မုိးေလကင္းစင္ေန၍
ရာသီဥတု သာယာေန၏။ အေနာ္ရထာလမ္းႏွင့္ ေရႊဘုံသာ လမ္းေထာင့္ရွိ မီးပြဳိင့္ႏွင့္မ်ားစြာ
မေဝးကြာလွေသာ အရပ္တြင္ ေလညဳိကုန္း လက္ဖက္ရည္ ဆုိင္ကေလး တည္ရွိ၏။ ထုိလက္ဖက္ရည္ဆုိင္ေလးသုိ႔
ထူးဆန္းေသာ ပုဂၢဳိလ္တစ္ဦး ဝင္ထြက္သြားလာေန၏။ ထုိပုဂၢဳိလ္သည္ ဗလေကာင္းေကာင္း၊ ေထာင္ေထာင္ ေမာင္းေမာင္း
ျဖစ္၏။ အစဥ္အၿမဲ အထက္ေအာက္ ေယာဂီဝတ္စုံကုိသာ ဝတ္ဆင္တတ္၏။ လြယ္အိတ္တစ္လုံး အစဥ္လြယ္ထားၿပီး
ပါးစပ္မွ တစ္စုံတစ္ခုကုိ ရြတ္ဖတ္ေနတတ္၏။
ထုိပုဂၢဳိလ္၏
လြယ္အိတ္ထဲတြင္ ႀကီးမားေသာ ပုတီးႀကီးတစ္ကုံး ပါရွိ၏။ ပိေတာက္သားျဖင့္ ျပဳလုပ္ထားၿပီး
ပိတုန္း႐ုပ္လည္းပါ၏။ ပိတုန္း႐ုပ္ထဲတြင္ ျပဒါးသြင္းထားသည္ဟု သိရ၏။ သုိ႔ေသာ္ ထုိအခ်က္မ်ားမွာ
ေဘးစကားသာျဖစ္ၿပီး ၎ပုဂၢဳိလ္ ကုိယ္တုိင္က မည္သည့္အရာကိုမွ် ဖြင့္ဟေျပာဆုိျခင္း မျပဳေပ။
ထုိပုဂၢဳိလ္သည္
လက္ဖက္ရည္ဆုိင္ ေရာက္ပါက ေရေႏြးၾကမ္းကုိသာ ေသာက္ေလ့ရွိ၏။ စားပြဲထုိးကေလး ေမာင္ႂကြက္နီ
လွဴဒါန္းေသာ သီးေမႊးငွက္ေပ်ာသီး တစ္လုံးသာ စား၏။ မည္သည့္ အစားအစာကုိမွ် မစားေပ။
၎၏အမည္ရင္း
အစစ္အမွန္ကုိ မည္သူမွ်မသိၾကေပ။ ဂမၻီရလုိင္းမွ စာေရးဆရာတစ္ဦး ဟုသာ သာမန္အားျဖင့္ သိရွိရၿပီး
အျခား ကုိယ္ေရးကုိယ္တာ ကိစၥမ်ား မသိရွိရေပ။ ၎၏ ကေလာင္အမည္မွာ ရာဟုေမာင္ေမာင္ ျဖစ္ေသာ္လည္း
ထုိကေလာင္ အမည္ကုိ မည္သည့္မဂၢဇင္း၊ မည္သည့္ ဂ်ာနယ္တြင္မွ ပါရွိျခင္း မေတြ႕ရေပ။
ထုိပုဂၢဳိလ္သည္
တစ္ခါတရံ နံနက္ ၁ဝ နာရီခန္႔တြင္ ေရာက္လာၿပီး ေခတၱထုိင္ကာ ထြက္ခြာသြား၏။ တစ္ခါတရံ ဆုိင္ပိတ္ခါနီး
ည ၈ နာရီခန္႔တြင္ ေရာက္လာၿပီး ေခတၱထုိင္ကာ ထြက္ခြာသြား၏။ တစ္ခါတရံ ေန႔လယ္ မြန္းတည့္မွ
ဆုိင္သိမ္းခ်ိန္အထိ ထုိင္ေနတတ္၏။ လြန္စြာ ထူးဆန္းေသာ ပုဂၢဳိလ္ျဖစ္၏။
ယေန႔ညေနတြင္
ေလညဳိကုန္း၌ လူရွင္းေန၏။ ဓာတ္ခဲြခန္းမွဴး ဦးဥာဏ္အုန္းႏွင့္ ေဒါက္တာ တင္ေမာင္ေဆြတို႔
ႏွစ္ဦးသာရွိ၏။
“ဆရာ၊
ရာဟုေမာင္ေမာင္က ထူးဆန္းတယ္ဆရာ”
“ဘယ္လုိထူးဆန္းတာလဲ
ဦးဥာဏ္အုန္း”
“သူ႔ဆီမွာ
ဓာတ္လုံးရွိတယ္တဲ့။ ေအအုိင္ဒီအက္စ္ ေပ်ာက္တယ္တဲ့။ လူနာ ၁ဝ ဦးေလာက္ လက္ေတြ႕ ေပ်ာက္ၿပီးၿပီတဲ့”
“ရာဟုေမာင္ေမာင္
ကုိယ္တုိ္င္ ေျပာတာလား”
“သူကုိယ္တုိင္ဘာမွ
မေျပာဘူး။ ေဘးကေန သုိးသုိးသန္႔သန္႔ ၾကားတာ”
“ဟာ…
ဟုတ္မယ္မထင္ပါဘူး။ ေကာလာဟလ ေနမွာပါ”
“ေအအုိင္ဒီအက္(စ္)ကုိ
မႏုိင္ေသးဘူးလား ဆရာ”
“ေအအုိင္ဒီအက္(စ္)
နဲ႔ ပတ္သက္တဲ့ သုေတသန အသစ္ေတြအေၾကာင္း ေျပာျပမယ္ဗ်ာ။ စိတ္ဝင္စားဖုိ႔ ေကာင္းတယ္။ ဓာတ္လုံး၊
ကုထုံးမဟုတ္ဘူး။ သိပၸံနည္းက် ကုထုံးဗ်။ Nature Biotechnology လုိ႔ေခၚတဲ့ သိပၸံပညာဂ်ာနယ္
တစ္ေစာင္မွာ ပါလာၿပီ။ ပါရဂူေတြက မ်ဳိး႐ုိးဗီဇကုထုံးကုိ အသုံးခ်ၿပီး အိပ္ခ်္အုိင္ဗီြကုိ
အျပတ္ေဆာ္ပစ္ေတာ့မယ္”
“ဟုတ္လား၊
ေျပာပါဦးဆရာ။ ဘယ္လုိေဆာ္္ပစ္မွာလဲ”
“ဒီလုိဗ်။
သုေတသီေတြက ျပဳျပင္ထားတဲ့ လူသားပင္မ ဆဲလ္ေတြ ယူတယ္။ ၿပီးေတာ့ ႂကြက္ထဲထည့္တယ္။
Human Stem Cell ေတြေပါ့ဗ်ာ။ ႂကြက္ထဲမွာ လူသားမူလပင္မ ဆဲလ္ေတြက ကုိယ္ခံစြမ္းအား စနစ္က
ဆဲလ္ဘဝကုိ ေျပာင္းတယ္။ Human Stem Cell ကေန Immune System Cell ဘဝကုိ ေျပာင္းတာေပါ့ဗ်ာ”
“ေျပာင္းေတာ့
ဘာျဖစ္လဲ ဆရာ”
“Immune
System Cell ဘဝေရာက္ေတာ့ အိပ္ခ်္အုိင္ဗီြပုိးကုိ ခုခံႏုိင္တာ ေတြ႕ရတယ္။ ဒီသုေတသနက ထူးျခားတယ္။
တျခားသုေတသနမွာ ႂကြက္ဟာ ႂကြက္ပဲ။ သေဘာက ႂကြက္သဘာဝပဲ ရွိေနတာကို ေျပာခ်င္တာပါ။ ခုသုေတသနက်ေတာ့
ႂကြက္က လူသားသဘာဝ ျဖစ္ေနတယ္။ Humanized လုိ႔ ေခၚတယ္။ လူသားသဘာဝ ရွိသြားတာက ထူးဆန္းေနတယ္။
ႂကြက္မွာ လူသား ခုခံအားဆဲလ္ေတြ ေပၚလာတယ္။ လူသားေတြမွာ ျဖစ္တဲ့ေရာဂါကုိ ခုခံ တားဆီးႏုိင္တယ္”
“တယ္လဲ
အံ့ၾသစရာ ေကာင္းပါလား ဆရာရယ္”
“ဟုတ္တယ္
ဦးဥာဏ္အုန္း။ အေတာ္အံ့ၾသစရာ ေကာင္းတယ္။ ဒါေပမယ့္ ဒီျဖစ္စဥ္ကုိ လူမွာ လက္ေတြ႕စမ္းဖုိ႔
လုိေနေသးတယ္။ ဒါေၾကာင့္ သုေတသန ၿပီးဆုံးဖုိ႔ ႏွစ္အေတာ္ ၾကာဦးမယ္တဲ့”
“ၾကာပါေစ
ဆရာရယ္။ တစ္ေန႔ ေအာင္ျမင္ရမွာပါ”
“ဟုတ္ပါတယ္။
ႀကီးက်ယ္တဲ့ သုေတသနမွန္ရင္ အခ်ိန္ယူရတာပါပဲ။ သုေတသနမွာ တြဲဖက္ ေခါင္းေဆာင္ တစ္ဦးျဖစ္တဲ့
Paula Cannon က ေမွ်ာ္လင့္စရာ ရွိပါတယ္လုိ႔ ေျပာသြားတယ္။ သူက University of
Southern California က Molecular Biology ဘာသာရပ္ဆုိင္ရာ တြဲဖက္ပါေမာကၡ ပညာရွင္ေတြ
ခုခံအား စနစ္ကုိ စြမ္းရည္ျမႇင့္တင္ေပးၿပီး အိပ္ခ်္အုိင္ဗီြနဲ႔ ရင္ဆုိင္ေတြ႕ေပးတာပဲဗ်”
“ဒီသုေတသနမွာ
ပညာရွင္ေတြ လူသားမူလ ပင္မဆဲလ္ကို ျပဳျပင္ဖန္တီးတာ ပါေနတာ ေပါ့ေနာ္”
“ဟုတ္တယ္။
ပါတယ္ဗ်။ ဒီေနရာမွာ ဗုိင္းရပ္စ္က ခုခံအား ဆဲလ္ေတြထဲ မဝင္ႏုိင္ေအာင္ အေပါက္ ပိတ္ပစ္တဲ့
သေဘာပါတယ္”
“အိပ္ခ်္အုိင္ဗြီ
ဝင္ေပါက္ သီးသန္႔ရွိတယ္ တဲ့လား”
“ဟုတ္တယ္။
သီးသန္႔ရွိတယ္။ ဝင္ေပါက္ဆုိတာ Receptor ကို ဆုိလုိတာဗ်။ ဒီ Receptor က CCRS ဆုိတဲ့
Gene နဲ႔ ဆက္ ႏြယ္မႈရွိတယ္။ သဘာဝအေလ်ာက္ လူနည္းစုမွာ ဒီ Receptor ကုိ ထိန္းခ်ဳပ္တဲ့
မ်ဳိး႐ုိးဗီဇက အလုပ္မလုပ္ႏုိင္တာ ေတြ႕ရတယ္။ ဒီလူနည္းစုဟာ အိပ္ခ်္အုိင္ဗီြကုိ ခံႏုိင္ရည္ရွိေနတယ္
တဲ့ဗ်”
“ကံထူးရွင္ေတြေပါ့
ဆရာ”
“ဟုတ္တယ္ဗ်။
ကံထူးရွင္ေတြပဲ။ Cannon က ဒီသဘာဝ ျဖစ္ရပ္ကုိ သိထားေတာ့ အလားတူ သုေတသန လုပ္ၾကည့္တာဗ်။
လူသား ဆဲလ္ေတြကုိ ျပဳျပင္ေျပာင္းလဲေပးၿပီး ဗုိင္းရပ္စ္ကုိ ခံႏုိင္ရည္ရွိေအာင္ လုပ္ဖုိ႔
ရည္ရြယ္ခ်က္ရွိတယ္”
“တယ္လဲေကာင္းတဲ့
ရည္ရြယ္ခ်က္ပါလား ဆရာ”
“ဟုတ္တယ္ဗ်။
သုေတသီေတြက လူသားပင္မ ဆဲလ္ထဲက မ်ဳိး႐ုိးဗီဇတခ်ဳိ႕ကုိ ျဖဳတ္ယူလုိက္တယ္။ Cutting A
Gene လုိ႔ ေခၚတယ္။ အဲဒီအခါမွာ လူသားပင္မ မူလဆဲလ္က ဒဏ္ရာကုိ ျပဳျပင္ဖုိ႔ ႀကိဳးစားတယ္။
မေအာင္ျမင္ဘူး။ ေနာက္ေတာ့ အဲသလုိ မ်ဳိး႐ုိးဗီဇ ေလ်ာ့သြားေတာ့ ဗုိင္းရပ္စ္ ဝင္ေပါက္ပါ
ေပ်ာက္သြားတာ ေတြ႕ရတယ္တဲ့”
“ၿပီးေတာ့
ႂကြက္ေတြမွာ စမ္းတာေပါ့ေနာ္”
“ႂကြက္ကုိ
ႏွစ္အုပ္စုခြဲ စမ္းတယ္။ တစ္အုပ္စုက Humanized က်န္အုပ္စုက သဘာဝအတုိင္းပဲ။ ၿပီးေတာ့
ဗုိင္းရပ္စ္ ကူးစက္ခုိင္းတယ္။ Humanized Mice မွာ Mature I- Cell ေတြ တစ္ၿပံဳႀကီး ထြက္လာတယ္။
ဗုိင္းရပ္စ္ဝင္ေပါက္လဲ ပိတ္သြားတယ္။ သာမန္ႂကြက္က ဗုိင္းရပ္စ္ဝင္ၿပီး ႏွိပ္စက္တာ ခံရတယ္။
Rowena Johnston ဆုိတာက New York City မွာရွိတဲ့ The Foundation for ALDS Reserch မွာ
ဒုတိယ ဥကၠ႒ျဖစ္တဲ့ ပုဂၢဳိလ္ဗ်။ သူကေျပာတယ္။ မ်ဳိး႐ုိးဗီဇကုထုံးဟာ အလားအလာ အလြန္ေကာင္းပါတယ္တဲ့။
အက်ဳိးရွိႏုိင္တာေတြ အမ်ားႀကီး ထြက္ေပၚလာမွာပါတဲ့”
“ဟုတ္ကဲ့ဆရာ”
“အရင္က
မ်ဳိး႐ုိးဗီဇကုထုံးမွာ ဗုိင္းရပ္စ္ကုိႏုိင္ဖုိ႔ ရွိသမွ် ခုခံအားစနစ္ ဆဲလ္ေတြကုိ ေျပာင္းပစ္ရမယ္လုိ႔
သီဝရီ ထြက္ေပၚဖူးတယ္။ ခုသီဝရီက အသစ္ဗ်။ သီဝရီအသစ္အရ ရွိသမွ် ဆဲလ္ေျပာင္းစရာ မလုိဘူး။
သက္ဆုိင္တဲ့ ဆဲလ္ပဲ ေျပာင္းရမွာ”
“ဟုတ္ကဲ့ဆရာ”
“Cannon
ကလဲ ေျပာတယ္။ ခုေတြ႕ရွိခ်က္ကို ခုိင္မာသထက္ ခုိင္မာေအာင္ လုပ္ဦးမွာပါတဲ့။ သူတုိ႔က
HIV - Positive Lymphoma ျဖစ္ေနတဲ့ လူနာေတြဆီက လူသားပင္မ မူလဆဲလ္ေတြ ထုတ္ယူတာဗ်။ ၿပီးေတာ့
အဲဒီဆဲလ္ေတြကို ႂကြက္မွာ ျပဳျပင္တယ္။ ၿပီးေတာ့လူသားထဲ ျပန္ထည့္တယ္။ ခုေတာ့ သုေတသန အဆင့္ပဲ
ရွိေသးတယ္”
“ဒီကုထုံးက
ေစ်းႀကီးသလား ဆရာ”
“ေနာင္ေတာ့
ေစ်းေပါလာမွာပါ။ ခုေလာေလာဆယ္ကေတာ့ ေစ်းႀကီးတယ္။ ကုန္က်စရိတ္က ေဒၚလာ တစ္သိန္းရွိတယ္”
“အမ်ားႀကီးပါလား”
“စခါစကုိးဗ်။
ဒါေပမယ့္ ဒီကုထုံး မေပၚခင္က လူနာဟာ တစ္သက္လုံး ARV ေဆးေတြ ေသာက္ေနရတာဗ်။ တစ္သက္လုံး
ေဆးေသာက္ရတာနဲ႔ ႏႈိင္းယွဥ္လုိက္ရင္ မ်ားတယ္လုိ႔ မဆုိႏုိင္ေတာ့ဘူးဗ်”
“ဒါလဲ
ဟုတ္တာပဲဆရာ။ တစ္သက္လုံး ေဆးေသာက္ရတာ ဆုိေတာ့ ေဆးဖုိးကလဲ စုစုေပါင္းဆုိရင္ ေဒၚလာ တစ္သိန္းေက်ာ္ဦးမွာပဲ”
“ဒါေပါ့ဗ်ာ။
တစ္သက္လုံး ဆုိတာက နည္းတာမွ မဟုတ္ဘဲ။ လူနာက ကံေကာင္းလုိ႔ အသက္ ၉ဝ ေနရင္ ေဆးဖုိးေတြ
သန္းခ်ီက်ႏုိင္တယ္”
“ေစာေစာက
ေျပာသလုိ အခ်ိန္ ေစာင့္ရဦးမွာ ေပါ့ေနာ္”
“စိတ္ရွည္ရွည္နဲ႔
ေစာင့္ရမွာ ေပါ့ဗ်ာ” ထုိစဥ္ ရာဟုေမာင္ေမာင္ ေရာက္ ရွိလာ၏။
“မဂၤလာပါ
ရာဟုေမာင္ေမာင္”
“မဂၤလာပါ
ဦးဥာဏ္အုန္း။ ဆရာ ဦးတင္ေမာင္ေဆြ မဂၤလာပါ။ ကြၽန္ေတာ္လဲ ဆရာႀကီး မင္းတင္မြန္ေရးတဲ့
ဗုဒၶဘာသာနဲ႔ သိပၸံပညာကုိ ႏႈိင္းယွဥ္ျပထားတဲ့ ဘာသာေရး စာအုပ္တစ္အုပ္ ဖတ္ေနတယ္။ မူရင္း
စာေရးဆရာက ခရစ္ယာန္ကေန ဗုဒၶဘာသာကုိ ကူးေျပာင္းလာတဲ့ ပုဂၢဳိလ္ဗ်”
“ေၾသာ္-
ဟုတ္ကဲ့။ ရာဟု ေမာင္ေမာင္”
“လူေတြက
ခက္တယ္ဗ်။ ကြၽန္ေတာ့္ကုိ ဓာတ္လုံးရွိသေလး ဘာေလးနဲ႔။ တကယ္က မရွိပါဘူးဗ်ာ။ ဓာတ္လုံးေဝးလုိ႔
ဓာတ္မီးျခစ္တုိ႔၊ လက္ႏွိပ္ဓာတ္မီးတုိ႔ေတာင္ မရွိဘူး။ ေဝဒနာျဖစ္လာရင္ ဆရာဝန္နဲ႔ ကုရမွာေပါ့။
ကြၽန္ေတာ္က ဘယ္လုိကု ႏုိင္မွာလဲ”
“ရာဟုေမာင္ေမာင္က
ေျမေလွ်ာက္ ဝိဇၨာဆုိ”
“မဟုတ္ပါဘူးဗ်ာ။
သာမန္လူပါပဲ။ ဗုိက္ဆာလုိ႔ ငွက္ေပ်ာသီး စားတာကုိ သိဒၶိတင္တာတဲ့။ လြတ္လြတ္လပ္လပ္ မစားရပါဘူးဗ်ာ။
ငွက္ေပ်ာသီးလဲ ထုတ္လုိက္ေရာ လူေလး၊ ငါးေယာက္ ဝုိင္းလာလုိ႔ ထေျပးရ ေသးတယ္ဗ်ာ”
ဦးဥာဏ္အုန္းႏွင့္
ေဒါက္တာ တင္ေမာင္ေဆြတုိ႔က သေဘာက်လြန္း၍ တဟားဟားႏွင့္ ေအာ္ရယ္ ၾကေလ၏။
ရည္ၫႊန္းခ်က္။
။ Healthday မွ Scientists Make Immune Cells in Mice That Fight off HIV ေဆးပညာ ေဆာင္းပါးကုိ
မွီျငမ္းကိုးကား ပါသည္။
ေအာင္(ေဆး-၁)
Zaygwet - မ်ဳိးဗီဇ
နည္းပညာႏွင့္ HIV ကုထံုးသစ္
