ရစ္(ခ္) အသက္ရွဴေနတာဟာ တျဖည္းျဖည္း တိမ္လာျပီး ညင္းညင္း ကေလးပဲ ရွိေတာ့တယ္။ ေနာက္ အသက္ထြက္ သြားတာပဲ။ အဲဒီတုန္းကေတာ့ ရစ္(ခ္) ရဲ႕ ေရာဂါဟာ ဘာလဲဆိုတာ ဘယ္သူမွ မသိၾကေသးဘူး။ ေနာက္မွသာ AIDS ေရာဂါပဲရယ္လို႔ သိလာရတာ။ ရစ္(ခ္)ဟာ အေမရိကာမွာ ေနာင္ AIDS လို႔ ေခၚတြင္တဲ့ ေရာဂါ ရဲ႕ ေရာဂါရွင္ေတြထဲက အေစာဆံဳး ၂ ေယာက္ထဲမွာ တစ္ေယာက္ ျဖစ္တယ္။ သူ႕ရဲ႕ျပာကုိ သူမွာခဲ့တဲ့ အတိုင္း သူရဲ႕ အတြဲျဖစ္သူ ေပၚ(လ္)က New York Fire Island ေခၚတဲ့ ကြ်န္းကေနျပီး လင္လယ္ထဲကို ေမွ်ာခဲ့တယ္။ အဲဒီတုန္းက ေပၚ(လ္) သိမထားတာ တစ္ခုကေတာ့ ေနာက္ တစ္နွစ္အၾကာမွာ ေပၚ(လ္)ရဲ႕ ေနာက္ မိတ္ေဆြ တစ္ေယာက္ျဖစ္တဲ့ ဂ်က္ရဲ႕ ျပာကိုလည္း ဒီလိုပဲ ေမွ်ာရအံုးမယ္ဆိုတဲ့ အခ်က္ပဲ။

ေမရီးရစ္ခ်ပ္၊ ဂြ်န္စတန္ ဆိုတဲ့ အမ်ိဳးသမီးၾကီးဟာ ေၾကးေရတတ္ေတြေနတဲ့ ဗယ္(လ္)ဗီးဒီးယားေခၚတဲ့ ရပ္ကြက္က ဂုဏ္သေရရွိ အမ်ိဳးသမီးၾကီး တစ္ဦးပါ။ ၁၉၈၂ ခုႏွစ္၊ ဒီဇင္ဘာလမွာ ႏွလံုးခြဲစိတ္ျပီး ကုရတယ္။ ဒီလိုခြဲစဥ္မွာ ေသြးေပါင္း ၂၂ ပုလင္း သြင္းခဲ့ရတယ္။ ခြဲျပီး ၈ ရက္ေလာက္မွာ ဗိုင္းရပ္စ္ အဆုတ္ေရာင္ အၾကီး အက်ယ္ျဖစ္လုိ႔ ေသလုနီးပါး ခံလိုက္ရေသးတယ္။ ေနာက္က်ေတာ့လည္း ေကာင္းေကာင္း နာလန္မထူဘူး။ ဖ်ားဖ်ားေနလို႔ အျမဲေမာျပီး အားနည္းေနတယ္။ ပါးစပ္မွာလည္း မက္ခရု (Thrush) ေတြ ေပါက္လာတယ္။ တျဖည္းျဖည္းနဲ႔ ဆိုးသထက္သာ ဆိုးျပီး ေနာက္ဆံုး ေရတိမ္မွာ နစ္ရရွာေတာ့တာပဲ။ သူကေတာ့ အေမရိကမွာ ေသြးသြင္းလုိ႔ AIDS ရလာတဲ့ ဦးဆံဳး လူနာတစ္ဦး ျဖစ္တယ္။ ေနာက္ တစ္ေယာက္ကေတာ့ အသက္ ၃၈ ႏွစ္ ရွိတဲ့ သူနာျပဳ ဆရာမတစ္ဦး ျဖစ္တယ္။ သားအိမ္ ခြဲထုတ္ျပီး ကုသစဥ္ ေသြးသြင္းခဲ့လို႔ AIDS ရခဲ့တယ္။

ရုပ္ရည္ ေခ်ာေမာလွပျပီး ကေခ်သည္ ကိုယ္လံုးကိုယ္ထည္ရွိတဲ့ “စူဇီ” ဟာ ရုပ္ရည္ ေခ်ာသေလာက္ သေဘာေကာင္းျပီး ေဖာ္ေရြတဲ့ နယူးေယာက္ျမိဳ႕က ကေခ်သည္ကေလး တစ္ဦးပါ။ ငယ္ရြယ္တဲ့ ျမိဳ႕ၾကီးသူ ပီပီ သြက္လက္ခ်က္ခ်ာျပီး၊ နယူေယာက္ျမိဳ႕လို ေခတ္ဆန္ရာမွာ ထိပ္တန္းျဖစ္တဲ့ ျမိဳ႕ၾကီးရဲ႕ လူေနမႈ စရိုက္နဲ႔ အညီ လူငယ္ဘာဝ ေပ်ာ္ရႊင္မႈကို ေတာင္းတျပီး ေပ်ာ္ေပ်ာ္ၾကီး ေနတတ္သူ တစ္ေယာက္ပါ။ စူဇီထက္ အသက္ၾကီးတဲ့ ၾသစေၾတးလ် လူမ်ိဳးတစ္ဦးဟာ ၾသစေၾတးလ် တီးဝိုင္းတစ္ခုရဲ႕ မန္ေနဂ်ာ အျဖစ္နဲ႔ တစ္ေန႔ နယူးေယာက္ကို ေရာက္လာခဲ့တယ္။ သူတို႔ ႏွစ္ေယာက္ ေတြ႔ၾကတယ္။ သေဘာက်ၾကတယ္။ အတူေနၾကတယ္။ ေနာက္ဆံုး လက္ထပ္လိုက္ၾကျပီး ၾသစေၾတးလ်မွာ ျပန္ေနတယ္။ သားကေလးရေတာ့ ေပ်ာ္လိုက္ၾကတာ၊ ဒါေပမယ့္ မၾကာပါဘူး၊ စူဇီ ေနမေကာင္း ျဖစ္ေတာ့တာပဲ။ ဘာပဲ လုပ္လုပ္ သိပ္ျပီး သက္သာတယ္လို႔ မရွိဘူး။ ေမာတယ္၊ ဖ်ားဖ်ားေနတယ္၊ ေသြးစစ္ၾကည့္ေတာ့ ေရာဂါသိသြားျပီ။ စူဇီတို႔ လင္မယား တကယ့္ကို ေၾကာက္လန္႔ တုန္လႈပ္ျပီး လက္မိႈင္ခ်ရေစတဲ့ သတင္းပဲ။ စူဇီ AIDS ျဖစ္ေနျပီတဲ့။ စူဇီကေတာ့ သတၱိ ရွိပါတယ္။ သူ႕ေယာက္်ား ကလည္း ၾကင္နာမႈ၊ နားလည္မႈ အျပည့္နဲ႔ ေထာက္ပံ့မႈ အမ်ိဳးစံုကို လိုေလေသး မရွိ အတတ္ႏိုင္ဆံုး လုပ္ေပးရွာတယ္၊ အားေပးတယ္။

ဒါေပမယ့္ တစ္ပူေပၚ ႏွစ္ပူဆင့္ ဆိုသလို ေနာက္ထပ္ ၾကားရတဲ့ သတင္းကေတာ့ သူတို႔ သားကေလးကို ေသြးစစ္ၾကည့္ေတာ့ ကေလးမွာလည္း AIDS ေရာဂါ (ဗိုင္းရပ္စ္ပိုး) ေတြ႔ေနရျပီတဲ့။ (ေရာဂါ လကၡာဏာေတြေတာ့ မေပၚေသးပါ) ဒီေတာ့ သူတို႔ လင္မယား ႏွစ္ေယာက္ ကမၻာပ်က္သလို ခံစားလုိက္ရတယ္။ အထူးသျဖင့္ေတာ့ ခင္ပြန္းသည္မွာ တာဝန္ပိုလာတာေပါ့။ သူ႔မွာ ရပ္တည္ရာ မရႏိုင္တဲ့ အေျခအေနမ်ိဳးနဲ႔ ေတြ႕ေနရျပီ။ ဒါေပမယ့္ အရႈံးေပးလို႔ေတာ့ မျဖစ္ေသးဘူး မဟုတ္လား။ အတတ္ႏိုင္ဆံုး လုပ္ရမွာပဲ။ ေမွ်ာ္လင့္ခ်က္ေတာ့ ထားမွာပဲဆိုျပီး၊ ဇြဲလံု႔လနဲ႔ လုပ္ရွာပါတယ္။ AIDS အတြက္ အသစ္ေပၚတဲ့ ေဆးတစ္မ်ိဳးကို စမ္းၾကည့္ဖို႔အတြက္ “ေဆးအစမ္းျပဳ သုေတသန” မွာ စူဇီ ေဆးစားေနခဲ့တယ္။

စူဇီ အသက္သာတဲ့အျပင္ ဦးေႏွာက္ကုိ ထိေနျပီဆိုတဲ့ လကၡဏာေတြ ေပၚလာတယ္။ လမ္းကို ေျဖာင့္ေျဖာင့္ မေလ်ာက္ႏိုင္ေတာ့ဘူး။ ဟိုထိုး ဒီထိုးနဲ႔ စကားေျပာရင္လည္း ထစ္ေနတယ္။ စကားလံုးေတြ ဝါးလံုးေနလုိ႔ သူ႔ေယာက္်ားေတာင္ ခက္ခက္ခဲခဲနဲ႔ နားလည္ေအာင္ လုပ္ေနရတယ္။ မ်က္စိေတြ ေစြလာတယ္။ လက္ေတြ ဆတ္ဆတ္တုန္ေနလို႔ ေရကုိေတာင္ ဖာသာ ေကာင္းေကာင္း မေသာက္ႏိုင္ဘူး။ သူ႕ကိုယ္သူ ေသရေတာ့မယ္ ဆိုတာ သိပါတယ္။ စိတ္ကေတာ့ ၾကည္စျမဲပဲ။ သူ႕အတြက္ အေပ်ာ္ဆံုး ကာလေတြကေတာ့ သားကေလးနဲ႔ အိပ္ယာေပၚမွာ ေစာ့ရတဲ့ အခ်ိန္ပဲ။ ကုလို႔ မရတဲ့ ေရာဂါနဲ႔ ေသရမယ့္ဆဲဆဲ ရွိသူကုိ ခင္မင္ၾကင္နာသူ မိဘ၊ ေဆြမ်ိဳး၊ မိတ္ေဆြေတြက ဘာလုပ္ေပးႏိုင္သလဲ၊ သူတို႔ရဲ႕ ၾကင္နာတြယ္တာမႈကို ကိုယ္ထိလက္ေရာက္ ယုယုယယျပဳစုျပီး အားေပး ႏွစ္သိမ့္မႈကုိ ေပးျခင္းျဖင့္ စူဇီရဲ႕ စိတ္ခ်မ္းသာမႈကို ျဖင့္တင္း ရမွာပဲလို႔ ယူဆၾကလုိ႔ သူ႕ရဲ႕ အေမနဲ႔ သူ႕ရဲ႕ အမက အေမရိက ကလာျပီး ေစာင့္ေရွာက္ျပဳစု ႏွစ္သိမ့္ အားေပးၾကတယ္။

သူ႕ရဲ႕ အခ်စ္ဆံုး သူငယ္ခ်င္းကလည္း အလည္လာျပီး အတူေနေပးတယ္။ စူဇီအတြက္ေတာ့ တစ္ခါက သာယာခဲ့တဲ့ သူ႕ဘဝကုိ ျပန္လည္ၾကည္ႏူးျပီး သူ႕အသက္ရဲ႕ ေနာက္ဆံုးရက္ေတြကို ကုန္ဆံုးေစခဲ့တယ္။ စူဇီ ဒီေရာဂါကုိ ဘယ္လိုရခဲ့သလဲ။ စူဇီ အိမ္ေထာင္ မက်ခင္က ရည္းစားရွိခဲ့တယ္။ သူ အဲဒီလူဆီက AIDS ရခဲ့တာပဲ။

ေဒါက္တာ ျမင့္ျမင့္ခင္