ဇင္းမယ္ၿမိဳ႔၏ ပ်ားပန္းခတ္မွ်
စည္းကားလွေသာ ညေစ်း (Night Bazzar) အနီးရွိ က်ဥ္းေျမာင္း ရွည္ေမ်ာ၍ နီယြန္မီးေရာင္
ခပ္ေဖ်ာ့ေဖ်ာ့ ထြန္းညိႇထားသည့္ အေဖာ္အခၽြတ္ဘားဆိုင္တန္းတခု၏ အလယ္၊ ညေနခင္း
ေပ်ာ္ပါးစားေသာက္ရာ ေနရာ တခုတြင္ ျဖစ္သည္။ ႏိုင္ငံျခားသားတစုကို
စိတ္၀င္တစားရွိလွပံုျဖင့္ အာရွေယာက္်ားပ်ဳိတသိုက္က ၀ိုင္းဖြဲ႔ထုိင္ေနၾကသည္။
အခ်ဳိ႕ႏိုင္ငံျခားသားမ်ားကို ထိုေယာက္်ားပ်ဳိမ်ားက  ႏွိပ္နယ္ေပး၍ပင္ ေနေသးသည္။ က်န္သူမ်ားက
၎လူငယ္မ်ားႏွင့္ တရင္းတႏွီးစကား၀ိုင္းဖြဲ႔ ရယ္ေမာေနၾကသည္။

 

ႏွစ္လိုဖြယ္အျပံဳးပိုင္ရွင္
အသက္ ၂၅ ႏွစ္အရြယ္ ထိုင္းအမ်ဳိးသား “တြန္” က ယခုဆိုင္ကို ဖြင့္ထားခဲ့့သည္မွာ တႏွစ္ေက်ာ္ၿပီ ျဖစ္သည္။
သူကိုယ္တိုင္က ဆန္႔က်င္ဖက္လိင္ကို ႏွစ္သက္သူျဖစ္ေသာ္လည္း “ဘားဆိုင္ရွိ ေယာက္်ားပ်ဳိေကာင္ေလးမ်ား” ႏွင့္ လိင္ဆက္ဆံဖက္ အေဖာ္ရွာေနသူ ေဖာက္သည္ေယာက္်ားသားမ်ားအတြက္
သီးသန္႔ေနရာတခုအျဖစ္ ဤဘားခန္းကို သူ ဖြင့္လွစ္ခဲ့ျခင္းျဖစ္သည္။

 

တြန္၏ အဆိုအရ ၉၅
ရာခုိင္ႏႈန္းေသာ ေယာက္်ားျပည့္တန္ဆာမ်ားသည္ ဆန္႔က်င္ဖက္လိင္ကို ႏွစ္သက္ေသာ
ေယာက္်ား သားမ်ားျဖစ္ၾကသည္။ သို႔ေသာ္လည္း မတတ္သာ၍ စီးပြားေရးအရသာ ယခုအလုပ္ကို
လုပ္ကိုင္ေနၾကရသည္ဟု ဆိုသည္။ ဤကိန္းဂဏန္းကို Mplus ဟုေခၚေသာ အစိုးရမဟုတ္သည့္အဖြဲ႔အစည္း (အန္ဂ်ီအို) တခုကလည္း
အတည္ျပဳေပးသည္။ တြန္၏မ်က္ႏွာခ်င္းဆိုင္ ဘားဆိုင္တြင္ ဧည့္ႀကိဳႏွင့္
သန္႔ရွင္းေရးအလုပ္သမားအျဖစ္ လုပ္ေနေသာ “ေဂ်း”သည္လည္း ဤလိုလူစားမ်ဳိးျဖစ္သည္။ သူက ျမန္မာႏိုင္ငံမွ ရွမ္းလူမ်ဳိးျဖစ္ၿပီး
အသက္ ၂၁ ႏွစ္ဟုေျပာလွ်င္ပင္ သူ၏ကေလးဆန္ဆန္ အျပစ္ကင္းစင္ေသာ သြင္ျပင္ေၾကာင့္
မယံုႏိုင္စရာ ျဖစ္ရသည္။ သူက ေဖာက္သည္မ်ားအၾကား မ်က္ႏွာပန္းပြင့္သူ တဦးျဖစ္သည္။
သူႏွင့္ ခဏတာ စကားစၿမီေျပာၾကည့္ရံုမွ်ႏွင့္ပင္ ဘာေၾကာင့္
သူ႔ကိုလူႀကိဳက္မ်ားရသည္ကို လြယ္လြယ္ႏွင့္သိႏိုင္သည္။ ႐ုပ္ေျဖာင့္၍ သူ၏
ရင္းႏွီးလိႈက္လွဲစြာ ေပါင္းသင္းဆက္ဆံတတ္ပံုက က်စရာျဖစ္သည္။

 

သို႔ေသာ္ ေဂ်းက လြန္ခဲ့ေသာ
တႏွစ္မွစ၍ ေဖာက္သည္မ်ားႏွင့္ အျပင္မလိုက္ေတာ့။ လြန္ခဲ့ေသာ ၁၀ လခန္႔မွ စ၍
စံုမက္္ျမတ္ႏိုးရေသာ မိန္းကေလးတဦးႏွင့္ ရည္းစားျဖစ္ၿပီးကတည္းက ျဖစ္သည္။ “လြန္ခဲ့တဲ့ ၂ ႏွစ္ ေလာက္က ရွမ္းျပည္နယ္ ကေန က်ေနာ္
ဇင္းမယ္ကို အလုပ္ရွာဖို႔ လာခဲ့တယ္။ က်ေနာ္ ေဖာက္သည္ေတြနဲ႔ သြားဖူးပါတယ္၊
မတတ္ႏိုင္ဘူး။ ဘာျဖစ္လို႔ လဲဆိုေတာ့ က်ေနာ္ ပိုက္ဆံလိုတယ္၊ ဒါေပမယ့္ က်ေနာ္ “ကပ္ပတိန္” အလုပ္္ရေတာ့ ဒီအလုပ္မလုပ္ေတာ့ဘူး။ နားလိုက္ တယ္။ အဲဒီအလုပ္က
မေကာင္းဘူးေလ။ က်ေနာ္လည္း မႀကိဳက္ဘူး။ ဒီမွာ အလုပ္ လုပ္ေနတဲ့ ေကာင္ေလးေတြအားလံုး
လည္း အတူတူပဲ။ သူတို႔ လုပ္သာလုပ္ေနရတာ မႀကိဳက္ၾကဘူး။ ဒါေပမယ့္ သူတို႔လည္း
ပိုက္ဆံလိုေနၾကတယ္ေလ”ဟု ေဂ်းက
ေျပာျပသည္။

 

ေဂ်း၏ အလုပ္က
ဆိုင္သို႔လာေရာက္စားသံုးသူမ်ားကို ႀကိဳဆိုဧည့္ခံရသည္။ ဧည့္သည္မ်ား စိတ္လြတ္လက္လြတ္
ေပ်ာ္ရြင္ ႏိုင္ေစရန္ စီစဥ္ေပးရသည္။ ျပည့္တန္ဆာေခါင္းတဦးကဲ့သို႔ ေဖာက္သည္မ်ားႏွင့္
ေယာက္်ားပ်ဳိ ေပ်ာ္ေတာ္ဆက္မ်ားအၾကား ေစ်းညိႇေပးရသည္။

 

ျမန္မာႏိုင္ငံ
ရွမ္းျပည္နယ္မွေန၍ ထိုင္းႏိုင္ငံသို႔ လာေရာက္အလုပ္လုပ္ကိုင္သူက တစတစမ်ားလာေနသည္။
၎တို႔အထဲတြင္ ဇင္းမယ္၌ ေယာက္်ားျပည့္တန္ဆာအျဖစ္ လာေရာက္လုပ္ကိုင္ေနသူ
အေရအတြက္သည္လည္း တိုးလာေနလ်က္ရွိသည္။ ရွမ္းျပည္နယ္ႏွင့္ ထိုင္းႏိုင္ငံ
ေျမာက္ပို္င္း နယ္နိမိတ္ ထိစပ္ေနမႈေၾကာင့္၊ ရွမ္းလူမ်ဳိး
ေရႊ႔ေျပာင္းအလုပ္သမားမ်ားအတြက္ ဇင္းမယ္ၿမိဳ႕သို႔ လာေရာက္၍ အလုပ္ရွာရန္လြယ္သည္။ 

 

ရွမ္းလူမ်ဳိးအမ်ားစုသည္
လူမ်ားအစုလိုက္အျပံဳလိုက္ အဓမၼေျပာင္းေရႊ႔ခံရျခင္းႏွင့္ အတင္းအက်ပ္
အလုပ္ခုိင္းေစျခင္း စေသာ လူ႔အခြင့္အေရးခ်ဳိးေဖာက္မႈမ်ားေၾကာင့္
ထိုင္းႏိုင္ငံအတြင္းသို႔ ထြက္ေျပးလာၾကခ်ိန္တြင္ ေဂ်းကဲ့သို႔ေသာ အျခားသူမ်ား
သည္လည္း တိုင္းျပည္စီးပြားေရးမတည္ၿငိမ္မႈေၾကာင့္ နယ္စပ္ျဖတ္ေက်ာ္၍ ေငြရွာေနၾကရသည္။
ထိုင္းႏိုင္ငံသည္ ဘ၀အတြက္ႀကီးပြားတိုးတက္ရာလမ္းသဖြယ္ ျဖစ္ေနသည္။ ေငြ၀င္ေကာင္းသည့္
အလုပ္ရွာရန္ႏွင့္ အိမ္တြင္က်န္ရစ္ခဲ့ေသာ မိသားစုအတြက္
ေငြေၾကးျပန္လည္ပို႔ေပးႏိုင္ရန္ အခြင့္အလမ္းမ်ားရႏိုင္သည့္ တံခါးေပါက္တခု
ျဖစ္ေနသည္။

 

သို႔ေသာ္
ရွမ္းလူမ်ဳိးမ်ားႏွင့္္ အျခားေသာ ေရႊ႔ေျပာင္းအလုပ္သမားမ်ား ထိုင္းႏိုင္ငံအတြင္း
ရင္ဆိုင္ေနထိုင္ၾကရေသာ အေျခအေနမွာ ခက္ခဲၾကမ္းတမ္းလွသည္။ တရား၀င္အလုပ္သမားအျဖစ္
မွတ္ပံုတင္ခြင့္ ရိွၾကေသာ္လည္း ၎လက္မွတ္ မ်ားသည္ မွတ္ပံုတင္ေသာေနရာအတြင္းသာ ခရီးသြားလာခြင့္ရွိၿပီး
တႏွစ္သာ သက္တမ္း ခြင့္ျပဳထားသည္။ အလုပ္သမား လက္မွတ္အတြက္ ႏွစ္စဥ္ေပးသြင္းရေငြမွာ ၃,၈၀၀ ဘတ္မွ် (ျမန္မာေငြ ၁ သိန္း ၃ ေသာင္းခြဲႏွင့္ ညီမွ်သည္)
ရွိၿပီး အမ်ားစု အတြက္ ေစ်းႀကီးလြန္းလွသည္။ ဤေငြ ပမာဏသည္ ၎တို႔၏ တလလုပ္ခ သုိ႔မဟုတ္
ထိုထက္မကေသာ ၀င္ေငြႏွင့္ညီမွ် ေနသည္။ ျမန္မာေရႊ႕ ေျပာင္းအလုပ္သမားမ်ားက
ထိုင္းႏိုင္ငံသား အနည္းအက်ဥ္းသာ လုပ္ကိုင္လိုၾကေသာ အလုပ္မ်ားကို လုပ္ၾကရသည္။
ဤအက်ဳိးဆက္မ်ားအျဖစ္ ၎တို႔၏ အလုပ္ရွင္မ်ား၏ မတရားျပဳမႈ၊ အႏိုင္က်င့္မႈ မ်ားကိုလည္း
ခါးစည္း ခံေနၾကရသည္။

 

ထို႔အတြက္ေၾကာင့္
အခ်ဳိ႔ေသာသူမ်ားသည္ စီးပြားေရးအရ ပိုမို၍ဆြဲေဆာင္မႈရိွေသာ အသက္ေမြး၀မ္းေၾကာင္း
လုပ္ငန္းမ်ားသို႔ ေျပာင္းလဲလုပ္ကိုင္ၾကေတာ့သည္။ ရွမ္းလူမ်ဳိး
ေရႊ႕ေျပာင္းအလုပ္သမားမ်ားသည္ ဇင္းမယ္ၿမိဳ႕ ၏ ႀကီးထြားထြန္းကားလာ ေနေသာ
လိင္ေဖ်ာ္ေျဖေရးလုပ္ငန္းအတြင္းသို႔ ၀င္ေရာက္လာခဲ့ၾကသည္။ ဤလုပ္ငန္းသည္သာ
ၿမိဳ႕ႀကီးျပႀကီးတြင္ ၎တို႔၏ စီးပြားေရးႏွင့္ လူမႈေရးအခက္အခဲမ်ား
ေျဖရွင္းႏိုင္ရန္အတြက္ ဆြဲေဆာင္မႈအရိွဆံုး နည္းလမ္းျဖစ္ေနေတာ့သည္။ ေရႊ႔ေျပာင္း
အလုပ္သမားတဦး၏ တေန႔တာ ၀င္ေငြသည္ ထိုင္းဘတ္ေငြ ၈၀ မွ ၁၈၀ (ျမန္မာေငြ ၂၇၀၀ မွ ၆၃၀၀)
အတြင္းရိွေနခ်ိန္တြင္ လိင္ေဖ်ာ္ေျဖေရး လုပ္ငန္း၏ တညတာ၀င္ေငြသည္ ဘတ္ေငြ ၁ ေသာင္းမွ်
(ျမန္မာေငြ ၃ သိန္းခြဲေက်ာ္) အထိ ရရိွႏိုင္ၾကသည္။

 

“ေအာင္”သည္လည္း ဇင္းမယ္ၿမိဳ႕တြင္ ေယာက္်ားေပ်ာ္ေတာ္ဆက္တဦးအျဖစ္
လုပ္ေနသူ ရွမ္းအမ်ဳိးသားတဦး ျဖစ္သည္။ ခပ္သြယ္လ်လ်၊ ႂကြက္သားေတာင့္တင္းေသာခႏၶာ၊
တရုတ္ေသြးႏြယ္၍ ျဖစ္လာသည့္ ျဖဴစင္ေသာ အသားအရည္ေၾကာင့္ “ေအာင္”သည္ ဤေဒသအတြင္းတြင္ ေစ်းအေကာင္းဆံုးရေနသူလည္း ျဖစ္သည္။ သူ၏
ေျပျပစ္ေခ်ာေမာသည့္ သြင္ျပင္ ေၾကာင့္ ေဖာက္သည္တဦးထံမွ ဘတ္ေငြ ၁၀,၀၀၀ ခန္႔အထိပင္ ရႏိုင္သည္။ “ထိုင္းေဖာက္သည္အမ်ားစုက ဘတ္ေငြ တေထာင္ ဒါမွမဟုတ္ ၂ ေထာင္ပဲ
ေပးၾကတယ္။ ဖလန္း (အေနာက္ႏိုင္ငံသားမ်ား) ေတြက ပိုေပးၾကတယ္” ဟု ေအာင္က ေျပာသည္။ “တကယ္လို႔ ေပးႏိုင္တယ္လို႔ထင္ရင္ ဖလန္းေတြကို က်ေနာ္ ၅
ေထာင္ကေန တေသာင္းအထိ ေတာင္းတယ္။ သူတို႔ကလည္း ေပးၾကတယ္” သူက ေျပာျပသည္။

 

“ေအာင္”က ဆန္႔က်င္ဖက္လိင္ကို ႏွစ္သက္သူတဦး ျဖစ္သည္။ သို႔ေသာ္
ျမန္မာျပည္တြင္က်န္ေနေသာ သူ၏ မိသားစုကို ကူညီရန္ ၀င္ေငြလိုအပ္ေနသည္။
သူ႔ခႏၶာကိုယ္ကို အျခားေယာက္်ားမ်ားထံ ေရာင္းရန္မွတပါး အျခားေရြးခ်ယ္စရာ မရွိ။ “က်ေနာ္ ဒီအလုပ္ကို မလုပ္ခ်င္ဘူး၊ ဒါေပမယ့္
ကြၽန္ေတာ္ဘာလုပ္ရမွာလဲ” ဟု သူက
ေစာဒကတက္သည္။ “က်ေနာ္ ဇင္းမယ္ကို
ေရာက္ခါစတုန္းက ထိုင္းစကားလည္း တလံုးမွမတတ္ဘူး။ ဘာလုပ္ရမွန္းလည္း မသိဘူး။ ဘာမွလည္း
မသိဘူး။ မိသားစုအတြက္လည္း အိမ္ကိုပိုက္ဆံျပန္ပို႔ရမယ္။ သံုးႏွစ္ေလာက္ က်ေနာ္
ဒီအလုပ္ကို လုပ္လာခဲ့တာ အခုဆိုရင္ ဘတ္တသိန္းခြဲေလာက္ မိဘေတြဆီကို ပို႔ၿပီးသြားၿပီ။
သူတို႔လည္း အိမ္အသစ္တလံုး ေဆာက္ႏုိင္ခဲ့တယ္”ဟု ေအာင္က ေျပာျပသည္။

 

ဇင္းမယ္ၿမိဳ႕အတြင္း
ေယာက္်ားျပည့္တန္ဆာအျဖစ္ လုပ္ကိုင္ေနသူ ရွမ္းလူမ်ဳိးအေရအတြက္ အတိအက်ကို
ခန္႔မွန္းရန္ ခက္ခဲလွသည္။ သို႔ေသာ္ ဘန္ေကာက္တြင္ က်င္းပေသာ ၁၅ ႀကိမ္ေျမာက္
ႏိုင္ငံတကာ ေအအိုင္ဒီအက္စ္ညီလာခံအတြက္ ထုိင္းႏုိင္ငံ
ျပည္သူ႔က်န္းမာေရး၀န္ႀကီးဌာနႏွင့္ ပူးေပါင္း၍ ေကာက္ယူခဲ့ ေသာ ၂၀၀၃
ခုႏွစ္ေလ့လာမႈတခုအရ ၁၄ ေနရာတြင္ မွတ္တမ္းယူခဲ့ေသာ ေယာက္်ားျပည့္တန္ဆာ ၁၉၈ ဦးတြင္
၄၉ % မွာ ထိုင္းလူမ်ဳိးမဟုတ္ေသာ တိုင္းရင္းသားမ်ား ျဖစ္ၾကၿပီး ၎တို႔ အထဲမွ ၆၄ %
သည္ ရွမ္းလူမ်ဳိးမ်ား ျဖစ္ၾကသည္။

 

ထိုင္းႏိုင္ငံတြင္
ျပည့္တန္ဆာလုပ္ငန္းသည္ ဥပေဒအရ တရားမ၀င္သည့္လုပ္ငန္း ျဖစ္ေနေသာေၾကာင့္လည္း  လိင္လုပ္ငန္း လုပ္ကိုင္သူမ်ားက သိုသိုသိပ္သိပ္
ေနလိုၾကသည္။ သို႔အတြက္ေၾကာင့္ ကိန္းဂဏန္းအတိ အက်ရရိွရန္မွာ မျဖစ္ႏိုင္
သေလာက္ရွိသည္။ သို႔ေသာ္လည္း လိင္တူခ်င္းစံုမက္သူ “ေဂး”မ်ား အတြက္ သီးသန္႔ ဖြင့္လွစ္ထားေသာေနရာမ်ား ၿမိဳ႕တြင္း၌
တိုးပြားလာေနပံုကိုၾကည့္၍ အၾကမ္းဖ်ဥ္း သံုးသပ္ႏိုင္သည္။ နယ္သာလန္ႏိုင္ငံ၊
အမ္ဆတာဒမ္တကၠသိုလ္ မႏုႆေဗဒဌာန၏ ေလ့လာမႈတခုအရ ၁၉၉၄ ခုႏွစ္၌ လိင္တူ
ခ်င္းဆက္ဆံသူမ်ားအတြက္ ဖြင့္လွစ္ထားေသာ ေနရာ

၈ ေနရာသာ ဇင္းမယ္ၿမိဳ႕တြင္
ရိွခဲ့ေသာ္လည္း ယခုဆိုလွ်င္ ၃၅ ေနရာခန္႔ ရိွေနၿပီျဖစ္သည္။

 

ဤသို႔ လူျမင္သာသည့္
အေနအထားေအာက္တြင္ ရွိမေနၾကျခင္းေၾကာင့္ တိုးတက္မ်ားျပားလာေနေသာ ေရႊ႕ေျပာင္း
အေျခခ်လာသူ ေယာက္်ားျပည့္တန္ဆာမ်ားသည္ အန္ဂ်ီအို မ်ားထံမွ
အကူအညီအနည္းအက်ဥ္းမွ်ကိုသာ ရရိွၾကသည္။ ထိုင္းႏိုင္ငံေျမာက္ပိုင္းရိွ
အဖြဲ႔အစည္းအခ်ဳိ႕က ေရႊ႕ေျပာင္းအလုပ္သမားမ်ားဆိုင္ရာ ကိစၥရပ္မ်ားႏွင့္ အျခားေသာ
လူနည္းစု တိုင္းရင္းသားမ်ားအေရးကို ၀ိုင္း၀န္းေျဖရွင္းေပးေနခ်ိန္တြင္
အလြန္နည္းပါးလွေသာ အန္ဂ်ီအို အဖြဲ႔အစည္းမ်ားသည္သာ
ေယာက္်ားျပည့္တန္ဆာမ်ားႏွင့္ပတ္သက္ေသာ ကိစၥမ်ားကို တိုက္ရိုက္ေျဖရွင္းေဆာင္ရြက္
ေပးေနၾကသည္။

 

“ဘန္ေကာက္က Swing
အဖြဲ႔နဲ႔ ဇင္းမယ္ၿမိဳ႕က Mplus
အဖြဲ႔မ်ားကသာ
လိင္ေပ်ာ္ေတာ္ဆက္လုပ္ငန္း လုပ္ကိုင္ေနၾကသူမ်ားနဲ႔ တြဲလုပ္ေနၾကတာရွိတယ္္။
ဘာေၾကာင့္လဲဆိုေတာ့ သူတို႔က ေယာက္်ားျပည့္တန္ဆာေတြ ျဖစ္ေနလို႔ပဲ။ အဓိကအားျဖင့္ေတာ့
တျခားအေၾကာင္း မရိွပါဘူး” ဟု မားကပ္စ္ ဒရက္စ္နာ (Marcus Dresner) က ေျပာျပသည္။ မားကပ္စ္ ဒရက္စ္နာသည္ ဂ်ာမန္လူမ်ဳိး
လူ႔အခြင့္အေရးလႈပ္ရွားသူတဦးျဖစ္ၿပီး မၾကာေသးမီကပင္ ဇင္းမယ္ၿမိဳ႕အတြင္းရိွ
ေယာက္်ားျပည့္တန္ဆာမ်ား လူမႈေရးအရအပယ္ခံရမႈ၊ အေထာက္အပံ့မ်ားရရွိမႈမ်ားႏွင့္
ပတ္သက္၍ ေလ့လာေနခဲ့သူ ျဖစ္သည္။ Mplus အဖြဲ႔က  ထိုင္းႏိုင္ငံ
ေျမာက္ပိုင္းရွိ “ေယာက္်ားခ်င္းလိင္တူဆက္ဆံေသာ
ေယာက္်ားမ်ား” သုိ႔မဟုတ္ MSM မ်ား အတြက္ အခမဲ့ကုသ ေပးေသာေဆးခန္းတခုကိုလည္း
ဖြင့္လွစ္ထားေပးသည္။

 

”က်ေနာ္တို႔က
ေယာက္်ားျပည့္တန္ဆာေတြကို သတင္းအခ်က္အလက္၊ က်န္းမာေရးေစာင့္ေရွာက္မႈနဲ႔  အေထာက္အပံ့ေတြ ေပးဖို႔ ႀကိဳးစားေနပါတယ္” ဟု Mplus ၏ စီမံကိန္း မန္ေနဂ်ာ ပဒ္ ထပ္ဆိုင္ (Pad
Thepsai) က ေျပာျပသည္။ “သူတို႔ကိုယ္ သူတို႔ ထူေထာင္ႏိုင္ဖို႔အတြက္ က်ေနာ္တို႔က
ကူညီေပးခ်င္ပါတယ္” ဟုလည္း ဆိုသည္။
ထိုအဖြဲ႔အစည္းသည္ ေယာက္်ား ျပည့္တန္ဆာမ်ားႏွင့္ လူငယ္မ်ားအား သတင္းအခ်က္ အလက္မ်ား
ျဖန္႔ေ၀ေပးျခင္းႏွင့္ လိင္မွတဆင့္ ကူးစက္တက္ေသာ ေရာဂါမ်ား မျပန္႔ပြားေစေရးဟူေသာ
ရည္ရြယ္ခ်က္ျဖင့္ ကြန္ဒံုးအစြပ္မ်ား အခမဲ့ျဖန္႔ေ၀ေပးေနေသာ အဖြဲ႔ျဖစ္သည္။  ကြင္းဆင္းလုပ္ငန္း မ်ားကိုလည္း
အတြင္းက်က်တိုးခ်ဲ႕စည္းရံုး လုပ္ကိုင္ေနသည္။ ထုိင္းႏိုင္ငံသည္ အာရွတိုက္၏ အျခားေသာ
ႏိုင္ငံမ်ားႏွင့္ ႏိႈင္းယွဥ္လွ်င္ HIV/ AIDS ႏွင့္ အျခားေသာလိင္ဆက္ဆံမႈေၾကာင့္ ကူးစက္ေသာေရာဂါမ်ား
ျဖစ္ႏႈန္း ေလ်ာ့နည္းေနေသာ္လည္း ထုိင္းႏိုင္ငံ၏ ျပည္သူ႔က်န္းမာေရး၀န္ႀကီးဌာနႏွင့္
အေမရိကန္ ႏိုင္ငံ၊ ေရာဂါထိန္းခ်ဳပ္ေရးႏွင့္ ကာကြယ္ေရးဌာနမွ စုေပါင္းျပဳလုပ္ေသာ
၂၀၀၅ ခုႏွစ္ ေလ့လာခ်က္အရ ဇင္းမယ္ၿမိဳ႔ရိွ ေယာက္်ားျပည့္တန္ဆာမ်ား၏ ၁၁.၄% တြင္ HIV ေရာဂါပိုး စြဲကပ္ေနသည္ဟု ခန္႔မွန္း ထားၾကသည္။

 

“Mplus ရဲ႕ေဆာင္ရြက္မႈေတြဟာ
တကယ့္ကို တန္ဖိုးရိွလွပါတယ္။ ဒါေပမယ့္ လူထုနဲ႔ ထိေတြ႔ဆက္ဆံရတဲ့ လုပ္ငန္းေတြကို
ပိုၿပီးတိုးခ်ဲ႕လုပ္ဖို႔ အထူးလိုအပ္ေနပါေသးတယ္။ အထူးသျဖင့္ Mplus
ရဲ႔လုပ္ငန္းေတြမွာ ပါ၀င္လာဖို႔ရာ
ဘာသာစကားအရ အခက္အခဲျဖစ္ေနတဲ့ ရွမ္းအမ်ဳိးသားေတြအတြက္ ပိုၿပီးလုပ္ေပးဖို႔ လိုအပ္
ေနပါေသးတယ္" ဟု ဒရက္စ္နာက ေျပာျပသည္။

 

အထူးသျဖင့္
ထိုင္းႏိုင္ငံအတြင္းႏွင့္ ဤလုပ္ငန္းအတြင္းသို႔ အသစ္၀င္ေရာက္လာကာစ ရွမ္းလူမ်ဳိးႏွင့္
ျမန္မာ လူမ်ဳိး လိင္ေရာင္း၀ယ္ၾကသူမ်ားသည္ လိင္မႈဆိုင္ရာ ပညာေရးကို မသိႏိုင္ၾကေခ်။
ထို႔အျပင္ သူတို႔၏ ယဥ္ေက်းမႈအရလည္း လိင္ကိစၥမ်ားကို ပြင့္ပြင့္လင္းလင္းေျပာရန္
ပိတ္ပင္ထားေသးသည္။ မေျပာအပ္ရာဟု ျမင္ေနၾကသည္။ ျမန္မာႏိုင္ငံ၏ ခ်ဳိ႕တဲ့ေသာ
ပညာေရးစနစ္ႏွင့္ က်န္းမာေရးေစာင့္ေရွာက္မႈလုပ္ငန္းမ်ားေၾကာင့္လည္း
သတင္းအခ်က္အလက္မ်ားကို အနည္းအက်ဥ္းသာ သိႏိုင္ၾကသည္။ “ရွမ္းလူမ်ဳိးေတြဟာ အခုလိင္ေရာင္း၀ယ္ၾကတဲ့
စီးပြားေရးလုပ္ငန္းအဆင့္မွာ ေအာက္ဆံုးအလႊာမွာ ရိွေနၾကပါတယ္”ဟု ဒရက္စ္နာက ေျပာျပသည္။ “သူတို႔တေတြဟာ အကူအညီအလိုအပ္ဆံုးသူူေတြပါ။ ဒါေပမယ့္
သူတို႔အတြက္ အခြင့္အလမ္းနည္းနည္းပဲ ရိွေနပါတယ္”ဟု သူက ထပ္မံ ျဖည့္စြက္၍ဆို သည္။

 

လူမႈအသိုင္းအ၀န္းရွိ
အဆိုးျမင္အစြဲအလမ္းမ်ားေၾကာင့္ လိင္လုပ္ငန္းလုပ္ကိုင္ေနၾကသူမ်ား ေတြ႔ၾကံဳေနရေသာ
ျပႆနာ မ်ားကို ပိုဆိုးေစပါသည္။ အထူးသျဖင့္ ေယာက္်ားျပည့္တန္ဆာမ်ားသည္ ထိုင္းႏိုင္ငံအတြင္းရိွ
လိင္လုပ္ငန္းလုပ္ကိုင္ေနၾက သူမ်ားအနက္ အထူးခ်ဳိးႏွိမ္ခံၾကရသည္။ သို႔ေသာ္လည္း
ထင္ရွားေသာအခ်က္မွာ ဇင္းမယ္ၿမိဳ႕၏ လိင္ေရာင္း၀ယ္ေရး လုပ္ငန္းသည္
အရိွန္အဟုန္ေကာင္းေကာင္းျဖင့္ တိုးတက္က်ယ္ျပန္႔ လာေနပါသည္။
၀မ္းနည္းဖြယ္ေကာင္းသည္မွာ အေထာက္အပ့ံေပးေသာ လူမႈ၀န္ေဆာင္မႈလုပ္ငန္းမ်ား
ဖြံ႔ၿဖိဳးတိုးတက္လာျခင္း မရိွေသးေသာေၾကာင့္ လူငယ္မ်ားသည္ လူမႈေရး၊
စိတ္ပိုင္းဆိုင္ရာႏွင့္ က်န္းမာေရး ျပႆနာမ်ားႏွင့္ ရင္ဆိုင္ေနၾကရဆဲ ျဖစ္သည္။
အထူးသျဖင့္ ရွမ္းလူငယ္မ်ား၏ ဘ၀မွာလည္း ဤေလာက အတြင္း၌ တိုးတက္လာႏိုင္ဖြယ္ရာ မရိွ၊
နစ္ျမဳပ္ေနၾကရဆဲ ျဖစ္သည္။

 

(ယခုေဆာင္းပါးပါ
လိင္ေဖ်ာ္ေျဖေရးလုပ္ငန္း လုပ္ကိုင္ေနၾကသူမ်ား၏အမည္မ်ားကို ေျပာင္းလဲထားပါသည္)

ေယာက္်ား ေပ်ာ္ေတာ္ဆက္လုပ္ငန္း