မိတ္ေဆြျဖစ္သူ ေဒါက္တာ ခင္ျမလြင္က စာအုပ္တစ္အုပ္ေပးဖတ္ပါသည္။ အဂၤလိပ္ဘာသာျဖင့္ ေရးထားေသာ A.I.D.S ေ၀ဒနာသည္မ်ား၏ ကိုယ္တုိင္ေရး အေတြ႕အၾကံဳမ်ား စုေပါင္းထားေသာ စာအုပ္ျဖစ္ပါသည္။ စာေရးသူမ်ားမွာ ယိုးဒယားႏိုင္ငံသားမ်ား ျဖစ္ၾကၿပီး မိမိတို႔၏ ဘ၀ အရွိအတိုင္း ႐ုိးသားစြာ ေရးသားထားၾကပါသည္။ ၀န္ခံျခင္း၊ ပညာေပးျခင္း၊ ေရာဂါမရွိသူမ်ား ဆင္ျခင္ေစခ်င္ျခင္း၊ အားကိုးရာရွာျခင္း စသည္တို႔ကို အရွိအတုိင္း ေစတနာ ထားေရးသားထားၾကေလရာ အက္ေဆးေကာင္းကေလးမ်ား ျဖစ္ေနပါသည္။ လူအေတာ္မ်ားမ်ား သိၿပီးသား အေၾကာင္းအရာမ်ား ျဖစ္ေသာ္လည္း ေရးသူမ်ား၏ ႐ုိးသားပြင့္လင္းမႈေၾကာင့္ ဖတ္မွတ္၍ ေကာင္းေနပါသည္။

စာအုပ္ငယ္ကို ထုတ္ေ၀ေသာ JAPAN INTERNATIONAL COPERATION AGENCY ႏွင့္ ေ၀ဒနာရွင္မ်ားကို ကူညီေနေသာ LANPANG ေဆးရုံမွ DAY CARE ဌာနႏွင့္ PNUAN KEAW ေစတနာအဖြဲ႕တို႔ကမူ ထိုစာအုပ္ပါ ေ၀ဒနာရွင္မ်ားသည္ “စာေရးဆရာ” မ်ားဟူ၍ပင္ သမုတ္အပ္ေၾကာင္း ေဖာ္ျပပါသည္။

<?xml:namespace prefix = o ns = "urn:schemas-microsoft-com:office:office" /> 

ကၽြန္ေတာ္အသက္သံုးဆယ္ပါ။ ကေလးတစ္ေယာက္အေဖပါ။ ကၽြန္ေတာ့္မွာ HIV ေရာဂါစြဲကပ္ေနၿပီဆိုတာကို ဘန္ေကာက္မွာ အလုပ္လုပ္ေနတုန္း သိခဲ့ရပါတယ္။ ဓါတ္လိုက္ရာက ခြဲစိတ္ကုသမႈခံယူေတာ့ ဆရာ၀န္က ကၽြန္ေတာ့္ကို ေသြးအမ်ဳိးအစားသိဖို႔ ေသြးယူပါတယ္။ ကၽြန္ေတာ့္မွာ HIV ပိုးရွိေနတယ္ဆိုတာ သိသြားပါတယ္။ ဒါေပမဲ့ သူက ကၽြန္ေတာ့္ကို ဖြင့္မေျပာပါဘူူး။ ေဆး႐ုံမွာ တစ္လေလာက္ေနရပါတယ္။ ဆရာ၀န္က ကၽြန္ေတာ့္ မိသားစုမွတ္တမ္းကိုေမးပါတယ္။

ကၽြန္ေတာ္က ေန႔စားအလုပ္သမား။ တစ္ေန႔ဘတ္ေလးရာ ရတယ္။ ဇနီးရွိတယ္။ လက္ထပ္ခဲ့တာ သံုးႏွစ္ရွိၿပီ။ သားသမီးေတာ့ မရေသးဘူူး စသျဖင့္ ရွင္းျပပါတယ္။ ဒီေတာ့မွ ဆရာ၀န္က ကၽြန္ေတာ့္မွာ HIV ပိုးစြဲကပ္ေနၿပီလို႔ ဖြင့္ေျပာပါတယ္။ ကၽြန္ေတာ္ ဘယ့္ႏွယ့္လုပ္ရပါ့မလဲ။ကၽြန္ေတာ္ငိုတယ္။ ဆရာ၀န္ကေတာ့ ဇနီးသည္ကို ဖြင့္ေျပာဖို႔၊ ကေလးမယူဖို႔ ေျပာပါတယ္။ ဒါေပမဲ့ ကၽြန္ေတာ္ မေျပာရက္ဘူး။ မေျပာခ်င္ဘူး။ ဒီလိုနဲ႔ ေဆးရုံကဆင္းေတာ့ ... လက္ရွိလုပ္ငန္းမွာပဲ ေျခာက္လ ဆက္လုပ္ပါတယ္။ ေနာက္ လုပ္ငန္းသစ္မွာ သံုးလလုပ္တယ္ ....အဲဒီမွာ ကၽြန္ေတာ္ မျဖစ္ေစခ်င္တဲ့အရာ ျဖစ္လာပါေတာ့တယ္။

ကၽြန္ေတာ့္ဇနီးက သူ႔မွာ ကိုယ္၀န္ႏွစ္လရွိေနၿပီလို႔ ဖြင့္ေျပာပါေတာ့တယ္။ ကၽြန္ေတာ္က ပထမေတာ့ ေပ်ာ္သြားတာေပါ့ေလ။ ဒါေပမဲ့ ခ်က္ခ်င္းပဲ စိတ္ညစ္သြားရပါတယ္။ ဟုတ္တယ္ေလ။ ကၽြန္ေတာ့္မွာက ေရာဂါဆိုးၾကီး စြဲကပ္ေနၿပီပဲ။ ကၽြန္ေတာ့္ဇနီးကို ဘယ္ႏွယ့္လုပ္ ဖြင့္ေျပာရမလဲ။ ဖြင့္ေျပာလိုက္ရင္ သူ ကၽြန္ေတာ့္ကို စြန္႔ခြာသြားေတာ့မယ္လို႔ ထင္တယ္။ ဒါနဲ႔ ကၽြန္ေတာ္က “မင္း သားဖြားေဆးခန္းျပမလား၊ မျပဘူးလား” ေမးတာေပါ့။ သူက “ေလာေလာဆယ္ လႏုေသးလို႔ မျပေသးဘူး။ ေသခ်ာေအာင္ တစ္လ ေစာင့္ၾကည့္ဦးမယ္” လို႔ ရိုးရုိးပဲ ေျပာရွာပါတယ္။ ကၽြန္ေတာ္က

“ကေလးမယူခ်င္ေသးဘူးကြယ္ ဖ်က္ခ်လိုက္ပါလား” ေျပာေတာ့ သူက “ဘာျဖစ္လို႔လဲ” လို႔ ေမးပါတယ္။ ကၽြန္ေတာ္မေျဖခဲ့ဘူး။

သံုးလၾကာေတာ့ သူက ေဆးခန္းျပဖို႔ေျပာပါေရာ။ အဲဒီညက ကၽြန္ေတာ္က သူ႔ကို ေမးပါတယ္။ “ငါ့မွာ AIDS ျဖစ္ေနတယ္ဆိုရင္ ဘယ္လိုလုပ္မလဲ” လုိ႔။

သူက အားရပါးရ ရယ္ပါတယ္။ ဘာမွေတာ့မေျပာပါဘူး။ ဒါေၾကာင့္ ကၽြန္ေတာ့္အျဖစ္ကို ေျပာျပဖို႔ ဆံုးျဖတ္ရပါေတာ့တယ္။ ကၽြန္ေတာ္မလိမ္ခ်င္ေတာ့ဘူးေလ။ ကၽြန္ေတာ္လည္း ဖြင့္ေျပာလိုက္ေရာ သူဟာ အသံတိတ္သြားပါေတာ့တယ္။ ကၽြန္ေတာ္ေျပာတာကို ယံုၿပီး ဘာမွမေမးဘူး။ ၿပီးေတာ့ တျဖည္းျဖည္းခ်င္း စၿပီး ငိုလိုက္တာ တစ္ညလံုး မတိတ္ေတာ့ပါဘူး။ သနားပါတယ္ဗ်ာ။

ေနာက္ေန႔မနက္မွာပဲ ကၽြန္ေတာ္သူ႔ကို ေဆးခန္းေခၚခ်သြားပါတယ္။ ဆရာ၀န္က ကၽြန္ေတာ့္ဇနီးမွာ HIV ပိုးမစြဲကပ္ေလာက္ပါဘူးလို႔ ေျဖသိမ့္ပါတယ္။ ၿပီးေတာ့ ကေလးဖ်က္ခ်ဖို႔ဆိုတာကလည္း ဒီအခ်ိန္မွာ သိပ္အႏၱရာယ္ မ်ားသြားၿပီလို႔ ေျပာပါတယ္။ ေနာက္ေတာ့ဆရာ၀န္က မိခင္ေလာင္းအတြက္ လိုအပ္တဲ့ကိစၥေတြလုပ္ေပးပါတယ္။ ေသြးစစ္တာလည္းပါတာေပါ့ေလ။

ဒီေတာ့မွ ဇနီးသည္က ဖြင့္ေမးရွာပါတယ္။

“ရွင္ဘယ္လိုလုပ္ၿပီး HIV ရတာလဲ” တဲ့။

“မင္းနဲ႔ လက္မထပ္ခင္ ယိုးဒယားေတာင္ပိုင္းမွာ အလုပ္လုပ္ေနတုန္းက မိန္းမပ်က္တစ္ေယာက္နဲ႔ ဆက္ဆံဖူးတယ္။ ဒါေပမဲ့ တစ္ႀကိမ္တည္းပါကြယ္” လို႔။ တကယ္လည္း ကၽြန္ေတာ္ဟာ တစ္ႀကိမ္တည္းမိုက္မွားမိတာပါဗ်ာ။ အလုပ္ၿပီးေတာ့ ဘန္ေကာက္ကို ျပန္လာခဲ့ပါတယ္။

ေနာက္ဆံုးေတာ့ ကၽြန္ေတာ့္ဇနီးသည္ရဲ႕ ေသြးအေျဖကို တထိတ္ထိတ္နဲ႔နားေထာင္ရမဲ့ ေန႔ကို ေရာက္လာခဲ့ပါၿပီ။ ကၽြန္ေတာ္တို႔မွာ အႀကီးအက်ယ္ စိတ္လႈပ္ရွားရပါတယ္။ ေၾကာက္လိုက္တာလည္း လြန္ပါေရာ။

ဒါေပမဲ့ဗ်ာ ....

ကၽြန္ေတာ္ေမွ်ာ္လင့္ထားသလို ကၽြန္ေတာ့္ဇနီးသည္မွာ HIV ပိုးမေတြ႕ရပါဘူး။ ကၽြန္ေတာ္ေပ်ာ္လိုက္တာေလ။ ကိုယ့္ဘ၀ ကိုေတာင္ေမ့သြားတယ္။ ကံေကာင္းလိုက္တဲ့ မိန္းမ။ ဒါေၾကာင့္ သူ႕ကို ကၽြန္ေတာ္ေျပာရတယ္။

“ေရွ႕ေရွာက္ မင္းကို ပိုခ်စ္မယ္။ မင္းနဲ႔ တို႔ရဲ႕ကေလးကို ပိုၿပီး ဂရုစိုက္ေစာင့္ေရွာက္မယ္။ ငါ့ဘ၀မွာ အေကာင္းဆံုးေတြ ျဖစ္ေအာင္ေနထိုင္ေတာ့မယ္။ ငါတတ္ႏိုင္တာေတြ အကုန္လုပ္မယ္” လို႔။

ကၽြန္ေတာ့္ခ်စ္ဇနီးက ကၽြန္ေတာ့္အတြက္ သားဦးေလး ေမြးဖြားေပးပါတယ္။ ဟုတ္ပါ့ သားေယာက္်ားေလး။ ဒါဟာ ကၽြန္ေတာ့္ဘ၀ အတြက္ ခြန္အားသစ္ေတြ မဟုတ္ပါလား။ ကၽြန္ေတာ့္ေရာဂါကို ကာကြယ္တိုက္ခိုက္ဖို႔ ေဆး၀ါးတစ္လက္မဟုတ္ပါလား။