိုးလလြယ္ ဆယ္လဖြား ရင္ႏွစ္သည္းခ်ာ သားသမီးေတြက အရွက္တရားေတြမႊန္ၿပီး မျပဳစုၾကဘူးဆိုေတာ့ ေနာက္ဆံုး သူ႔မိဘေတြရွိတဲ့ နယ္ၿမိဳ႕ေလးကိုျပန္ၿပီး အဲဒီေနရာမွာပဲ AIDS ေ၀ဒနာကို ခံစားၿပီး လူမသိ သူမသိ ဘ၀ဆံုးခဲ့ရတယ္....

အေမလုပ္သူဆံုးၿပီး မၾကာဘူး။ အေဖျဖစ္သူရဲ့ အခ်စ္ဆံုး သမီးေထြးေလးကလည္း ပတ္၀န္းက်င္ရဲ့ ေျပာဆုိကဲ့ရဲ့မႈေတြကို အ႐ံႈးေပးၿပီး သူ႔အခန္းထဲမွာ ကိုယ့္ကိုကိုယ္ အဆံုးစီရင္ၿပီး ဘ၀ဇာတ္သိမ္း သြားခဲ့ရွာပါတယ္။ အေဖျဖစ္သူမွာ သူ႔ခ်စ္ဇနီးကို ဆံုးရံႈးလိုက္ရတာအျပင္ သူ အရမ္းခ်စ္တဲ့ သူ႔သမီးေထြးကိုပါ ထပ္ၿပီးဆံုးရံႈးလုိက္ရလို႔ ယူႀကံဳးမရ ျဖစ္ေနဆဲမွာပဲ သမီးလတ္က အားလံုးကို အ႐ံႈးေပး လက္ေျမာက္ၿပီးေတာ့ မ်က္လံုးစံုမွိတ္ၿပီး ေယာက္်ားေနာက္ ခုိးရာလိုက္သြားပါေတာ့တယ္။ ေပ်ာ္ရႊင္ေနတဲ့ မိသားစုေလးဟာ ဘယ္လိုမွ မေမွ်ာ္လင့္ထားတဲ့ အခ်ိန္တစ္ခုအတြင္းမွာပဲ ပ်က္စီးသြားခဲ့ပါၿပီ။ အေဖလုပ္သူလည္း အဲဒီစိတ္ေတြနဲ႔ပဲ အိပ္ယာထဲ လဲခဲ့သလို သူလည္း AIDS ေ၀ဒနာကို စတင္ၿပီး ခံစားခဲ့ရပါၿပီ။ က်န္တဲ့ သမီးတစ္ေယာက္နဲ႔ သားအႀကီး တစ္ေယာက္မွာလည္း ေန႔တုိင္း မ်က္ရည္နဲ႔ မ်က္ခြက္ပါပဲ။ ေနာက္ဆံုးမွာေတာ့ အေဖျဖစ္သူလည္း AIDS ေ၀ဒနာနဲ႔ပဲ ဘ၀အဆံုးသတ္ခဲ့ရေတာ့တာပါပဲ။ သူ ဆံုးပါးသြားတဲ့အခ်ိန္မွာ သူ႔ခႏၶာကိုယ္ကို ေျပာင္းေရႊ႕ေတာ့ ေခါင္းအံုးေအာက္မွာ စာေလးတစ္ေစာင္ ေတြ႔ရပါတယ္။

စာထဲမွာ သူအခင္ဆံုး သူငယ္ခ်င္းေတြ နာမည္နဲ႔ သူငယ္ခ်င္းေတြအားလံုးကို ငါ့ကိုေတာ့ ခြင့္လႊတ္ၾကပါကြာ။ ငါကေတာ့ ငါ့မုိက္ျပစ္နဲ႔ ငါ သြားရပါေတာ့မယ္။ ငါ့ေၾကာင့္ ငါ့မိသားစု ဘ၀ပ်က္ခဲ့ရတဲ့အတြက္ ယူႀကံဳးမရ ျဖစ္ရသလို ေနာင္တေတြလည္း ရပါတယ္။ ငါ မရွိေတာ့တဲ့ အခ်ိန္မွာ ငါ့သားသမီးေတြကို တတ္ႏုိင္သမွ် ေစာင့္ေရွာက္ၾကေပးပါလုိ႔ ေတာင္းပန္ပါတယ္ဆုိတဲ့  ႀကိဳးစားၿပီး ေရးထားတဲ့ လက္ေရးေတြနဲ႔ စာကို ေတြ႔လုိက္ရတာပါပဲ။ သူ႔အသုဘကို လာတဲ့ သူ႔မိတ္ေဆြ သူငယ္ခ်င္းေတြ အားလံုးဟာ မိသားစု ဘ၀ပ်က္ခဲ့ရတဲ့ အေၾကာင္းေတြအျပင္ အဲဒီစာကို ဖတ္ၿပီးတဲ့အခ်ိန္မွာ မ်က္ရည္မဆည္ႏုိင္ေအာင္ကို ၀မ္းနည္းခဲ့ၾကရပါတယ္။

တကယ္ေတာ့ ကိုယ္ ေပ်ာ္ပါးခဲ့ရတဲ့ ခဏတာအခ်ိန္ေလးကို မိသားစုဘ၀နဲ႔ လဲခဲ့ရသလို ကိုယ္တစ္ေယာက္္ရဲ႕ မွားယြင္းမႈကို အားလံုးက ေပးဆပ္ခဲ့ရတာပါ။ AIDS ေရာဂါကို ေၾကာက္ရြံ႕စရာ ေရာဂါႀကီးတစ္ခု၊ ရြံရွာဖြယ္ ေရာဂါႀကီးတစ္ခုအျဖစ္ ႐ႈျမင္ေနဆဲျဖစ္တဲ့ ကြ်န္ေတာ္တုိ႔ လူ႔အသိုင္းအ၀ိုင္းေၾကာင့္လည္း ဒီလို မိသားစုပ်က္ခဲ့ရတဲ့ ဘ၀ေတြ အမ်ားႀကီးပါ။ တကယ့္ တကယ္ေတာ့ အစာအိမ္ေရာဂါလည္း ေရာဂါပါပဲ။ အဲလိုပဲ အသည္းေရာင္ေရာဂါ၊ ႏွလံုးေရာဂါ၊ ေက်ာက္ကပ္ေရာဂါစတဲ့ (၉၆) ပါးေသာ ေရာဂါေတြကလည္း ေရာဂါပါပဲ။ AIDS ကေကာ ေရာဂါပါပဲ။ ဂ်ိဳေပါက္ေနတဲ့ ေရာဂါမဟုတ္ပါဘူး။ ေရာဂါ တစ္ခုကို ေရာဂါလို႔ပဲ ျမင္တတ္မယ္ဆုိရင္ အထင္ေသးတာေတြ၊ ရြံရွာတာေတြ ရွိမွာမဟုတ္ပါဘူး။ ဒီေရာဂါကို လိင္လုိက္စားလို႔ ျဖစ္တဲ့ ေရာဂါတစ္ခု… ကုရာေဆး မရွိေသးတဲ့ ေရာဂါတစ္ခုအျဖစ္ ရြံရွာမုန္းတီးေနဖို႔ မသင့္ေတာ့ပါဘူး။

အဓိကကေတာ့ လိင္ဆက္ဆံလုိ႔ လိင္လိုက္စားလို႔ဆုိတဲ့ အေၾကာင္းအရာေၾကာင့္ ရြံရွာမုန္းတီးမႈေတြ ျဖစ္လာသလို AIDS ေရာဂါရဲ့ ေနာက္ဆက္တြဲ ေရာဂါေတြေၾကာင့္လည္း ရြံရွာေၾကာက္ရြံေနၾကတာပါ။ ဒီေန႔ေခတ္အခါမွာေတာ့ မ်ဳိးကြဲမ်ားျပားလွတဲ့ HIV ပိုးကို ေပ်ာက္ကင္းေအာင္ ကုသႏုိင္တဲ့ ေဆး၀ါးေတြ မေပၚေသးေပမယ့္ HIV ပိုးေတြကို ခႏၶာကိုယ္ထဲမွာ ဆက္လက္မပြားေအာင္ တားဆီးႏုိ္င္တဲ့ ေဆး၀ါးေတြ ေပၚေပါက္ေနၿပီဆုိတာလည္း အားလံုး အသိပါပဲ။ ဒီေဆး၀ါးေတြနဲ႔ပဲ လူေပါင္းမ်ားစြာဟာ အသက္ရွင္ ေနထုိင္ေနၾကတယ္ဆုိတာလည္း သိေနၾကမွာပါ။ ဒါေပမ့ဲ ဘယ္လုိပဲ အသက္ရွင္ အသက္ရွင္ ေရာဂါပိုးတစ္ခုက ကိုယ့္ခႏၶာကိုယ္ထဲမွာ ရွိေနတာ… သာမန္ လူေကာင္းတစ္ေယာက္လုိ ေနခ်င္သလိုေနၿပီး ကိုယ္ခႏၶာ က်မ္းမာေရးကို ဂ႐ုမစိုက္ပဲ ေနလို႔မရတာ၊ ေဆးပံုမွန္ေသာက္ေနရမွာ၊ ေဆးမေသာက္ရေသးခင္စပ္ၾကား ကိုယ္ခံအားေတြ က်လာမွာ၊ အနာအခ်ဳိ႕ ေပါက္လာမွာ စတာေတြကေတာ့ ဒီေရာဂါပိုးကို ယူေဆာင္ခဲ့မိလုိ႔ ကိုယ္က ျပန္ၿပီးေပးဆပ္ရမယ့္ ဒုကၡေတြပါပဲ။ ၿပီးေတာ့ ART လုိ႔ေခၚတဲ့ HIV ပိုးကို ထိန္းေပးတဲ့ ေဆးကလည္း HIV ပိုးရွိတဲ့သူတုိင္း ေပးႏုိင္ေလာက္ေအာင္ ကြ်န္ေတာ္တုိ႔ႏုိင္ငံမွာ မေလာက္ငွေသးတာ၊ ကိုယ့္မွာ ပိုက္ဆံရွိရင္ေတာင္ ေရရွည္ျဖစ္တဲ့အတြက္ အကုန္အက်မ်ားမွာ၊ ဒါေတြကိုလည္း ေမ့ထားလုိ႔ မရပါဘူး။

ဒါေၾကာင့္ ဒီေရာဂါပိုးကို ကိုယ့္ခႏၶာကိုယ္ထဲ မေရာက္ေစဖုိ႔က ကိုယ့္ရဲ့တာ၀န္ပါပဲ။ အဲလို မေရာက္မိေစဖို႔ဆုိတာလည္း ဒီေရာဂါပိုးရဲ့ အဓိကကူးစက္မႈေတြကို သိထားရမွာျဖစ္သလို ဒီအဓိက ကူးစက္မႈကို ကိုယ္က မေရွာင္ႏုိင္ခဲ့ရင္ မကူးစက္ေအာင္ ကာကြယ္ၿပီး လုပ္ရမွာပါ။ အကာအကြယ္ သံုးရမွာပါ။ အာသေ၀ါ မကုန္ခမ္းၾကေသးတဲ့ ပုထုဇဥ္လူသားေတြအေနနဲ႔ ကာမတဏွာရာဂကို ဘယ္သူမွ မပစ္ပယ္ႏုိင္ၾကပါဘူး။ တစ္လင္တစ္မယား စနစ္ကို ဘယ္လုိပဲ လက္ခံက်င့္သံုးပါသည္ ေျပာေျပာ… ၾကက္သားဟင္းကို ေန႔တုိင္း မစားခ်င္ၾကတာ ထံုးစံပါ။ ဒါေၾကာင့္ ကန္စြန္းရြက္ေၾကာ္ကေလး၊ ခ်ဥ္ေပါင္ဟင္းေလး တစ္ခါေလာက္ ေျပာင္းစားခ်င္ပါတယ္ ဆုိေသာသူမ်ား ၾကက္သားဟင္းကို စားခြင့္မရလုိ႔ ကန္စြန္းရြက္ေၾကာ္ကေလး၊ ခ်ဥ္ေပါင္ဟင္းေလးကိုပဲ ျမည္းစမ္းခ်င္သူမ်ား၊ တစ္ခါတစ္ေလ စားခ်င္ရင္ျဖင့္ သတိေလး… အသိတရားေလးနဲ႔သာ စားၾကဖုိ႔ေတာ့ လုိမွာပါ။ ဘယ္လုိပဲ က်မ္းမာေရးဗဟုသုတေတြ ရွိပါတယ္ေျပာေျပာ ပညာရွိ သတိျဖစ္ခဲဆိုသလို ကိုယ့္ေရွ႕မွာ ပ်က္စီးသြားခဲ့တဲ့ လူ႔ဘ၀ေတြကို သင္ခန္းစာယူသင့္ပါတယ္။ ကိုယ့္ အမွားေၾကာင့္ ကိုယ္ခ်စ္တဲ့ မိသားစုေတြ စိတ္ဆင္းရဲရမွာ ပ်က္စီးသြားရမွာကို ဘယ္သူမွ လိုလားၾကမွာ မဟုတ္ပါဘူး။ အဓိကကေတာ့ ကြန္ဒံုးသုံးတဲ့ အေလ့အထကို ဘယ္လုိအေျခအေနမွာပဲျဖစ္ျဖစ္ သံုးစြဲၾကဖို႔ပါပဲ။ ဒါေၾကာင့္ စားေတာ့စားပါ… ဒါေပမယ့္ သတိေလးေတာ့ ရွိၾကပါလို႔….

ပါ၀ါ

Rianbow - စားေတာ့့စားပါ.. ဒါေပမယ့္ သတိေလးေတာ့ရွိပါ