မေလးရွားႏိုင္ငံတြင္
အလုပ္ လုပ္ကိုင္ေနၾကေသာ ေရႊ႕ေျပာင္းအလုပ္သမား အခ်ဳိ႕သည္ အလုပ္ေအဂ်င္စီမ်ား၏ အလုပ္ လုပ္ရန္
လူစုေဆာင္းခံရသည့္ အဆင့္တြင္ပင္ လိမ္လည္လွည့္ျဖားျခင္း၊ အတုျပဳလုပ္ထားသည့္ စာရြက္စာတမ္းမ်ားႏွင့္
ေရာက္ရွိလာၾကသူမ်ား ျဖစ္ၾကသည္။
လူစုေဆာင္းသူမ်ားက
အလုပ္သမားမ်ားကို မည္သုိ႔ အလုပ္ လုပ္ၾကရမည္၊ လုပ္ခလစာ မည္မွ်ရမည္၊ အလုပ္ခ်ိန္ႏွင့္
နားရက္မ်ား မည္သို႔ရွိမည္၊ မည္သို႔ေနထိုင္ စားေသာက္ရမည္ စသည့္ မက္လံုးမ်ားျဖင့္ လိမ္ညာမႈ
ျပဳၾကသည္ကိုေတြ႕ရသည္။ ထို႔အျပင္ ေအ့ဂ်င့္မ်ားက လူစုေဆာင္းခ ႀကိဳတင္ ေခ်းငွားထားသည့္
ေငြကို မည္သည့္ အခ်ိန္က်မွ ျပန္ဆပ္ရမည္ စသည့္ လိမ္ညာမႈ အမ်ဳိးမ်ဳိးျဖင့္ စုေဆာင္းၾကသည္။
ေအ့ဂ်င့္မ်ားက
အလုပ္သမားမ်ား အေႂကြးျပန္ဆပ္ၿပီးသည္အထိ ကန္ထ႐ိုက္စာခ်ဳပ္စာတမ္းမ်ားကို သိမ္းဆည္းထားေလ့ရွိသည္။
အခ်ဳိ႕ေအ့ဂ်င့္မ်ားကမူ အလုပ္သမားမ်ား နားမလည္၊ မဖတ္တတ္သည့္ အျခားဘာသာစကားမ်ားျဖင့္
ေရးသားထားသည့္ ကန္ထ႐ိုက္စာခ်ဳပ္မ်ားကို ေပးအပ္ထားေလ့ရွိသည္။ အခ်ဳိ႕ျဖစ္ရပ္မ်ားတြင္
အလုပ္အကိုင္ရွာေဖြေပးသည့္ ေအဂ်င္စီမ်ားသည္ အသက္(၁၈)ႏွစ္ေအာက္ ရွိသူမ်ားကို ထိုသူမ်ား၏
ႏိုင္ငံကူးလက္မွတ္မ်ားတြင္ အသက္မ်ားလိမ္လည္ျပဳျပင္ထားသည္ဟု အသိေပးထားေလ့ရွိၾကသည္။ ထိုသို႔ျပဳလုပ္ျခင္းသည္
အလုပ္သမားမ်ားအေပၚ ယံုၾကည္မႈရေအာင္ လုပ္ျခင္းျဖစ္ၿပီး ထိုသို႔ျပဳျပင္ေပးမႈအေပၚတြင္လည္း
အက်ဳိးအျမတ္ရယူၾကေသးသည္။
မေလးရွားႏိုင္ငံသို႔ ေရာက္လာသည့္အခါမ်ားတြင္လည္း
မိခင္ႏိုင္ငံတြင္ လက္မွတ္ေရးထိုးခဲ့သည့္ ကန္ထ႐ိုက္စာခ်ဳပ္စာတမ္းမ်ား၏ ကတိကဝတ္မ်ားကို
အသိအမွတ္ျပဳေလ့မရွိၾကျပန္။ လူဝင္မႈ ႀကီးၾကပ္ေရးအတြက္ ကုန္က်စရိတ္အျဖစ္ အပိုေငြေပးေဆာင္ရန္
ကိုယ္စားလွယ္ေအးဂ်င့္မ်ားက ထပ္မံေငြၫွစ္မႈမ်ားရွိသည္။ အလုပ္သမားမ်ားကို တရားဝင္ခြင့္ျပဳခ်က္ျဖင့္
ခန္႔ထားလုပ္ ကိုင္ႏိုင္ရန္ မျဖစ္ႏိုင္သည့္အေျခအေနမ်ဳိးတြင္ အလုပ္သမားမ်ားကို အေထာက္အထားမ်ားျဖင့္
ဘယ္ေသာအခါမွ ကတိေပးခန္႔ထားျခင္းမ်ဳိး မရွိ။ ထိုသို႔ေသာရည္ရြယ္ခ်က္ကိုက လုပ္အားေခါင္းပံု
ျဖတ္ရန္အတြက္ ျဖစ္လာသည္။ လုပ္ခအနည္းငယ္သာ ရၾကေသာ္လည္း မႏွစ္ၿမိဳ႕သည့္အလုပ္မ်ား၊ အသက္အႏၲရာယ္
ႀကီးသည့္ အလုပ္မ်ားတို႔ကို စိတ္အားထက္သန္စြာျဖင့္ အလုပ္လုပ္ကိုင္ၾကရသည္။ လုပ္ခမ်ားသည္
ယခင္ေပးထားသည့္ ကတိထက္နည္းစြာ ရၾကသည္။
အခ်ဳိ႕ဆိုလွ်င္
လူဝင္မႈႀကီးၾကပ္ေရးအတြက္ ကုန္က် စရိတ္၊ ေနထုိင္စရိတ္၊ အစားအေသာက္စရိတ္ႏွင့္ အျခားကုန္က်
စရိတ္မ်ားပါ လုပ္ခမ်ားထဲမွ ျဖတ္ေတာက္ျခင္းခံရသည္။ အခ်ဳိ႕အလုပ္ရွင္မ်ားသည္ အလုပ္သမားမ်ား
အေဝးသို႔ ထြက္သြားမွာစိုးသည့္အတြက္ လုပ္ခအားလံုးကိုမေပးဘဲ ထိန္းသိမ္း ထားမႈမ်ဳိးလည္းရွိသည္။
အလုပ္ခြင္တြင္ ထိခိုက္အနာတရျဖစ္ပါက အခမဲ့ေဆးကုသမႈ မေပးဘဲ မသန္မစြမ္းျဖစ္ခဲ့လွ်င္ အလုပ္ရွင္မ်ားက
ခ်က္ခ်င္းမိခင္ႏိုင္ငံသို႔ ျပန္ပို႔ၾကသည္။
အျပည္ျပည္ဆိုင္ရာ
အလုပ္သမားအဖြဲ႕ခ်ဳပ္မွ လုပ္အားေခါင္းပံုျဖတ္မႈႏွင့္ ဆက္စပ္မႈတစ္ခုမွာ အလုပ္ရွင္မ်ားက
ယင္းတို႔၏ အလုပ္သမားမ်ားအား မသတီစရာေကာင္းေသာ ေနရာ ထိုင္ခင္းေပးျခင္း ျဖစ္သည္ဟုထုတ္ေဖၚျပခဲ့သည္။
ေနထိုင္မႈ အတြက္ေရြးခ်ယ္စရာမရွိသည့္အတြက္ ထိုေနရာမ်ဳိးတြင္ပင္ ေနၾကရသည္။ အထူးသျဖင့္
မေလးရွားႏိုင္ငံသို႔ လာေရာက္ အလုပ္လုပ္ ၾကေသာ ဘဂၤလားေဒ့ရွ္ႏိုင္ငံမွ လာေရာက္အလုပ္လုပ္ၾကသူမ်ားသည္
ေငြတိုးႏႈန္း အေျမာက္အမ်ားေပး၍ေခ်းငွားကာ လာေရာက္ လုပ္ကိုင္ၾကေသာေၾကာင့္ ဘယ္ေသာအခါမွ
ဆပ္၍မကုန္ေအာင္ျဖစ္ကာ ေၾကြးၿမီေႏွာင္ဖြဲ႕ အခိုင္းခံဘဝေရာက္ၾကသည္ကမ်ားသည္။
အျခားအလုပ္
သမားမ်ားျဖစ္ၾကသည့္ အင္ဒိုနီးရွားမွ လာေရာက္ လုပ္ကိုင္ေနၾကေသာ အိမ္ေဖာ္မ်ားသည္ လေပါင္းမ်ားစြာ၊
ႏွစ္ ေပါင္းမ်ားစြာ လစာမရဘဲအလုပ္လုပ္ၾကရသည္။ အဘယ့္ေၾကာင့္ ဆိုေသာ္ လူစုေဆာင္းေပသည့္
ေအးဂ်င့္မ်ားသို႔ အေႂကြးေပးဆပ္ ေနရျခင္းေၾကာင့္ျဖစ္သည္။ အလုပ္ရွင္မ်ား၏အလိုက် အလုပ္မလုပ္ႏိုင္ရင္လည္း
႐ိုက္ ႏွက္ခံရသည္။ ၿခိမ္းေျခာက္မႈအမ်ဳိးမ်ဳိးႀကံဳရသည္။ အလုပ္ရွင္တို႔၏ ျပဳသမွ် ႏုရသည့္ဘဝျဖစ္ၾကသည္။
အၿမဲမျပတ္ ႀကီးၾကပ္မႈ ေအာက္မွာေနရသလို လက္နက္ကိုင္ အေစာင့္အေရွာက္မ်ား ေအာက္တြင္ အလုပ္ဆင္းရသည္။
အလုပ္ခြင္မ်ားမွ ထြက္ခြာမသြားႏိုင္ေစရန္ ျပင္ပႏွင့္အဆက္အသြယ္ဖုန္း ေျပာျခင္းမ်ားမျပဳႏိုင္ေစရန္
ေသာ့ခတ္ၿပီး ခိုင္းေစခံရသည္လည္းရွိသည္။ အခ်ဳိ႕အလုပ္သမားတို႔၏ ဘာသာေရးႏွင့္ပတ္သက္ေသာ
အသံုးအေဆာင္ (ဘုရားဝတ္ျပဳရာတြင္ အသံုးျပဳသည့္ဖ်ာ)၊ ဘာသာေရးစာအုပ္ (Holy Book) မ်ားတို႔ကို
နင္းေခ်ေစာ္ကားမႈမ်ား ခံရသည္။
အရွက္တကြဲအက်ဳိးနည္းေစရန္ အလုပ္ရွင္မ်ားအေပၚ ခယဝပ္တြားစိတ္မ်ား
ပြားမ်ားလာေစရန္ မႏွစ္ၿမိဳ႕သည့္အျပဳအမူမ်ားကို အတင္းအဓမၼ ခိုင္းေစျခင္းမ်ား (ပိုးဟပ္မ်ားအား
ဖမ္းစားခိုင္းျခင္း၊ ေသးအိုင္ထဲတြင္ မတ္တပ္ရပ္ခိုင္းျခင္း) ျပဳလုပ္ၾကသည္။ အလုပ္ရွင္အားလံုးလိုလို
အလုပ္သမားမ်ားက ခြင့္ျပဳခ်က္မရဘဲ အလုပ္ေျပာင္းမႈမ်ဳိးႏွင့္ အျခားေနရာမ်ားသို႔ ထြက္မသြားႏိုင္ရန္
ယင္းတို႔၏ ပတ္စပို႔စ္စာအုပ္မ်ား၊ တရားဝင္ခရီးသြား အေထာက္အထားမ်ားတို႔ကို သိမ္းဆည္းထားေလ့ရွိသည္။
မေလးရွားႏိုင္ငံ တာဝန္ရွိသူမ်ားကလည္း ေရႊ႕ေျပာင္းအလုပ္သမားမ်ား၏ အလုပ္ရွင္မ်ားက ပတ္စပို႔စ္စာအုပ္
သိမ္းဆည္းထားမႈကို ဆက္လက္ ခြင့္ျပဳထားေသးသည္။
ထိုကိစၥသည္
လုပ္ေနက်လုပ္ဟန္ ျဖစ္ေနေပသည္။ သို႔ေသာ္ ႏိုင္ငံတကာအသိုင္းအဝိုင္းရွိ လူကုန္ကူးမႈ ပိုမိုျဖစ္ပြားေစရန္
အားေပးသကဲ့သို႔ျဖစ္သလို၊ (၂ဝဝ၇)ခုႏွစ္က စတင္ျပ႒ာန္းထားသည့္ လူကုန္ကူးမႈတိုက္ဖ်က္ေရး
ဥပေဒကို ပိုမိုအာဏာသက္ေရာက္ေစရန္ လုပ္ေဆာင္ၾကရန္လည္း လိုအပ္ေနမည္ျဖစ္သည္။ ဖိလစ္ပိုင္ႏိုင္ငံကဲ့သို႔
အလုပ္သမား တင္ပို႔မည့္ႏိုင္ငံ၊ လက္ခံမည့္ႏိုင္ငံတို႔ ႏွစ္ႏိုင္ငံ ၫွိႏိႈင္းၿပီးအလုပ္သမားမ်ား၏
အခြင့္အေရး၊ အနိမ့္ဆံုးလစာ၊ အနိမ့္ဆံုးအလုပ္ နားရက္ စသည့္အခြင့္အေရးမ်ားကို သေဘာတူညီမႈမ်ားလည္း
လိုအပ္ ေနေပဦးမည္ျဖစ္သည္။
လွ်ပ္တျပက္ - မေလးရွားႏိုင္ငံေရာက္
ေရႊ႔ေျပာင္း အလုပ္သမားမ်ားႏွင့္ လူကုန္ကူးခံရမႈ
