ေဆးမင္ေၾကာင္ထိုးျခင္းမွ အိပ္ခ်္အိုင္ဗြီကူးဆက္ခံရေသာ ျဖစ္ရပ္တခုတေလကို ယခုအခ်ိန္အထိ ေရးသားေျပာဆိုျခင္း မရိွေသးသည္ကို
ေတြ႕ရသည္။ ဘာေၾကာင့္ အခုလို မွတ္တမ္းတင္ထားျခင္း မရိွေသးတာပါလည္း၊
ဒါေပမယ့္ သည္လိုေျပာသည့္ အတြက္
ေဆးမင္ေၾကာင္ ထိုးျခင္းမွ မကူဒစက္ႏိုင္ဟု ဆိုျခင္းမွာ မွန္ကန္သည္ဟု မယူဆႏိုင္ပါ။

(ဟင္း မ္) ေမာ္ဒေရတာ

+++++++++++++++++++++++++++++

၂၀ ႏို၀င္ဘာလ ၂၀၀၇

ထိုင္းႏိုင္ငံ အက်ဥ္းဦးစီးဌာနသည္ အိပ္ခ်္အိုင္ဗြီႏွင့္
အသည္းေရာင္ေရာဂါ ကဲ့သို႔ေသာ အျခားေသာေရာဂါမ်ား ျပန္႔ပြားမႈကို ထိန္းခ်ဳပ္ရန္အတြက္ အက်ဥ္းသားမ်ား အၾကား ေဆးမင္ေၾကာင္ ထိုးျခင္းကို ကာကြယ္တားဆီးရန္ အားထုတ္မႈမ်ား လုပ္ေဆာင္ေနသည္ဟု ဘန္ေကာက္ပို႔စ္ သတင္းစာက ေရးသားထားသည္။

ထိုင္းႏိုင္ငံ၏ ျပစ္မႈေဗဒသုေတသနႏွင့္ ဖြံ႔ျဖိဳးေရးဌာန (Criminology
Research and Development Centre)၏ အၾကီးအကဲတစ္ဦးျဖစ္သူ ပလံုဂ်ိဳင္
တိကဆမ္ (Ploenjai
Taekasem)၏ မၾကာေသးမီွက ျပဳလုပ္ထားေသာ ေလ့လာခ်က္ တခုအရ ၁၉၉၇ ခုႏွစ္ ႏို၀င္ဘာလမွ ၂၀၀၂ ခုႏွစ္ ေအာက္တိုဘာလအတြင္း အက်ဥ္းသား ၁၀၅၄၄ အနက္မွ ၅၀ ရာခိုင္ႏႈန္းသည္ ေဆးစစ္ခံခဲ့ျပီး ထိုအနက္မွ ၅၆ ရာခုိင္ႏႈန္းသည္ အက်ဥ္းက်စဥ္အတြင္း ေဆးမင္ေၾကာင္မ်ား ထိုးခဲ့သူမ်ား ျဖစ္သည္။ အက်ဥ္းေထာင္
အတြင္းတြင္ ေဆးမင္ေၾကာင္
ထိုးျခင္းအား ပိတ္ပင္တားျမစ္
ထားေသာေၾကာင့္ စက္္ခ်ဳပ္အပ္မ်ား၊ ဂစ္တာၾကိဳးမ်ား သို႔မဟုတ္ တခါတရံတြင္ ေဘာလ္ပင္မ်ားကို အသံုးျပဳၾကသည္ဟု ပလံုဂ်ိဳင္က ေျပာျပခဲ့သည္။ အက်ဥ္းသား ၈၃ ရာခုိင္ႏႈန္းသည္ ေဆးေမွာင္ေၾကာင္
ထိုးရာတြင္ အသံုးျပဳေသာ
ပစၥည္းမ်ားကို အရက္ျပန္ သို႔မဟုတ္ မီးကင္၍ သန္႔ရွင္းခဲ့ၾကျပီး အမ်ားစုကမူ ေရသန္႔ကိုသာ အသံုးျပဳၾကသည္ဟု သူမက ထပ္ေလာင္း ေျပာျပခဲ့သည္။

အက်ဥ္းဦးစီးဌာနသည္ အက်ဥ္းသားမ်ားအား အိပ္ခ်္အိုင္ဗြီ
ကူးဆက္ႏိုင္ေသာ ျဖစ္ႏုိင္ေခ်မ်ား
အပါအ၀င္ ေဆးမင္ေၾကာင္ထိုးျခင္း၏
အက်ိဳးဆက္မ်ားႏွင့္ ပတ္သက္၍
ပညာေပးသင့္သည္ဟု ပလံုဂ်ိဳင္က အၾကံျပဳ တင္ျပထားခဲ့သည္။
ေဆးမင္ေၾကာင္ထိုးထားေသာ အက်ဥ္းသား ၃၀၀ အနက္ ၁၀၅ ဦးသည္ မသန္႔ရွင္းေသာ ေဆးမင္ေၾကာင္
ထိုးေသာ ကိရိယာမ်ားကို အသံုးျပဳခဲ့ေသာေၾကာင့္ အိပ္ခ်္အိုင္ဗြီ
ကူးဆက္ခံခဲ့ရေၾကာင္း ၁၉၉၇ ခုႏွစ္က ျပဳလုပ္ေသာ စစ္တမ္းတခုက
ေတြ႔ရိွခဲ့သည္ဟု အက်ဥ္းဦးစီးဌာန ေဆးရံု ဒါရိုက္တာ ဂၽြန္လာဝစ္ဝိုရာပြန္ (John
Lerwitworapond) က ဘန္ေကာက္ပို႔စ္
သတင္းစာသို႔ ႏို၀င္ဘာလ ၁၉ ရက္ေန႔တြင္ ေျပာၾကားခဲ့သည္။

မူရင္းေဆာင္းပါးကို ဖတ္ခ်င္လွ်င္
ဒီေနရာကို ႏွိပ္ပါ။

++++++++++++++++++++++++++++