ရွမ္းျပည္နယ္၊ ပေလာင္ေဒသတြင္ လူကုန္ကူးမႈ ႀကီးထြားေနရျခင္းမွာ အာဏာပုိင္တုိ႔ ဖိႏွိပ္ျခင္း၊ စီးပြားေရး က်ပ္တည္းျခင္း တုိ႔ေၾကာင့္ ျဖစ္ေၾကာင္း ထုိင္းျမန္မာနယ္စပ္ အေျခစုိက္ အမ်ဳိးသမီးအဖဲြ႔တခုက ယေန႔ ေျပာၾကားလုိက္သည္။
၂၀၀၅ ခုႏွစ္ေနာက္ပိုင္း စုိက္ပ်ဳိးေရးႏွင့္ ကူးသန္းေရာင္း၀ယ္ေရး အခြန္ ျမင့္မားလာျခင္း၊ စား၀တ္ေနေရး ခက္ခဲလာျခင္းတုိ႔က ေဒသခံမ်ားကုိ လူကုန္ကူးခံရသည့္ ဘ၀သုိ႔ တြန္းပို႔ေနေၾကာင္း ပေလာင္အမ်ဳိးသမီး အစည္းအရံုး၏ ယေန႔ ထုတ္ျပန္ေသာ အစီရင္ခံစာတြင္ ေဖာ္ျပထားသည္။
လူကုန္ကူးခံရသူ အမ်ားစုမွာ တရုတ္ႏိုင္ငံရိွ စက္ရံုမ်ားတြင္ ၀င္ေငြေကာင္းသည့္ အလုပ္အကုိင္ ရမည္ ဟူေသာ မက္လုံးျဖင့္ လွည့္ျဖားခံရသူမ်ား ျဖစ္သည္ဟု ဆုိသည္။
“တရုတ္ျပည္ ေရာက္တဲ့အခိ်န္မွာ တရုတ္ အမ်ဳိးသားရဲ့ ဇနီးမယားအျဖစ္ အတင္းအဓမၼ လက္ထပ္ခံရတယ္၊ ဒါမွမဟုတ္ ျပည့္တန္ဆာ အျဖစ္ ေရာင္းစားခံရတယ္” ဟု အစီရင္ခံစာ ျပဳစု ေရးသားသူ တဦး ျဖစ္သည့္ ေလြးမိုးခမ္းက ေျပာသည္။
အမ်ိဳးသမီးမ်ား အတင္းအက်ပ္ လက္ထပ္ခံရမႈကုိ ျဖစ္စဥ္၏ ၂၅ ရာခိုင္နႈန္းေက်ာ္တြင္ ေတြ႔ရၿပီး လိင္ေဖ်ာ္ေျဖေရး လုပ္ငန္းမ်ားတြင္ ေရာင္းစားခံၾကရမႈကုိ ၁၀ ရာခိုင္နႈန္းတြင္ ေတြ႔ရသည္ဟု အစီရင္ခံစာတြင္ ေဖာ္ျပထားသည္။
အသက္ ၁၀ ႏွစ္ေအာက္ ကေလးငယ္ ေရာင္း၀ယ္သည့္ ျဖစ္ရပ္ ၁၁ ခုလည္း ေတြ႔ရိွခ်က္မ်ားတြင္ ပါ၀င္သည္။
"သိမ္းပိုက္ခံဘ၀မ်ား" အမည္ရိွ ထုိအစီရင္ခံစာသည္ ၿပီးခ့ဲသည့္ ၆ ႏွစ္အတြင္း ပေလာင္ေဒသရိွ နမ့္ခမ္း၊ နမ့္ဆန္၊ မန္တုံ စသည့္ ၿမိဳ႕နယ္တုိ႔မွ လူကုန္ကူးမႈ ျဖစ္စဥ္ ၇၂ ခုကုိ သုေတသနျပဳျပီး ေရးသား ထုတ္ျပန္ျခင္း ျဖစ္သည္ဟု သိရသည္။
ရွမ္းျပည္ေျမာက္ပိုင္း လူကုန္ကူးမႈ ျဖစ္ေပၚေစေသာ အရင္းအျမစ္မ်ားကို စနစ္တက် ကိုင္တြယ္ ေျဖရွင္းရန္ လိုအပ္ေနသည္ ဟုလည္း အစီရင္ခံစာက ေထာက္ျပ ထားသည္။
လူကုန္ကူးမႈႏွင့္ ပတ္သက္ၿပီး အစုိးရကလည္း ေဆာင္ရြက္ေနေၾကာင္း ယခုတပတ္ထုတ္ ျမန္မာပုိ႔စ္ ဂ်ာနယ္တြင္ ေဖာ္ျပထားသည္။
လူကုန္ကူးမႈ တုိက္ဖ်က္ေရးသည္ "အမ်ဳိးသားေရးလုပ္ငန္း" တရပ္ ျဖစ္သည္ဟု အစုိးရ၏ လူကုန္ကူးမႈ တားဆီးကာကြယ္ေရး ဗဟုိအဖဲြ႔ တဲြဖက္အတြင္းေရးမွဴး ရဲမွဴးခ်ဳပ္ ခင္ေမာင္စီက ယခုလ ၄ ရက္ေန႔တြင္ ေျပာၾကားေၾကာင္း ဂ်ာနယ္က ဆုိသည္။
ၿပီးခ့ဲသည့္ ႏွစ္ကုန္ပုိင္းက စတင္ျပီး ထုိအဖဲြ႔က လူကုန္ကူးမႈ အျဖစ္မ်ားသည့္ ေဒသမ်ားတြင္ အသိပညာေပး ဆုိင္းဘုတ္မ်ား၊ ပုိစတာမ်ား စုိက္ထူထားသည္ဟု သိရသည္။
