သူ႔မွာ HIV ရွိေနၿပီဆိုတဲ့ အခ်က္ကို သူဟာ က်ိန္စာ တစ္ခုအေနနဲ႔ မသတ္မွတ္ပဲ စြမ္းအား တစ္ရပ္အေနနဲ႔ လက္ခံခဲ့တယ္။ AIDS နဲ႔ အႏွိမ္ခံ ရတာေတြေၾကာင့္ ဘဝမွ ရွင္သန္ရျခင္းနဲ႔ အဓိပၸါယ္ကို သေဘာေပါက္ လာခဲ့ရတယ္။ ဒါဟာ က်မကို ကိုယ့္ကိုကိုယ္ အတြက္ပဲ ၾကည့္တတ္တဲ့ လူတစ္ေယာက္ အျဖစ္ကေန ပိုၿပီး တည္ၿငိမ္တဲ့ သူမ်ားအတြက္ ေပးဆပ္လိုက္ရတဲ့ ရက္ေရာတဲ့ လူတစ္ေယာက္ျဖစ္လာေအာင္ ေျပာင္းလဲ ေပးခဲ့တယ္။

တေန႔ကို HIV ခုခံေဆး အပါအဝင္ ေဆးသံုးမ်ိဳး တိုက္ရတယ္။ အရြယ္နဲ႔ မမွ်ေအာင္ ေဆးေတြ ေသာက္ေနရတဲ့ ေျမးျဖစ္သူကို ၾကည့္ၿပီး ဖြားေခါင္ဟာ ေန႔စဥ္နဲ႔ အမွ် စိတ္ဆင္းရဲ ရတယ္။ တခါ တရံမွာ ေဆးေသာက္ဖို႔ ျငင္းဆန္တဲ့ ကေလးကို ေခ်ာ့ေမာ့ေဖ်ာင္းဖ်ၿပီး ေဆးတိုက္ရတာလည္း အလြယ္တဲ့ အလုပ္ပါ။

ေငြေၾကး အတြက္ မပူပန္ရတဲ့အျပင္ လုပ္ငန္းသေဘာအရဆိုတဲ့ သဘာဝအရဆိုတဲ့ အေၾကာင္းျပ ခ်က္ေတြနဲ႔ ရြမ္ရစ္ဟာ အေပါင္းအသင္းေတြနဲ႔ မူးယစ္ေသာက္စားမႈေတြ ရွိလာပါတယ္။ အေသာက္အစား သာမက အေပ်ာ္အပါး နယ္ကၽြံမိတဲ့သူဟာ အရက္မူးမူးနဲ႔ ဇိမ္ခန္းကို အလည္ ၂ေခါက္ေရာက္ခဲ့တယ္။

အေဖက ငွက္ဖ်ားေရာဂါသည္းလို႔ အလုပ္မလုပ္ႏိုင္တဲ့အတြက္ အေမနဲ႔ အစ္မက ေဈးေရာင္းရတယ္။ ဘာေတြ ေရာင္းသလဲလို႔ ေမးတဲ့အခါ “ဟိုေလ ဘာေခၚလဲ ဘယ္လို ေျပာရမလဲ ကြမ္းေလ ကြမ္းယာ ပစၥည္းေတြ ေရာင္းတယ္” လို႔ တံု႔တံု႔ဆိုင္းဆိုင္း ေျဖပါတယ္။ သူဟာ အိမ္စီးပြားေရး အဆင္မေျပတဲ့အတြက္ ၇ႏွစ္တန္းအထိသာ ေနခဲ့ရတယ္။ သူ႔အသက္ တစ္ဆယ့္ေလးငါးႏွစ္ေရာက္တဲ့အခါမွာ မိဘနဲ႔ စိတ္ဆိုးၿပီး အိမ္က ထြက္ေျပးခဲ့တယ္။ သူငယ္ခ်င္းေတြနဲ႔ မႏၱေလးလိုက္လာရင္း ႀကံဳရာလုပ္ကိုင္ စားခဲ့တယ္လို႔ သိရတယ္။

Now the [him] moderator has had a chance to look through the whole attached publication “From Rice Cooker to Autoclave at Dr Cynthia's Mae Tao Clinic”. There is almost nothing about antiretroviral therapy in it. But it states that people living in Burma are not eligible.