လူကုန္ကူးခံရသူမ်ား အမႈရင္ဆိုင္ေနရခ်ိန္အတြင္း ႏိုင္ငံအတြင္း ယာယီေနထိုင္ခြင့္ႏွင့္
အလုပ္ လုပ္ကိုင္ခြင့္ ထုိင္းႏိုင္ငံက ခြင့္ျပဳေတာ့မွာျဖစ္သည္။
ဝန္ႀကီးခ်ဳပ္
အဘီဆစ္ ေဝ့ခ်္ခ်ခ်ီဝ အပါအဝင္ ျပည္ထဲေရးဝန္ႀကီးဌာန၊ လူမႈဖံြ႔ၿဖိဳးတိုးတက္ေရးႏွင့္ လံုျခံဳေရးဝန္ႀကီးဌာန၊
အလုပ္သမားဝန္ႀကီးဌာနတို႔ တက္ေရာက္ခဲ့သည့္ ထိုင္းႏိုင္ငံ ၿမိဳ႕ေတာ္ ဘန္ေကာက္တြင္ ယခုလ
၄ ရက္ေန႔ အစည္းအေဝးမွ အတည္ျပဳ ထုတ္ျပန္ခဲ့ျခင္းျဖစ္သည္။
လူကုန္ကူးခံရသူ
ႏိုင္ငံျခားသားမ်ားအေနျဖင့္ အမႈရင္ဆိုင္ေနရခ်ိန္အတြင္း “ေဆးကုသႏိုင္ရန္၊ ျပန္လည္ထူေထာင္ေရးလုပ္ႏိုင္ရန္၊
အခြင့္အေရးမ်ား ေတာင္းဆိုႏိုင္ရန္” အတြက္ သူတို႔အား ယာယီ ေနထိုင္ခြင့္ႏွင့္ အလုပ္လုပ္ခြင့္အတြက္
ေဆာင္ရြက္သြားရန္ ျပည္ထဲေရး၊ လူမႈဖြံ႔ၿဖိဳးတိုးတက္ေရးႏွင့္ လံုၿခံဳေရး၊ အလုပ္သမားေရး
စသည့္ ဝန္ႀကီးဌာနမ်ားအား ပူးတြဲ တာဝန္ ေပးလိုက္သည္။
ယင္းဆံုးျဖတ္ခ်က္ကို
အာဆီယံအဖြဲ႔ႀကီး၏ ၁၉၉၆ ခုႏွစ္တြင္ အာဆီယံလူမႈဖူလံုေရးႏွင့္ လံုျခံဳေရးအစည္း အေဝး၌ ခ်မွတ္ခဲ့ၿပီး
အင္ဒိုနီးရွား၊ ဖိလစ္ပိုင္၊ ကေမၻာဒီးယားတို႔ေနာက္ ထိုင္းႏိုင္ငံသည္ စတုတၳေျမာက္ လုိုက္နာလာျခင္းျဖစ္သည္။
လူကုန္ကူူးခံရသူမ်ားအား
စူရပ္ဌာနီ၊ ႏြန္ထဘူရီ၊ ခ်င္း႐ိုင္၊ မဲေဟာင္ေဆာင္ၿမိဳ႕ မ်ားအပါအဝင္ အနည္း ဆံုး ၅ ၿမိဳ႕နယ္မ်ား၌
ထိုင္းအန္ဂ်ီမ်ားက ဖြင့္လွစ္ထား ေသာ ယာယီျပဳျပင္ထိန္းသိမ္းေရးစခန္း shelters မ်ားတြင္
ေနရာခ်ထားေပး ထားေၾကာင္း အလုပ္သမားအဖြဲ႔မ်ားက ဆိုသည္။
ထိုင္းႏိုင္ငံအေျခစိုက္
လူ႔အခြင့္အေရးပညာေပးဌာန (ျမန္မာႏိုင္ငံ) HREIB ၏ Burma Anti Child Trafficking လုပ္ငန္းခြဲမွ
စစ္တမ္းမ်ားအရ မဲေဆာက္-ျမဝတီ နယ္စပ္ေဒသသို႔ တရားမဝင္ ေရာက္လာၿပီး ေရာင္းစားခံရသူ လစဥ္
ပွ်မ္းမွ် လူ ၁ဝဝဝ ေက်ာ္ရွိၿပီး အမ်ဳိးသမီးႏွင့္ ကေလးအမ်ားစု ျဖစ္ေၾကာင္း သိရသည္။
ေရာင္းစားခံရသူမ်ားမွာ
အိမ္ေဖာ္လုပ္ငန္း၊ ပင္လယ္ေရထြက္ကုန္၊ စုိက္ပ်ဳိးေရးတို႔သာမက ျပည့္တန္ဆာ၊ ေတာင္းရမ္းစားေသာက္ျခင္းတို႔ပင္
လုပ္ကိုင္ၾကရ ေလ့ရွိသည္ဟု ဆုိသည္။
နာဂစ္မုန္တို္င္းတုိက္ၿပီး
ျမစ္ဝကၽြန္းေပၚေဒသမွ အမ်ဳိးသမီးႏွင့္ ကေလးငယ္မ်ား လူကုန္ကူးခံရမႈတြင္ ပိုမိုပါဝင္လာသည္ဟု
စံုစမ္းသိရွိရသည္။
“အလုပ္အကိုင္က
အဆင္မေျပေတာ့ ဒီဘက္ထြက္လာၾကတယ္။ နယ္စပ္ လူဝင္မႈႀကီးၾကပ္ေရးက တင္းက်ပ္ေတာ့ လူပြဲစားေတြ
အကူအညီနဲ႔သြားရေတာ့ ေရာင္းစားခံထိတာ မ်ားတာေပါ့” ဟု Burma Anti Child Trafficking တာဝန္ခံ
မနန္းမႈ က ေျပာသည္။
