၁။
ရင္ၿငိမ္း တစ္ေယာက္ အိပ္ရာထက္မွာ ဘယ္ညာလူးလိမ့္ရင္း မနက္က သူငယ္ခ်င္း မင္းမင္းႏွင့္
ေတြ႕ ဆုံ စကားေျပာျဖစ္ တာကို ျပန္စဥ္းစားရင္း အိပ္မရေအာင္ ျဖစ္ေနတယ္။ သူ ခ်စ္တဲ့ ေကာင္မေလးကို
ဘယ္လို ခ်စ္ခြင့္ ပန္ခဲ့တယ္ ဆုိတာေလးပါ။ HIV Negative, HIV မရွိဆိုတဲ့ ေသြးစစ္ စာရြက္ေလး
ထုတ္ျပၿပီး ခ်စ္ခြင့္ ပန္ခဲ့သတဲ့။ မင္းမင္းရဲ႕ ေကာင္မေလးက အရမ္း ကံေကာင္းပါလားလုိ႔
ေတြးမိတဲ့ အဆုံးမွာ မ်က္ရည္ေတြ ေခါင္းအုံးေပၚကို အတားအဆီး မရွိ လိမ့္ဆင္းသြားေတာ့တယ္။
ေဘးနားမွာ သားငယ္ေလး ျပည့္ေမာင္ေမာင္ ကေတာ့ အျပစ္ကင္းစြာ ႏွစ္ၿခိဳက္စြာ အိပ္ေပ်ာ္ေနတယ္။
၂။
ကိုေရ ရင္ၿငိမ္းကို တကယ္ခ်စ္ရင္ စင္ကာပူက အျမန္ ျပန္ခဲ့ပါေတာ့။
လက္ေဆာင္ေတြထက္ အေရး ႀကီးတာက HIV စစ္ၿပီးမွ လက္ထပ္ၾကရေအာင္ ေနာ္လုိ႔ ရင္ၿငိမ္းကေျပာေတာ့
ကိုက ရယ္တယ္။ ကို စင္ကာပူမွာ အလုပ္ လုပ္ေနတာ ၅ ႏွစ္ရွိၿပီ။ ဘာျပႆနာမွ မရွိပါဘူး။ ကုိယ့္ကိုယုံပါ
ရင္ၿငိမ္းရာ ဆုိတာ ေၾကာင့္ ရင္ၿငိမ္း ဘာမွ ထပ္မေျပာသာေတာ့။ ဒီကိစၥမွာ ခ်စ္ျခင္းနဲ႔
ယုံၾကည္မႈကို တည္ေဆာက္ မရဘဲ ဗဟုသုတန႔ဲ အျပည့္အ၀ ကာကြယ္တတ္မႈသာ အေရးႀကီးေၾကာင္း အခ်ိန္လြန္မွ
ရင္ၿငိမ္း သိခြင့္ ရေတာ့ တယ္။
၃။
လက္ထပ္ဖုိ႔ တုိင္ပင္ၾကတုန္းက ရင္ၿငိမ္းတို႔ မိုးမျမင္ ေလမျမင္
ေပ်ာ္ခဲ့ၾကတယ္ေနာ္ ကို။ ဒီၾကားထဲက ရင္ၿငိမ္းက တက်ည္က်ည္နဲ႔ ေသြးစစ္ဖုိ႔ နားပူနားဆာ
လုပ္တာကိုလည္း လုိက္ေလ်ာေပးခဲ့တယ္။ ႏွစ္ ေယာက္စလုံးရဲ႕ ဓာတ္ခြဲခန္း အေျဖက ေကာင္းျပန္ေတာ့
ေပ်ာ္လုိက္တာမွ အတိုင္းမသိပါပဲ။ ဒီအတြက္ ေၾကာင့္လည္း ကုိ႔ကို မူလ ခ်စ္ေနတာထက္ ပိုတိုးၿပီး
ရင္ၿငိမ္း ခ်စ္ခဲ့ရ တယ္။ ကို စင္ကာပူ ျပန္ထြက္ ရင္လည္း လက္ရွိ ထူေထာင္ထားတဲ့ တံဆိပ္႐ိုက္
လုပ္ငန္းကို ရင္ၿငိမ္း ဦးစီးမယ္။ သားသမီး သုံး ေယာက္ေလာက္ ယူမယ္။ သူတို႔ေတြ အရြယ္ေရာက္ေအာင္
ျပဳစုပ်ဳိး ေထာင္ၿပီးရင္ ရင္ၿငိမ္းနဲ႔ကို တရား စခန္းေတြ တစ္ခုၿပီးတစ္ခု ၀င္ၾကမယ္။ ဒီလို
ၾကည္ႏူးေပ်ာ္ရႊင္ စရာေကာင္းတဲ့ အိပ္မက္ေတြကို ၀ယ္ယူ ထားတဲ့ တုိက္ခန္းမွာ စနစ္တက် ဖူးပြင့္လာဖုိ႔
အတူမက္ခဲ့ ၾကတာေတြကို ေမ့ပစ္ေလေရာ့သလား ကိုရယ္။ မျမင္ရတဲ့ ကံၾကမၼာဆိုးကို နည္းနည္းေလးေတာင္
မွ ရင္ၿငိမ္းတုိ႔ ေခ်ာင္းမၾကည့္ခဲ့ၾက ဘူးေနာ္။
၄။
စင္ကာပူ ထြက္သြားၿပီး မၾကာခင္မွာပဲ ကို ေနမေကာင္းျဖစ္ၿပီး
ျပန္လာတယ္။ သာမန္လုိ႔ပဲ ထင္မိတ့ဲ အတြက္ တုိင္ပင္ထားတ့ဲအတုိင္း ကေလး ယူျဖစ္ၾကတယ္။ ရင္ၿငိမ္းဘ၀ရဲ႕
မုန္တုိင္းက အဲဒီမွာ အစျပဳ ေတာ့တာပါပဲ။
“ကိုေရ ကိုယ္၀န္သြားအပ္ရေအာင္”
“ေကာင္းတာေပါ့။ ကိုတုိ႔ကေလးအတြက္ အေကာင္းဆုံး ျပင္ဆင္ေပးတာေပါ့”
လုိ႔ဆိုၿပီး အတူ တကြ တက္ႂကြ ေပ်ာ္ရႊင္စြာနဲ႔ အထူးကုေဆးခန္း တစ္ခုမွာ ကိုယ္၀န္အပ္ခဲ့
ၾကတယ္။ ထူးဆန္းတာက အဲဒီ ရက္မွာ ရင္ၿငိမ္း ေခ်ာင္းတ အားဆိုးေနသလုိ ကိုကလည္း ပိန္ေနတယ္။
ဆရာ၀န္ရဲ႕ သံသယ အၾကည့္ ကို ရင္ၿငိမ္း မႀကိဳက္ေပမယ့္ ကေလးအတြက္ ဆရာ၀န္ခိုင္းတဲ့ ေသြးစစ္တာကို
လက္ခံခဲ့တယ္။
ေလာကႀကီးမွာ အရာခပ္သိမ္း မဟုတ္ေတာင္ အေတာ္မ်ားမ်ားကို ရင္ၿငိမ္း
သိနားလည္ ၿပီလုိ႔ထင္ခဲ့တာ မွားသြားခဲ့တယ္။ Retro Positive တဲ့။ ဘာမွန္း မသိတာနဲ႔ ေကာင္တာက
ဧည့္ႀကိဳ စာေရးကို သြားေမး ေတာ့ မ်က္ႏွာပ်က္သြားၿပီး ေဒါက္တာကိုပဲ ေမးၾကည့္လုိ႔ ေျပာခဲ့တယ္။
သူ႔ရဲ႕ အၾကည့္ကိုလည္း ရင္ၿငိမ္း မႀကိဳက္ျပန္ဘူး။ ကေလးမ်ား တစ္ခုခုျဖစ္သလား ဆုိၿပီး
ဗိုက္ကို လက္နဲ႔ အလိုအေလ်ာက္ ထိန္းထားမိတယ္။ ႏႈတ္မွလည္း ဖြဟဲ့ လြဲပါေစဆုိၿပီး ဘုရားစာေတြ
ဆက္တုိက္ရြတ္ေန မိတယ္။
၅။
“ဒီ အေျဖအရ ခင္ဗ်ားမွာ HIV ပိုးရွိတယ္။ အမ်ဳိးသားပါ ေခၚခဲ့။
သူပါ ေသြးစစ္ရမယ္”
ဆရာ၀န္ရဲ႕ အသံဟာ နားထဲမွာ ဗုံးတစ္လုံး ကြဲသလုိ နာက်င္ က်ယ္ေလာင္လွတယ္။
ရင္ၿငိမ္း ေခါင္း စိုက္ၿပီး ႐ႈိက္ႀကီးတငင္ ငိုမိတယ္။ ေနမေကာင္းလုိ႔ အိမ္မွာ က်န္ခဲ့တဲ့
ကုိ႔ကို ဘယ္လုိေျပာ ရပါ့မလဲ။ ေရာဂါျဖစ္မွာ ေၾကာက္လြန္းလုိ႔ သူမ်ား အသတ္လည္းမသတ္၊ အသားဟင္းလည္း
မစားခ့ဲဘူး။ ခုေတာ့ HIV တဲ့။ ရင္ၿငိမ္း အရမ္းေၾကာက္ ခဲ့တယ္ ကို။
၆။
ကုိဟာ မေသသင့္ဘဲ ေစာေစာစီးစီး ေႂကြလြင့္ ခဲ့ရတယ္။ ကုိ႔ရဲ႕
မိဘေတြကို ရင္ၿငိမ္း မုန္းတယ္။ ပညာ တတ္ အရာရွိ လူတန္းစားေတြျဖစ္ ပါလ်က္နဲ႔ ေရာဂါအေၾကာင္း
နားမလည္၊ နားလည္ ေအာင္လည္း အားမထုတ္ၾကဘဲ ကုိ႔ကို ရင္ၿငိမ္းနဲ႔ ခြဲၿပီး တုိက္ခန္း တစ္ခုေပၚမွာ
ထားခဲ့တယ္။ ကို ဘယ္ေလာက္ ထိေအာင္ ခံစားသြားခဲ့ရ မလဲ။ ကုိ ဘာေတြမ်ား ရင္ၿငိမ္းကို မွာသြားခ
ဲ့ခ်င္လဲ။ ေခတ္မီ ေဆး၀ါးေတြ ေၾကာင့္ ေရာဂါကူးစက္ မခံရတဲ့ သားေလး ျပည့္ေမာင္ေမာင္ ကိုေရာ
ျမင္ဖူး သြားခ်င္မွာေပါ့။ ေရာဂါ စမ္းသပ္မရေသးတဲ့ ၾကားကာလ Window Period မွာ ရင္ၿငိမ္းတုိ႔
ေပ်ာ္ခဲ့ၾက တယ္ေနာ္။ အေပ်ာ္က တစ္ခဏ အငိုက တစ္ဘ၀လုံးပါ ကိုရယ္။
၇။
“သမီး ငိုေနျပန္ၿပီလား”
ရင္ၿငိမ္း ငိုသံၾကားတာေၾကာင့္ အေမႏိုး လာၿပီး ရင္ၿငိမ္းကို
ေပြ႕ဖက္အားေပးတယ္။
“သမီး အေမဖတ္ထားတဲ့ ဆရာေတာ္ ဦးေဇာတိက စာအုပ္ထဲမွာ ေရးထားတာက
ပင္လယ္ထဲမွာ လိႈင္းမထန္တဲ့ အခါ ဘယ္သူမဆုိ သေဘၤာ ပဲ့ကုိင္ႏိုင္တယ္တဲ့။ လႈိင္းထန္ေနတဲ့
အခါ မွာ ပဲ့ကုိင္ႏိုင္မွ ကြၽမ္းက်င္တဲ့ သေဘၤာ ကပၸတိန္ ေကာင္းလုိ႔ ဆုိတယ္ကြဲ႕။ အေမ့သမီး
အဲေလာက္ မညံ့ဘူးဆုိတာ အေမ ယုံတယ္။ အေမနဲ႔ အေမ့ ေျမးေလးအတြက္ သမီး အစြမ္းကုန္ ႀကိဳးစား
အသက္ရွင္ေပးပါေနာ္” ရင္ၿငိမ္း မ်က္ရည္ေတြကို အစြမ္းကုန္ ဖြင့္ခ်ရင္း အေမ့ကို တင္းက်ပ္စြာ
ဖက္ထားမိေတာ့တယ္။
ျမင့္ျမတ္ႏိုင္
Teen Magazine
- သံစဥ္အနိမ့္အျမင့္
သီက်ဴးဖြဲ႔ဆုိရာ
