ကြန္ဒုံး

လိင္ဆက္ဆံရာမွာ မ်ဳိးဆက္ျခားျခင္း၊ သုိ႔မဟုတ္ လိင္ကကူးစက္တတ္တဲ့ ေရာဂါေတြ ကာကြယ္ျခင္းတုိ႔အတြက္ ကြန္ဒုံးကုိ အသုံးျပဳၾကေပမယ့္ ျမန္မာႏုိင္ငံမွာေတာ့ လက္ကုိင္အိတ္ထဲမွာ ကြန္ဒုံးေတြ႕ရင္ ျပည့္တန္ဆာသက္ေသအျဖစ္ အမႈရင္ဆုိင္ခံရႏုိင္ပါတယ္။

ျပည့္တန္ဆာ တစ္ေယာက္အျဖစ္ အသက္ေမြးခဲ့တဲ့ မဇာျခည္ (အမည္လႊဲ) ဟာ ကံေကာင္းေထာက္မစြာ ဘာအမႈအခင္းနဲ႔မွ ရင္မဆုိင္ခဲ့ရေပမယ့္ ႏုိင္ငံတကာက်န္းမာေရး အဖြဲ႕အစည္းက အိပ္ခ်္အိုင္ဗီနဲ႔ အသက္ရွင္ ေနထုိင္သူေတြအတြက္ က်န္းမာေရးအသိေပးရတဲ့ လူတစ္ေယာက္အျဖစ္ အသက္ေမြး၀မ္းေက်ာင္း ေျပာင္းလုိက္တဲ့ ေနာက္ပိုင္းမွာေတာ့ ျပည့္တန္ဆာ သက္ေသနဲ႔တကြ ရဲစခန္းကုိ ေရာက္ဖူးခဲ့ပါတယ္။

"အမွန္က ကြ်န္မ ဧရာ၀တီတုိင္းဘက္ သြားမလုိ႔ပါ။ လိႈင္သာယာအေ၀းေျပးကြင္းမွာ ရဲေတြ အိတ္ေတြ လုိက္စစ္ေတာ့ ကြ်န္မအိတ္ထဲမွာ ကြန္ဒုံးေတြ ေတြ႕တာနဲ႔ ခ်က္ခ်င္း ရဲစခန္းကုိ လုိက္သြားရေတာ့တာပါပဲ"လုိ႔ မဇာျခည္ က ေျပာပါတယ္။

ခရီးဆက္ သြားခြင့္မျပဳဘဲ ဘာေၾကာင့္ ကြန္ဒုံးေတြ သယ္ေဆာင္လာရတယ္ဆုိတဲ့ အေၾကာင္းျပခ်က္ကုိ ရဲစခန္းမွာ အစစ္ခံရေပမယ့္ က်န္းမာေရး အလုပ္အတြက္ဆုိတာထက္ ျပည့္တန္ဆာ အလုပ္လုပ္ေနသူအျဖစ္ ၀ုိင္း၀န္းစြပ္စြဲခဲ့ၾကတယ္လုိ႔ သူက ေျပာပါတယ္။

ေနာက္ဆုံးမွာေတာ့ မဇာျခည္ က သူနဲ႔ သူ႔ခင္ပြန္းမွာ အိပ္ခ်္အိုင္ဗီပုိး ရွိေနတာေၾကာင့္ ကြန္ဒုံးနဲ႔သာ ညအတူအိပ္ၾကၿပီး မယုံၾကည္ရင္ ဘယ္လိုသက္ေသျပရမလဲလုိ႔ ျပန္ေမးကာ အလုပ္မွ တာ၀န္ရွိသူေတြကုိ ဖုန္းဆက္ေခၚမွ အက်ပ္အတည္းကေန လြတ္သြားခဲ့ပါတယ္။

ကြန္ဒုံးက အမႈျဖစ္ေစသလုိ ဧည့္သည္အမ်ားစုရဲ႕ က်န္းမာေရးအသိ ပညာနည္းပါးမႈေၾကာင့္ ျမန္မာႏုိင္ငံက လိင္လုပ္ငန္းေတြမွာ ကြန္ဒုံးအသုံးျပဳမႈ အားနည္းေနတုန္းပဲလုိ႔ သူ႔အျမင္ကုိ ေျပာပါတယ္။

"တခ်ဳိ႕ ဧည့္သည္ေတြဆုိ မူး႐ူးၿပီး က်န္းမာေရး အသိလည္း မရွိေတာ့ ကုိယ္ဘယ္ေလာက္ ေျပာေျပာ ကြန္ဒုံး မသုံးခ်င္ၾကဘူး။ ကြ်န္မတုိ႔ကလည္း လက္ထဲမရွိရင္ တကူးတက ေဈးဆုိင္ သြားမ၀ယ္ရဲဘူး၊ အနားမွာ ရဲကလည္း ရွိေနႏုိင္ေသးေတာ့ေလ။ ဒီေတာ့ ကြန္ဒုံးမပါဘဲ အလုပ္လုပ္ၾကေရာ" လုိ႔ မဇာျခည္ က ေျပာပါတယ္။

သတင္းေထာက္မ်ား

သတင္းစာေတြနဲ႔ ဂ်ာနယ္ေတြမွာ ဖိႏွိပ္ခံလူတန္းစားျဖစ္တဲ့ လိင္လုပ္ငန္းက အမ်ဳိးသမီးငယ္ေတြရဲ႕ ဘ၀သ႐ုပ္ေဖာ္ေတြ၊ သတင္းေဆာင္းပါးေတြ၊ က်န္းမာေရးသတင္းေတြကုိ စာနယ္ဇင္းက်င့္၀တ္နဲ႔ အညီ စာဖတ္သူတုိ႔အတြက္ တိက်မွန္ကန္စြာ ေဖာ္ျပေလ့ရွိၾကပါတယ္။

ဒါေပမဲ့ စာေစာင္ေတြမွာ ေဖာ္ျပၿပီးတဲ့ေနာက္ ရက္အနည္းငယ္ အတြင္းမွာေတာ့ အေရးေပၚ စီမံခ်က္ေတြေၾကာင့္ ျပည့္တန္ဆာအမ်ဳိးသမီး အမ်ားစုဟာ အမႈတြဲထဲ ေရာက္ကုန္ၾကရပါတယ္လုိ႔ လိင္လုပ္ငန္းလုပ္ကိုင္ခဲ့ဖူးသူ တစ္ဦးျဖစ္တဲ့ မသီရိ (အမည္လႊဲ)က ေျပာပါတယ္။

ရဲ၀န္ထမ္းေတြရဲ႕ ဖိႏွိပ္မႈေတြ၊ ေခါင္းနဲ႔ မန္ေနဂ်ာေတြရဲ႕ ေခါင္းပုံျဖတ္မႈေတြ၊ က်န္းမာေရးနဲ႔ ပတ္သက္တဲ့အရာေတြကုိ ဂ်ာနယ္လစ္ သတင္းေထာက္ေတြဟာ စိတ္၀င္တစား ေမးျမန္းၾကသလုိ သတင္းတိက်ခုိင္လုံဖုိ႔ အတြက္လည္း ေနရပ္လိပ္စာေတြပါ ထည့္သြင္းတတ္ၾကပါတယ္။

ႏွစ္ဖက္ သတင္းရင္းျမစ္မွ်တဖုိ႔၊ ဘက္လုိက္မႈ မရွိဖုိ႔ ေရးသားၾကတဲ့အခါမွာ သက္ဆုိင္ရာ ရဲစခန္းတခ်ဳိ႕ကုိ ဆက္သြယ္ေမးျမန္းတာရွိသလုိ အလုပ္လုပ္တဲ့ ေနရာေတြကိုပါ ေမးျမန္းေဖာ္ျပၾကပါတယ္။

"ဒီေတာ့ ၿမိဳ႕နယ္ထဲမွာလား၊ ရပ္ကြက္ထဲမွာလား၊ ဘယ္အိမ္ကုိ ဘယ္လုိသြားခ်င္တယ္လုိ႔ ေျပာလုိက္တာနဲ႔ ကြ်န္မတုိ႔ကုိ သိႏုိင္ေတာ့ ၿမိဳ႕နယ္နာမည္ေလး ထည့္လုိက္တာနဲ႔ ဒီလူေတြဆုိ ရဲ၀န္ထမ္းေတြဘက္က ခ်က္ခ်င္းတန္းသိပါတယ္။ ဒီေတာ့ ဖမ္းဆီးရလည္း အရမ္းလြယ္ကူပါတယ္" လုိ႔ မသီရိ က ေျပာပါတယ္။

ျမန္မာႏုိင္ငံက ျပည့္တန္ဆာအမ်ားစုဟာ လမ္းေဘးအေျချပဳ လုပ္ကုိင္ၾကသူမ်ားတဲ့အတြက္ လမ္းနာမည္တခ်ဳိ႕ကုိ ေဖာ္ျပတာနဲ႔ လူနဲ႔အလုပ္ တန္းသိႏုိင္ပါတယ္လုိ႔ သူက ဆက္ေျပာပါတယ္။

"သတင္းေထာက္ေတြနဲ႔ ကြ်န္မတုိ႔ ေတြ႕ရင္ ေျဖပါတယ္။ ဒါေပမဲ့ ေနာက္ရက္ ဂ်ာနယ္ထဲ ကုိယ္ေတြေျပာတဲ့ အေၾကာင္းအရာေတြ ပါလာၿပီဆုိရင္ေတာ့ အထူးစီမံခ်က္ကုိ ေၾကာက္လုိ႔ ခဏ စေတးေရွာင္ (ေနရာေျပာင္း) ေနခဲ့ၾကရပါတယ္" လုိ႔ မသီရိ က အရႊန္းေဖာက္ရင္း ေျပာခဲ့ပါတယ္။

ျမန္မာတိုင္းမ္ - အေၾကာက္တရားနဲ႔ စုိးရိမ္မႈမ်ားစြာ ပါ၀င္ေနတဲ့ အေမွာင္ထဲက ဘ၀တခ်ဳိ႕ (ေနာက္ဆံုးပိုင္း)