ကုတင္နံပါတ္(၁၉)ကလူနာ ေဆးရံုစတက္တဲ့ေန႔မွာ သားဖြားမီးယပ္က ဆရာဝန္္နပ္စ္ေတြအားလံုး အစည္းအေဝးတစ္ခု ျပဳလုပ္ခဲ့ၾကတယ္။ ဒါဟာ ေဆးရံုနဲ႔ ေဆးတကၠၠသိုလ္က ေက်ာင္းသားေတြ ပူးေပါင္းျပီး "ေအအိုင္ဒီအက္စ္ေရာဂါခံစားေနရတဲ့ မိခင္မွ ရင္ေသြးငယ္သို႔ မကူးစက္ဘဲ ဖြားျမင္ေရး"
ဆိုတဲ့ေရာဂါမကူးစက္ေရး အေၾကာင္းကို ရွာေဖြေဆြးေႏြးၾကဖ႔ို႔ျဖစ္တယ္။

ေအအိုင္ဒီအက္စ္ ေရာဂါသည္တစ္ဦး သားဖြားေဆာင္ထဲ ေရာက္ေနတယ္ဆိုတဲ့ သတင္းကအိုးပူပူထဲ ေပါက္ေပါက္ ထည့္ေဖာက္လိုက္သလို သားဖြားေဆာင္တစ္ခုလံုး
ခ်က္ခ်င္းေပါက္ကဲြသြားခဲ့တယ္။ အစည္းအေဝးတုန္းက ေဆးရံုအုပ္ေရွ႕မွာ ဘာမွမဟရဲ ခဲ့ၾကေပမယ့္ အစည္းအေဝးအျပီးမွာ နပ္စ္ေတြက အခ်င္းခ်င္းဝိုင္းအံုဖဲြ႔ၾကျပီး "ေရာဂါကူးခဲ့ရင္ ဘယ္သူတာဝန္ယူမလဲ" လို႔ျငင္းခံုခဲ့ၾကတယ္။

ဆရာဝန္တစ္ခ်ိဳိ႕ကေတာင္ "လူနာသံုးတဲ့ ခဲြစိပ္ကိရိယာေတြ၊ အိပ္ရာခင္းေတြကတစ္ဆင့္ တစ္ျခားလူနာေတြကို ျပန္ကူးစက္ရင္ ဘယ္လိုလုပ္မလဲ" လို႔ညည္းတြားေနၾကတယ္။ ညည္းခဲ့ ျငင္းခဲ့ေပမယ့္လည္း ေနာက္ဆံုးမွာ လူနာေနဖို႔ အခန္းကိုစီစဥ္ခဲ့ၾကရတယ္။ ေဆးရံုအုပ္ၾကီးကိုယ္တိုင္ လူနာအတြက္ စပါယ္ရွယ္အခန္းကကုတင္ နံပါတ္ (၁၉)ကို ေရြးေပးခဲ့တယ္။ လာဘ္နံပါတ္လို႔ ေျပာပါတယ္။နပ္စ္မွဴး တာဝန္ခဲြေတာ့ ကုတင္ (၁၉)က လူနာကို ဘယ္သူမွ သြားမၾကည့္ခ်င္ခဲ့ၾကဘူး။ ေနာက္ဆံုး ေက်ာင္းျပီးတာ သံုးလေတာင္ မျပည့္ေသးတဲ့ကြ်န္မ ကုတင္ (၁၉) အတြက္ မားမားမတ္မတ္ ထြက္ရပ္ခဲ့တယ္။

အခန္းထဲ စဝင္တဲ့ေန႔မွာ လက္ရွည္အက်ီၤ၊ မ်က္ႏွာဖံုး၊ ဦးထုပ္ေဆာင္းရံုသာမက
အထူဆံုး လက္အိတ္တစ္စံုကိုပါ ကြ်န္မေရြးခဲ့မိတယ္။ ကုတင္(၁၉)ကလူနာ ကုတင္ေဘာင္ကိုမွီျပီး ေမြးဖြားခါနီး ဗုိက္ကို ပြတ္သပ္လို႔႔ အခန္းထဲဝင္လာတဲ့ ကြ်န္မကို ျပံဳးျပၾကိဳဆိုေနတယ္။ ဒီလိုေရာဂါရထားတဲ့
အမ်ဳိးအမီးတစ္ေယာက္က တစ္ျခားလူေတြထက္ တမူထူးျခား ေနမယ္လို႔ ကြ်န္မထင္ခဲ့မိတယ္။ တကယ္တမ္း သူ႔ကိုေတြ႔ေတာ့ သာမန္အမ်ဳိးသမီး တစ္ဦးပါပဲ။

ဆံပင္ခပ္တိုတို၊ ဂါဝန္ ပြပြၾကီးၾကီးကို ဝတ္ဆင္ထားျပီး ကြင္းထိုးဖိနပ္ အနက္ေရာင္ကို စီးထားတယ္။ ပါးျပင္တစ္ဖက္တစ္ခ်က္မွာ တင္းတိတ္ေတြနဲ႔ ျပည့္ေနတဲ့ သူ႔ပံုစံက လံုးဝစံမီတဲ့ မိခင္ေလာင္းတစ္ဦးျဖစ္တယ္။

"မဂၤၤလာပါ"

ေဖာ္ေဖာ္ေရြေရြ ႏႈတ္ဆက္လာတဲ့သူ႔႔ကို လွဳိက္ဖိုေနတဲ့ ရင္အစံုနဲ႔ ေအးစက္စက္ ကြ်န္မ ျပန္ျပံဳးျပလိုက္မိတယ္။ ပထမဆံုးရက္မွာပဲ လူနာကို ေသြးစစ္ရတယ္။ ေသြးက ေရာဂါကူးစက္ရမွာ အဓိကျဖစ္တဲ့အတြက္ သူ႔ကို ေသြးစုတ္ဖို႔႔႔႔ရာ ကြ်န္မတစ္ကိုယ္လံုး ထံုက်င္ေနမိတယ္။ကြ်န္မ စိတ္လႈပ္ရွားလြန္းလို႔လားမသိ! ေသြးစုတ္ဖို႔ အပ္ကို ေသြးေၾကာထဲေရာက္ေအာင္ မထုိးႏိုင္ခဲ့ဘူး။ လဲြေခ်ာ္သြားတဲ့ အပ္ေၾကာင့္ သူ႔မ်က္ခံုး တြန္႔သြားတာကို ကြ်န္မျမင္လိုက္တယ္။ ေသြးစုတ္ဖို႔ ဖန္ျပြန္ေတြ၊ ဂြမ္းစေတြနဲ႔ ကြ်န္မ ပ်ာမ်ားေနမိတယ္။ သူ႔ေသြးေတြ ကြ်န္မကိုယ္ေပၚ လံုးဝမေပက်ံဖို႔ ဂရုစိုက္ရေသးတယ္။ ေသြးစုတ္ျပီးေနာက္ သူ႔႔မ်က္ႏွာကိုကြ်န္မၾကည့္လိုက္မိတယ္။ မ်က္ႏွာက ပကတိ ေအးခ်မ္းတည္ျငိမ္လို႔

"ေက်းဇူးတင္ပါတယ္"

ယဥ္ယဥ္ေက်းေက်းနဲ႔ ေႏြးေႏြးေထြးေထြး ဆက္ဆံလာတဲ့ သူ႔႔ကို ပညာတတ္ လူတန္းစားထဲကမွန္း ကြ်န္မရိပ္မိလိုက္တယ္။" ဟို ကုတင္(၁၉)က လူနာေလ ဘယ္လိုၾကည့္ၾကည့္ အဲဒီေရာဂါရွိတဲ့ လူနာန႔ဲ႔ကို မတူဘူး သိလား"
နပ္စ္နားေနေဆာင္ ေရာက္ေရာက္ခ်င္း ကြ်န္မ မေအာင့္ႏိုင္ဘဲေျပာလိုက္မိတယ္။ "ဒီလိုေရာဂါရတဲ့ လူနာကို ဘယ္လိုပံုစံနဲ႔ ျမင္ခ်င္လို႔႔လဲ?" တာဝန္က်ေဒါက္တာတစ္ဦးရဲ႕ စကားက ကြ်န္မ စကားလမ္းေၾကာင္းကို ပိတ္ပစ္လိုက္တယ္။

"နပ္စ္ .. ဒါကို ၾကည့္လိုက္ဦး" ေဒါက္တာက ေျပာေျပာဆိုဆို လူနာရဲ႕ေဆးမွတ္တမ္းေတြ ကြ်န္မကို ကမ္းေပးတယ္။ေဆးမွတ္တမ္းကုိ ကြ်န္မတစ္ရြက္ခ်င္း လွန္ၾကည့္လိုက္တယ္။ သူ ကံေတာ္ေတာ္ မေကာင္းခဲ့ရွာဘူး။ သူဟာ တကၠၠသိုလ္ေက်ာင္း တစ္ခုက ဆရာမပါ။ ငယ္ရြယ္ထက္ျမက္တဲ့သူက အသက္ ၃ဝမွာ တဲြဖက္ပါေမာကၡ ျဖစ္ေနပါျပီ။ သူ႔အနာဂတ္လမ္းက ေျဖာင့္ျဖဴးေနခဲ့ပါတယ္။ ဒါေပမယ့္ ခရီးတစ္ခုမွာ မေတာ္တဆ ယာဥ္တိုက္မႈႈျဖစ္ျပီး အေရးတၾကီး ေသြးသြင္းခဲ့ရတယ္။ အဲဒီမွာ HIV ေရာဂါကူးစက္ခံခဲ့ရတာပါပဲ။ ေသြးသြင္းခဲ့လို႔ ေရာဂါကူးစက္ခံရမယ္လို႔ ဘယ္သူမွ ေတြးမထားခဲ့မိဘူး။
သူကိုယ္ဝန္ရျပီး စစ္ေဆးမႈႈေတြ ျပဳတဲ့အခ်ိန္က်မွ ကူးစက္ခံရမွန္း သိခဲ့ရတယ္။ အဲဒီေနာက္ သူ႔ဘဝ တစ္မ်ဳိးတစ္ဖံု ေျပာင္းခဲ့ရတယ္။ ေလာကၾကီးကိုမ်က္ႏွာမျပရေသးတဲ့ ရင္ေသြးငယ္ကိုလည္း သနားမိတယ္။ ေအအိုင္ဒီအက္စ္ ေရာဂါသည္ေမြးဖြားတဲ့ ကေလးငယ္ဟာ ေရာဂါကူးစက္ဖို႔ ၂ဝ% ကေန ၄ဝ% ထိ ရွိႏိုင္တယ္လို႔ိ ဆိုပါတယ္။

ေမြးဖြားခ်ိန္မွာ ျဖစ္လာႏိုင္တဲ့ အခက္အခဲနဲ႔႔ ေရာဂါ ကာကြယ္စက္စနစ္ေတြ (Immune
System) ပ်က္စီးခဲ့ရင္အသက္ပါဆံုရွဴႈံးႏုိင္ပါတယ္။အခုခ်ိန္မွာ သူဟာ ေမြးဖြားခ်ိန္ကို တစ္ဖက္ကေစာင့္ရင္း သူ႔ကိုေသြးသြင္းေပးခဲ့တဲ့ ေဆးရံုနဲ႔ ေသြးလွဴဌာနကို တရားစဲြဆိုထားပါတယ္။ ေလွ်ာ္ေၾကးေငြရမယ္လို႔ ခန္႔မွန္းထားေပမယ့္ သ႔ူ႔အတြက္ ဘာမ်ားအသံုးဝင္ေတာ့မလဲ။ ကုတင္(၁၉)ရဲ႕ အမ်ဳိးသား ေရာက္လာတဲ့အခ်ိန္မွာ သားဖြားေဆာင္တစ္ခုလံုး လႈႈပ္လႈႈပ္ရွားရွား ျဖစ္သြားေသးတယ္။ ေအအိုင္ဒီအက္စ္ ေဝဒနာသည္တစ္ဦးရဲ႕ခင္ပြန္းဟာ ဘယ္လိုပံုစံမ်ားပါလိမ့္ ကြ်န္မသိခ်င္၊ ျမင္ခ်င္ေဇာနဲ႔ အခန္းကို စစ္ေဆးမယ့္ဟန္ျပဳျပီး ဝင္ေရာက္စပ္စုခဲ့တယ္။ လူနာက ကုတင္ေခါင္းရင္းမွာ ထိုင္ေနျပီး ေျခေထာက္ကို ကုတင္နဲ႔ မ်က္ႏွာခ်င္းဆိုင္ထုိင္ေနတဲ့ ခင္ပြန္းေပါင္ေပၚ ဆန္႔႔ထားတယ္။ ျ