ေနရာ                                      ႏိုင္ငံေပါင္း        ကမၻာရွိ ျဖစ္သူအေပါင္းရဲ႕ ရာႏႈန္း
အေမရိကတိုက္                         ၄၃                   ၆၉
အာဖရိကတိုက္                         ၄၇                    ၁၆
ဥေရာပ                                   ၂၈                    ၁၄
အာရွ/အိုရွန္နီးယားမွ ႏိုင္ငံမ်ား     ၀                      ၁

ဒါကေတာ့ တရားဝင္ သတင္း ေပးပို႔႔တဲ့ ကိန္းဂဏန္းဇယား ျဖစ္တယ္။ ဒီဂဏန္းထက္ အေျခအေန အမွန္ကို ပိုၿပီး တိက်စြာ ေဖာ္ထုတ္ႏုိင္တယ္ဆိုတဲ့ ခန္႔မွန္းေခ် ဇယားနဲ႔ ယွဥ္ၿပီး ျပရမယ္ ဆိုရင္ -

ေနရာ                    သတင္းပို႔ၿပီး ကိန္းဂဏန္း    ႏိုင္ငံေပါင္း    ပိုၿပီးမွန္မည္ထင္ရေသာ မွန္းေျခ
အာဖရိက               ၂၄၆၈၆                            ၄၇              ၂၇၀၀၀၀
အေမရိက ႏွစ္တိုက္  ၁၀၈၈၃၀                         ၄၃              ၁၇၅၀၀၀
အာရွ                     ၃၆၉                                ၂၄              <၁၀၀၀
ဥေရာပ                  ၂၁၈၅၅                           ၂၈               ၃၂၀၀၀
အိုရွန္းနီးယား          ၁၄၅၁                              ၇                ၂၀၀၀

အထက္ပါ ဂဏန္းေတြ ကေတာ့ တကယ္ေရာဂါ ျဖစ္ေနတဲ့ လူေတြစာရင္းေပါင္းခ်ဳပ္ကို တင္ျပထားတာပါ။ ေရာဂါျဖစ္ေနၿပီလို႔ ေျပာရေလာက္ေအာင္ ေရာဂါ လကၡဏာေတြ မေပၚေသးေပမယ့္ သူတို႔ ကိုယ္ထဲမွာေတာ့ AIDS ဗိုင္းရပ္စ္ပိုး ရွိၿပီး ျဖစ္ေနသူေတြရဲ႕ စာရင္းကုိ ၾကည့္မယ္ ဆိုရင္ေတာ့ -

၁၉၈၀ ခုႏွစ္ အစပိုင္းမွာ တစ္ကမၻာလံးမွာ ၁၀၀၀၀၀ (တစ္သိန္း)။ ၁၉၈၀-၈၉ အတြင္း ၅ သန္းမွ ၁၀ သန္း ရွိမယ္။ အဲဒီ အထဲက နည္းတဲ့ ဂဏန္းျဖစ္တဲ့ ၅ သန္းကို ယူၿပီး  ကမၻာအရပ္ရပ္ကုိ ေဝပံုခ် ခြဲၾကည့္မယ္ဆိုရင္ ၂.၅ သန္းဟာ အာဖရိက၊ ၂ သန္းဟာ အေမရိက (ေတာင္နဲ႔ ေျမာက္)၊ ၅ သိန္းဟာ ဥေရာပနဲ႔ ၁ သိန္းဟာ အာရွနဲ႔ အိုရွန္းနီးယားမွာ ရွိမယ္။ ဒီေတာ့ လက္ရွိအေျခအေနမွာ AIDS ဟာ ကမၻာအႏွ႔ံအျပားမွာ ရွင္သန္လ်က္ရွိၿပီး အစဥ္တစိုက္ ျပန္႔ပြားလ်က္ပဲလို႔ ဆိုရမယ္။

ဒီလုိ ျပန္႔ပြားမႈကို အေသးစိတ္ ေလ့လာရန္အတြက္ ထိုင္းႏုိင္ငံရဲ႕ ဥပမာကုိ ၾကည့္ရေအာင္။ ထိုင္းႏုိင္ငံက မွတ္တမ္းေတြ ေကာင္းတယ္။ ထိုင္းႏိုင္ငံမွာ AIDS ေရာဂါပိုးဟာ ဘယ္လိုနႈန္းနဲ႔ တိုးေနတယ္။ ဆိုတာကိုေတာ့ ေအာက္ပါ ကိန္းဂဏန္းကို ၾကည့္ရင္ သိႏုိင္ပါတယ္။

ဘန္ေကာက္ၿမိဳ႕မွာ မူးယစ္ေဆးထိုးသူ (အေၾကာထဲ ထိုးၿပီး သံုးစြဲသူ) ေတြကို ေသြးစစ္ၿပီးၾကည့္လို႔ AIDS ေရာဂါပိုး ရွိမရွိ သိရတဲ့ ဇယားကေတာ့ -

၁၉၈၇ (ေနာက္ပိုင္းဘက္မွာ)    ေသြးစစ္သူေပါင္းရဲ႕    ၁%
၁၉၈၈ ခုႏွစ္                           ေသြးစစ္သူေပါင္းရဲ႕    ၂၀%
၁၉၈၉ ခုႏွစ္                           ေသြးစစ္သူေပါင္းရဲ႕    ၄၀%

အလားတူပဲ ျပန္တန္ဆာေတြကို စစ္ၾကည့္ျပန္ေတာ့ လြန္ခဲ့တဲ့ ၄-၅-၆ ႏွစ္က ဗိုင္းရပ္စ္ရွိသူဟာ ၁၀၀၀ မွာ တစ္ေယာက္ထက္ နည္းတယ္။

၁၉၈၉ ခုႏွစ္မွာေတာ့ ၄၀၀ မွာ တစ္ေယာက္ေတြ႕ေနရၿပီ။ တခ်ိဳ႕ကြက္ၾကား ေနရာမ်ားမွာေတာ့ ၁၀၀ မွာ တစ္ေယာက္ေလာက္ ရွိတယ္။ ေနာက္ၿပီး ျပည္တြင္းမွာလည္း ကူးစက္သြားလို႔ ၁၉၈၉-၉၀ မွာဆို ထိုင္းႏုိင္ငံရဲ႕ ျပည္နယ္ ၇၃ ခုအနက္ ျပည္နယ္ ၇၀ မွာ ေတြ႕ေနရၿပီ။ အေျခအေန ဆိုးလာတယ္ဆိုတာကို ျပတဲ့ ေနာက္အခ်က္တစ္ခုကေတာ့ အရင္က AIDS ပိုး တစ္ခါမွ မေတြ႕ရေသးဘူးဆိုတဲ့ တုိင္းျပည္သစ္ ေတြမွာလည္း ေတြ႕လာရဲၿပီးဆိုတဲ့ အခ်က္ပဲ။ အိႏိၵယျပည္ အေရွ႕ေတာင္းပိုင္းမွာ ဆိုရင္ ၃% မွ ၇% ေသာ ျပည့္တန္ဆာေတြမွာ ပိုးဝင္ၿပီး ျဖစ္ေနၿပီ။ ၿမိဳ႕ႀကီးမ်ား ျဖစ္တဲ့ ကာလကတၱား၊ ဘံုဘိုင္မွာလည္း ေတြ႕ေနရၿပီ။

အာဖရိကတိုက္ရွိ Ivory Coast (အိုင္ဗရီကုတ္) ႏုိင္ငံရဲက ၿမိဳ႕ေတာ္မွာဆို AIDS ဗိုင္းရပ္စ္ ပိုးေတြ႕ႏႈန္းဟာ ၁% ထက္ နည္းေနရာက ႏွစ္ႏွစ္အတြင္းမွာ ၄% အထိ တက္သြားတယ္။ ဒီလို ပြားတဲ့ ပံုစံမ်ိဳးကုိ အာဖရိက အေနာက္ပိုင္းရွိ ၿမိဳ႕ေတြအကုန္လံုးမွာလည္း ေတြ႕ေနရလို႔ အေနာက္ အာဖရိကမွာ AIDS ဟာ “ကူးစက္ျမန္” ကပ္အႀကီးအားႀကီး ဘဝမွာ ရွိေနၿပီလို႔ ဆိုရမွာ ျဖစ္တယ္။

AIDS ေရာဂါမွာ လူနာသစ္ ပြားနႈႏႈန္း ျမင့္တက္လာပံု ဇယားကိုၾကည့္ရင္ ဘယ္ေလာက္ ျမန္ဆန္စြာ တက္ေနတယ္ဆိုတာ သိသာ ထင္ရွားလွပါတယ္။ အေမရိကန္ရွိ “ေဂး” အုပ္စု တစ္ခုတည္းမွာသာ ႏႈန္းဟာ ကက်ဆင္းသြားတာ ေတြ႕ရတာ။ (ဒါကေတာ့ သူတို႔ အုပ္စုဟာ အရင္တုန္းက AIDS လူနာ အမ်ားဆံုးရွိတဲ့ အုပ္စု ျဖစ္ခဲ့ၿပီးေနာက္ သူတို႔ အျပဳအမႈ ဆင္ျခင္ေနၾကလို႔ က်လာတာ)။ အခ်ိဳ႕ ဥေရာပႏိုင္ငံမွာ တက္ႏႈန္းဟာ ေႏွးတယ္။ ဒီျပင္ တျခား ေနရာမွာေတာ့ သိသိသာသာ ေၾကာက္ခမွန္း လိလိ တိုးေနေတာ့တာပဲ။ တစ္ကမၻာလံုးကို ျခံဳၿပီး ေျပာရရင္ တစ္မိနစ္မွာ AIDS လူနာ အသစ္တစ္ေယာက္ ေပၚေနတယ္လို႔ ဆိုႏိုင္ပါတယ္။

ေဒါက္တာ ေဒၚျမင့္ျမင့္ခင္ ေရးသားေသာ “လူတိုင္းအတြက္ ထုိးတဲ့ ေခါင္းေလာင္း” စာအုပ္မွ ျပန္လည္ေရးသား ေဖာ္ျပထားျခင္း ျဖစ္ပါသည္။