ရန္ကုန္တိုင္းအတြင္း တရားမဝင္ ဖြင့္လွစ္ထားေသာ အႏွိပ္ခန္း အေရအတြက္မွာ ၃၀၀၀ မွ ၃၅၀၀ အၾကား ရွိေနႏိုင္ေၾကာင္း ရန္ကုန္တိုင္း
ရဲတပ္ဖြဲ႔မႉး႐ံုး (ရဲခ်ဳပ္႐ံုး)မွ အၾကီးတန္း ရဲအရာရွိတဦး အဆိုအရ သိရသည္။
ဒုရဲမႉးအဆင့္ရွိ အမည္မေဖာ္လိုသူ အရာရွိက လူစည္ကားရာၿမိဳ႕နယ္
၁၀ ၿမိဳ႕နယ္ခန္႔တြင္ပင္ အႏွိပ္ခန္း ၂၀၀၀ ေက်ာ္ရွိေနသျဖင့္ ရန္ကုန္တိုင္း တတိုင္းလံုးဆိုလွ်င္
၃၀၀၀ ထက္ ေလွ်ာ့နည္းမည္ မဟုတ္ေၾကာင္း ေျပာဆိုျခင္းျဖစ္သည္။
"ရဲခန္႔မွန္းခ်က္ စာရင္းမွာ ၂၀၀၈ ခုႏွစ္က ရန္ကုန္တိုင္းမွာ အႏွိပ္ခန္း
၂၅၀၀ ဝန္းက်င္ ရွိႏိုင္မယ္လို႔ တြက္ထားတာ ရွိတယ္။ အခုလက္ရွိမွာေတာ့ ေအာက္ထစ္ ၃၀၀၀ ထက္
မနည္းႏိုင္ဘူး။ ၃၅၀၀ ေလာက္အထိ ရွိႏိုင္တယ္။
DownTown
(ၿမိဳ႕တြင္း) ၆ ၿမိဳ႕နယ္နဲ႔ အလံု၊
စမ္းေခ်ာင္း၊ တာေမြ၊ ပုဇြန္ေတာင္၊ မဂၤလာေတာင္ညႊန္႔ၿမိဳ႕နယ္ေတြက အမ်ားဆံုးပဲ။ အဲဒီၿမိဳ႕နယ္ေတြမွာတင္
အားလံုးေပါင္း ၂၀၀၀ ေလာက္ ရွိေနတယ္" ဟု သူက မဇၥ်ိမကို ေျပာသည္။
ပုဇြန္ေတာင္၊ တာေမြ၊ မဂၤလာေတာင္ညြန္႔ႏွင့္ စမ္းေခ်ာင္းၿမိဳ႕နယ္မ်ားတြင္
တရားမဝင္ အႏွိပ္ခန္းမ်ား အမ်ားဆံုးျဖစ္ၿပီး တၿမိဳ႕နယ္လွ်င္ ပ်မ္းမွ် အႏွိပ္ခန္းေပါင္း
၃၀၀ ဝန္းက်င္ခန္႔ ရွိေနေၾကာင္း ရဲက ခန္႔မွန္းထားသည္။
ရန္ကုန္ၿမိဳ႕အတြင္း ေနရာအႏွံ႔တြင္ အႏွိပ္ခန္းမ်ား ဖြင့္လွစ္လာျခင္းမွာ
ဥပေဒပိုင္းအရ ထိန္းခ်ဳပ္ရာတြင္ အားနည္းမႈ ရွိေနျခင္းေၾကာင့္ ျဖစ္ေၾကာင္း ရန္ကုန္ ဗဟိုတရား႐ံုးခ်ဳပ္
ေရွ႕ေနတဦးက သံုးသပ္သည္။
"ျပည့္တန္ဆာ ဥပေဒပဲ ရွိတယ္။ အႏွိပ္ခန္းနဲ႔ပတ္သတ္တဲ့ တိက်တဲ့ ဥပေဒမရွိဘူး။
ဒီေတာ့ ပုဒ္မ ၁၈၈ နဲ႔ တရား႐ံုးတင္တယ္။ ပုဒ္မ
၁၈၈ ဆိုတာ အလြတ္သေဘာေျပာရရင္ အာဏာပိုင္အဖြဲ႔အစည္းက ထုတ္ျပန္ ေၾကညာထားေသာ အမိန္႔ကို
ေဖာက္ဖ်က္ျခင္းေပါ့။ လမ္းေဘးမွာ အေပါ့အေလး စြန္႔တာလည္း ဒီဥပေဒနဲ႔ စြဲလို႔ရတယ္။ သူက
အျမင့္ဆံုး ေထာင္ဒဏ္ တလပဲ။ မိန္းကေလးေတြကို ေထာင္ခ်လို႔မရဘူး။ ပတ္သက္ဆက္ႏြယ္မႈနဲ႔ အျမင့္ဆံုး
ဒဏ္ေငြ ၁ဝဝဝ (က်ပ္) ပဲ" ဟု အဆိုပါ ေရွ႕ေနက ေျပာသည္။
ပုဒ္မ ၁၈၈ ျဖင့္ စြဲဆိုပါက တာဝန္ခံျဖစ္သူမွာ အျမင့္ဆံုး ေထာင္ဒဏ္
တလအထိ ခ်မွတ္ခံရႏိုင္ၿပီး၊ ပစၥည္းမ်ားကို ႏိုင္ငံပိုင္အျဖစ္ သိမ္းဆည္းႏိုင္သည္။
ဥပေဒပိုင္းအရ အားနည္းျခင္းအျပင္ စီးပြားေရးအရ ေစ်းကြက္ဝင္ လုပ္ငန္းသဖြယ္
ျဖစ္ေနသျဖင့္ အႏွိပ္ခန္းမ်ား ပိုမိုတိုးပြားလာေနသည္ဟု ယူဆရေၾကာင္း အဆိုပါ ေရွ႕ေနကပင္
ေျပာဆိုသည္။
"အန္ကယ္ အႏွိပ္ခန္းနဲ႔ ပတ္သက္တဲ့အမႈ လိုက္ဖူးတယ္။ အမႈရင္ဆိုင္ေနတုန္းမွာပဲ
အႏွိပ္ခန္းက ျပန္ဖြင့္ေနၿပီ။ ပိုင္ရွင္ကေျပာတယ္၊ အႏွိပ္ခန္းလုပ္တာ ဘယ္လိုပဲ ရင္းႏွီးရင္းႏွီး
၆ လဆို အရင္းေၾကတယ္တဲ့။ တာဝန္ခံလုပ္မယ့္ မန္ေနဂ်ာေတြကိုေတာ့ အဖမ္းခံရရင္ နာမည္ခံလုပ္ဖို႔
လစာေကာင္းေကာင္း ေပးထားၾကတယ္။ ဥပေဒပိုင္း အားနည္းေနေတာ့ စီးပြားေရးသမားေတြက လုပ္မွာပဲေလ"
ဟု သူက ဆိုသည္။
က်န္းမာေရးအတြက္ ကုသမႈေပးရန္ တရားဝင္လိုင္စင္ ခ်ေပးထားေသာ အေၾကာေျဖလုပ္ငန္း
အခ်ဳိ႕မွအပ အႏွိပ္ခန္း အားလံုးလိုလိုမွာ ဥပေဒႏွင့္ ၿငိစြန္းေနေၾကာင္း ဥပေဒေရးရာ ကၽြမ္းက်င္သူမ်ားက
ေျပာဆိုၾကသည္။
ရန္ကုန္ၿမိဳ႕တြင္ အလွျပဳျပင္ေရးအမည္ခံ အေသးစား အႏွိပ္ခန္းမ်ားကို
ရန္ကုန္တြင္ ေနရာအႏွံ႔အျပားတြင္ ေတြ႔ေနရသကဲ့သို႔ သိန္းရာႏွင့္ခ်ီ ရင္းႏွီး၍ အထင္အရွား
ဖြင့္လွစ္ထားေသာ အႏွိပ္ခန္းၾကီးမ်ားလည္း အမ်ားအျပား ေတြ႔ေနရၿပီး အမ်ဳိးသမီး ဦးေရ ၅၀
မွ ၇၀ အျပင္ အမ်ဳိးသားဝန္ထမ္း ၂၀ မွ ၃၀ အၾကားရွိသည့္ အဆိုပါ အႏွိပ္ခန္းၾကီးမ်ားသို႔
လူတန္းစား အလႊာအသီးသီးမွ လာေရာက္ေလ့ရွိေၾကာင္း စံုစမ္းသိရွိရသည္။
"တခ်ဳိ႕က အခန္းအျပင္အဆင္ေရာ၊ ဝန္ေဆာင္မႈေရာ အားလံုး ေက်နပ္ေလာက္ေအာင္
ေပးၾကတယ္။ က်ေနာ္တို႔နားက မာဆတ္ဆိုရင္ နာမည္ၾကီး မင္းသား၊ မင္းသမီးေတြ အၿမဲလာတယ္။ တခါတေလ
တိုးရစ္ (ႏုိင္ငံျခားသား ခရီးသြားဧည့္သည္) ေတြေတာင္ အုပ္စုလိုက္ လာၾကတယ္" ဟု လမ္းမေတာ္ၿမိဳ႕နယ္တြင္
ေနထိုင္သူတဦးက ေျပာသည္။
အႏွိပ္ခန္းအၾကီးအေသးႏွင့္ အျပင္အဆင္ အေနအထားအေပၚ မူတည္သက္ဆိုင္ရာ
ရပ္ကြက္၊ ၿမိဳ႕နယ္၊ ရဲ၊ စရဖ မ်ားသို႔ လစဥ္ ေငြက်ပ္ ၅ သိန္းခန္႔မွ သိန္း ၃၀-၄၀ အထိ
ေပးေဆာင္ရျခင္းမ်ဳိး ရွိသည္။ အႏွိပ္ခန္းမ်ား ေပၚေပၚတင္တင္ ဖြင့္လွစ္လာၾကျခင္းႏွင့္အတူ
အႏွိပ္ခန္းအမည္ခံ ျပည့္တန္ဆာခန္းမ်ားလည္း ပိုမ်ားလာေၾကာင္း ေတြ႔ရွိရသည္။
"အမွန္အကန္ႏွိပ္တဲ့ မာဆတ္ဟုတ္မဟုတ္ဆိုတာ သိသာတယ္။ ဒါက မာဆတ္၊
ဒါက မာစြတ္ဆိုၿပီး လူငယ္ေတြ ခြဲေျပာတဲ့ စကားေတာင္ ရွိတယ္။ အဲဒီလို အႏွိပ္ခန္းနာမည္
တပ္႐ံုတပ္ထားတဲ့ ဆိုင္ေတြကေတာ့ တေနရာထဲမွာ ၾကာၾကာမေနဘဲ ေနရာေျပာင္းၿပီး ဖြင့္တယ္။ ၿမိဳ႕ထဲပိုင္းမွာ
လမ္းေလွ်ာက္ရင္း ၾကည့္သြား။ ျဗဴတီဆလြန္းလို႔ နာမည္တပ္ထားတဲ့ ဆိုင္းဘုတ္ေသးေသးေလးေတြ
အမ်ားၾကီးပဲ။ ၁ဝ ခုမွာ ၈ ခု၊ ၉ ခုက အႏွိပ္ခန္းပဲ" ဟု လသာၿမိဳ႕နယ္မွ ရပ္ကြက္ေကာင္စီ
အဖဲြ႔ဝင္တဦးက ေျပာသည္။
ရန္ကုန္တြင္ အႏွိပ္ခန္းလုပ္ငန္းမ်ား စတင္ေခတ္စားလာျခင္းမွာ ၂၀၀၀
ျပည့္ႏွစ္ေက်ာ္ကတည္းက ျဖစ္ၿပီး ဗိုလ္ခ်ဳပ္ၾကီးခင္ညြန္႔ ေခါင္းေဆာင္ေသာ စစ္ေထာက္လွမ္းေရးအဖြဲ႔
ၿပိဳကြဲသြားၿပီးေနာက္ ပိုမ်ားလာေၾကာင္း ရဲခ်ဳပ္႐ံုးမွ ဒုရဲမႉးက ဆိုသည္။
"မာဆတ္က ေထာက္လွမ္းေရးက စတာပါပဲ။ နယ္ေျမအပိုင္အလိုက္ ေထာက္လွမ္းေရးက
လူေတြ ဖြင့္ၾကတယ္။ ေထာက္လွမ္းေရးမရွိေတာ့ ခဏျပန္ၿငိမ္သြားေသးတယ္။ ၂၀၀၅၊ ၂၀၀၆ ေနာက္ပိုင္းက်မွ
တျဖည္းျဖည္း ပိုပိုမ်ားလာတယ္" ဟု သူက ေျပာသည္။
အႏွိပ္ခန္းလုပ္ငန္း တြင္က်ယ္လာျခင္းႏွင့္ အႏွိပ္ခန္း စီးပြားေရးအေပၚ
ရန္ကုန္အေျခစိုက္ ဂ်ာနယ္တေစာင္မွ အယ္ဒီတာတဦးက "တကယ္ေကာင္းေကာင္းမြန္မြန္ ဆားဗစ္ေပးတဲ့
ေနရာေတြလည္း ရွိေနတယ္။ ေနာက္ မ်က္မျမင္ေတြကို ဂ်ပန္အေၾကာပညာ သင္ေပးၿပီး တရားဝင္ဖြင့္ထားတဲ့
အေၾကာျပင္ခန္းေတြ ရွိေနတယ္။ အစိုးရက စည္းမ်ဥ္းဥပေဒ အကန္႔အသတ္ေတြနဲ႔ လိုင္စင္ထုတ္ေပးၿပီး
အခြန္တိတိက်က် ေကာက္လိုက္ရင္ တရားမဝင္၊ တရားဝင္တဲ့
ျပႆနာရွင္းသြားမယ္။ ရဲလာဘ္ထိုးရတဲ့ ေငြက အစိုးရဆီ ေရာက္သြားမယ္။ ေနာက္ အလုပ္လုပ္တဲ့
မိန္းကေလးေတြရဲ႕ ရပိုင္ခြင့္ေတြနဲ႔ နစ္နာမႈေတြကိုလည္း ဥပေဒနဲ႔ ကာကြယ္ေပးလို႔ ရသြားႏိုင္တယ္"
ဟု သူက သံုးသပ္ေျပာဆုိသည္။
မဇၥ်ိမ -
ရန္ကုန္မွာ အႏွိပ္ခန္း ၃၀၀၀ ထက္မနည္း ရွိေန
