ဒီစာအုပ္ထဲမွာ ျပည့္တန္ဆာအေၾကာင္း ေတာ္ေတာ္ေရးတာပဲလို႔ ထင္ၾကလိမ့္မယ္။ ဘာေၾကာင့္ ဒီလိုေရးေနတာလဲ၊ တိုတိုေျပာရရင္ေတာ့ အေရးႀကီးလြန္းလို႔ လို႔ေျပာရမွာပဲ။ ဒီျပႆနာက AIDS တုိက္ဖ်က္ေရးမွာ လံုးဝ လက္လႊတ္ထားလုိ႔ မရတဲ့ ကိစၥ ျဖစ္ေနတယ္။ ေနာက္ဆံုး AIDS အစဥ္တစိုက္ တရိပ္ရိပ္ပြားမယ့္ Hetero - sexual transmission (လိင္မတူဆက္ဆံမႈေၾကာင့္ ပြားျခင္း) အဆင့္ကို အျမန္ပို႔ေပးေနတာက ျပည့္တန္ဆာနဲ႔ မူးယစ္ေဆးထိုးမႈပဲ၊ ဒီႏွစ္ခ်က္ကလည္း တိုက္ရုိက္ ဆက္ႏြယ္ေနျပန္တယ္။

ရည္မွန္းခ်က္ ေစတနာ ေနာက္တစ္ခု ရွိပါေသးတယ္။ ျပည့္တန္ဆာျပႆနာဟာ တစ္ကမၻာလံုးမွာ ႀကီးထြားေနပါတယ္။ ဒီျပႆနာဟာ ဟိုးေရွးပေဝသဏီ ကတည္းက ရွိခဲ့တာပဲ။ ဘာလုပ္လုပ္ ထူးမွာတဲ့လားလို႔ ေစာဒက တက္သူေတြရွိမယ္။ ဟုတ္ပါတယ္။ ျပည့္တန္ဆာဆိုတာ မွတ္တမ္းတင္လို႔ရတဲ့ လူ႕သမုိင္း စကတည္းက ရွိတယ္လို႔ ဆိုၾကတယ္။ ဒါေပမယ့္ အခုအေျခအေနေလာက္ မဆိုးဘူး။ ဒီႀကီးထြားမႈရဲ႕ အရင္းအျမစ္ကေတာ့ ဆင္းရဲမႈနဲ႔ လူမႈေရးေၾကာင္းအင္ ေတြပဲ။ တကမၻာလံုးမွာ ဆင္းရဲသူနဲ႔ ခ်မ္းသာသူေတြ ကြာဟမႈဟာ က်ဥ္းမသြားပဲ ပိုၿပီး က်ယ္လာတယ္။ ဒါနဲ႔အမွ် ဆင္းရဲသူေတြ ပိုရွိမယ္၊ ဆင္းရဲမႈရဲ႕ တိုက္ရိုက္အက်ဳိးဆက္တစ္ခုက ဒီဒုစရိုက္မႈပဲ။ ဒီေတာ့ လူတိုင္းလူတုိင္းမွာ ဒီျပႆနာႀကီးကုိ တတ္ႏိုင္တဲ့ ဘက္ကေနၿပီး ထိန္းသိမ္းေပးဖို႔နဲ႔ ေျပလည္ေစဖို႔အတြက္ ကူညီဖို႔ တာဝန္ရွိပါတယ္။

AIDS ျပန္႔ပြားမႈမွာ ေနာက္အေရးႀကီးတဲ့ က႑ျဖစ္တဲ့ မူးယစ္ေဆးထိုးမႈ ျပႆနာကုိ ၾကည့္မယ္ဆိုရင္ ဒီျပႆနာဟာ အရင္ကတည္းက ဆိုးဝါးၿပီး ေၾကာက္စရာေကာင္းတဲ့ အျဖစ္ဆိုးႀကီးပါ။ တိုက္ဖ်က္ဖို႔ကလည္း ခက္ခဲပါတယ္။ တစ္ကမၻာလံုးရင္ဆိုင္ေနရတဲ့ တကယ့္အႏၱရာယ္ဆိုႀကီးပဲ။ အခုတစ္ခါ AIDS ဝင္လာျပန္ေတာ့ အဆမတန္ ပိုၿပီး ႀကီးမားတဲ့ ျပႆနာႀကီး ျဖစ္သြားတာေပါ့။ ေဆးစြဲမႈဟာ ကေလးမေလးေတြ ျပည့္တန္ဆာ ျဖစ္ရတာနဲ႔လည္း ဆက္ေန၊ အထက္က စစ္(လ)ဗားနားရဲ႕ ျဖစ္အင္ကုိပဲ ႐ႈပါေတာ့။

ဒီေတာ့ ေသြးေၾကာသြင္း ေဆးထိုးမႈ+ျပည့္တန္ဆာ = AIDS ျပန္႔ပြားျခင္းလုိ႔ ျမင္ရမွာ ျဖစ္ေနတယ္။ ဒီအႏၱရာယ္ ႀကီးမားမွန္းသိလို႔ ကမၻာအရပ္ရပ္မွာ ႀကိဳးစားၿပီး တုိက္ဖ်က္ေနေပမယ့္ ဘက္တစ္ေနရာမွာမွ ထူးျခား ေအာင္ျမင္တယ္လို႔ေတာ့ မဆိုႏိုင္ေသးဘူး။ စိတ္ခ်ရတဲ့ နည္းတစ္နည္းကေတာ့ မူးယစ္ေဆး (supply) မရေအာင္ လုပ္ေပါ့လို႔ ဆိုႏုိင္တယ္။ ဒါမွ မဟုတ္လည္း ေဆးမထိုးဘဲေနေပါ့လို႔လည္း ဆိုႏိုင္ေသးတယ္။ ဒီလို အေျဖေတြက လြယ္လြယ္ကေလးျဖစ္သလို ေျပာလုိက္တာပါ။ ေျပာရတာ လြယ္သေလာက္ လက္ေတြ႕ အေကာင္းအထည္ေဖာ္ဖို႔ ခက္လွပါတယ္။

ေဆး “ဆပ္ပလိုင္း” ကိစၥကဆုိရင္ စီးပြားေရး ႏိုင္ငံေရးေတြနဲ႔ ေရာႁပြမ္း ႐ႈပ္ေထြးေနတာမို႔ အျမစ္ကို သုတ္သင္ဖို႔ အင္မတန္မွ ခက္ေနပါတယ္။ ကမၻာတစ္ဝန္း အေကာင္းျဖစ္ေစခ်င္သူ အင္အားစုက ႀကိဳးစားေနဆဲ ဆက္လက္ဆင္ႏႊဲေနဆဲျဖစ္တဲ့ တိုက္ပြဲတစ္ခုပါ။ ဒီေတာ့ လက္ေတြ႕က်က် တကယ္လုပ္ႏုိင္တာေတြကို ဦးတည္ၿပီး စဥ္းစားရမွာ ျဖစ္တယ္။ AIDS ပါလာေတာ့ ကိုယ္တုိင္ေဆးမသံုးသူ (မထုိးသူ) ေတာင္မွ ကူးသက္လာႏိုင္တဲ့ အေျခ ျဖစ္ေနတာကုိး။ ဒီေတာ့ ဒီျပႆနာကုိ လံုးဝ မေခ်မႈန္းႏိုင္သည့္တိုင္ ႀကီးတာကို ေသးေအာင္ လုပ္ၾကစို႔လားလို႔ ေတြးရမွာ ျဖစ္တယ္။ အျခား တုိင္းျပည္မွာ ျဖစ္ေနတာေတြကို ေလ့လာၿပီး ကိုယ့္အေျခအေန ေရေျမနဲ႔ လိုက္ေအာင္ တစ္မ်ဳိးတစ္ဘာသာ ျပဳျပင္ၿပီး စမ္းသပ္လုပ္ၾကည့္ရမွာ ျဖစ္တယ္။

အျခားေနရာေတြမွာေတာ့ ဒီစာအုပ္တစ္ေနရာမွာ ေဖာ္ျပၿပီးတဲ့ အတိုင္း (၁) မူးယစ္ေဆးထိုးသူေတြကုိ AIDS ဘယ္လို ကူးႏုိင္တယ္။ အႏၱရာယ္ ဘယ္ေလာက္ႀကီးမားတယ္ဆိုတဲ့ အစစ္အမွန္ အေၾကာင္းအင္ေတြကိုသိေအာင္ ပညာေပးျခငး္။ (တစ္ေယာက္မက်န္အထိ ဒီပညာေပးမႈ ေရာက္ဖို႔ရာ လိုတယ္။) (၂) ကာကြယ္မႈအတြက္ကုိ ဘာေတြ ဘယ္လို လုပ္ရမယ္ဆိုတာ ဂဃဏန သိေအာင္ ရွင္းလင္းစြာ သင္ျပထားျခင္း။ (၃) ဒီကာကြယ္မႈ လုပ္ေဆာင္ခ်က္ေတြ ေအာင္ျမင္ရာေအာင္ျမင္ေၾကာင္း အတြက္ “အစိုးရ” လူထု စသည္တို႔မွ ေဖးမ ကူညီေပးျခင္းတို႔ ျဖစ္တယ္။

စေကာ့တလန္ျပည္ရဲ႕ ၿမိဳ႕ေတာ္ အီဒင္ဘာရာမွာ ရွိတဲ့ မူးယစ္ေဆး ထုိးသူရဲ႕ ၅၀% မွာ AIDS ပိုး ရွိေနၿပီလို႔ သိထားရတယ္။ အီဒင္ဘာရာလိုပဲ ၿမိဳ႕တစ္ၿမိဳ႕ျဖစ္တဲ့ အဂၤလန္ရွိ လီဗာပူး (လ) မွာေတာ့ မူးယစ္ေဆး ထိုးသူေတြဟာ အီဒင္ဘာရာလိုပဲ အမ်ားအစား ရွိေပမယ့္ AIDS ပိုး ဝင္ၿပီး သူေတြကေတာ့ မဆိုသေလာက္ဘဲ ရွိတယ္တဲ့။ ဘာကြာလို႔လဲလို႔ စံုစမး္ၾကည့္ေတာ့ ေတြ႕တဲ့ အခ်က္တစ္ခုက လီဗာပူး(လ)မွာ မူးယစ္ေဆးစြဲ တုိက္ဖ်က္မႈ စီမံခ်က္ဟာ ေကာင္းလည္းေကာင္းတယ္။ တက္တက္ႂကြႂကြ အင္တုိက္အားတိုက္ လုပ္ၾကတယ္။ ဒါျပင္ မူးယစ္ေဆးထိုးသူေတြ အတြက္ ပိုးသန္႔စင္ၿပီး ေဆးထိုးအပ္ေတြ လိုခ်င္တဲ့အခါ ရေအာင္ အလကား ေဝငွေပးတယ္။

ဒီေတာ့ မူးယစ္ေဆးထိုးသူ ေတြထဲမွာ AIDS ပုိးဝင္မႈ နည္းေစခ်င္ရင္ အခုအခ်ိန္အထိ ေအာင္ျမင္မႈရွိတယ္လို႔ ဆိုႏုိင္တဲ့ လုပ္ေဆာင္ခ်က္ေတြကေတာ့ (၁) မူးယစ္ေဆး ကုသမႈ (ကာကြယ္မႈ) စီမံကိန္းေကာင္း တစ္ခုကုိ ေကာင္းမြန္ထိေရာက္စြာ အေကာင္အထည္ေဖာ္ၿပီး တက္ႂကြတဲ့ သူေတြကုိ အသံုးျပဳရမယ္။ ဒီလို လူမ်ဳိးေတြ မ်ားမ်ားလိုတယ္။ မူးယစ္ေဆးဝါး ကုသမႈဟာ စိတၱဇအထူးကု ဆရာဝန္မွသာ လုပ္ရမယ့္ အလုပ္ မဟုတ္ပါဘူး။ အခ်ဳိ႕ေနရာေတြမွာဆိုရင္ မူးယစ္ေဆးဝါး ျပတ္ၿပီး သူေတြက ေစတနာ့ ဝန္ထမ္းအျဖစ္နဲ႔ ကူၿပီး ေဆးမျပတ္ေသးသူေတြကုိ ရွာေပးျခင္း၊ ကုသဖို႔ရာ တိုက္တြန္းျခင္း စသည္တို႔ လုပ္ေဆာင္ေပး ၾကတယ္။

(၂) ေဆးစြဲေနသူေတြကို “ကြန္ဒြန္” ေဝငွေပးတယ္။ (၃) ပိုးသန္႔စင္ၿပီး ေဆးထိုးအပ္ ေပးတယ္။ (သို႔မဟုတ္) အပ္ကို ပိုးသတ္ရန္ (ပိုးသန္႔စင္ရန္) အတြက္ Bleach (ဘလိခ်္) မႈန္႔ ေဝငွေပးတယ္။ (၄) ေဆးျပတ္လုိသူေတြကုိ လိုသလို အစားထိုးေဆး စသည္တို႔ကို ေပးၿပီး ၾကပ္မတ္ကုသ ေပးတယ္။

ေဒါက္တာ ေဒၚျမင့္ျမင့္ခင္ ေရးသားေသာ “လူတိုင္းအတြက္ ထုိးတဲ့ ေခါင္းေလာင္း” စာအုပ္မွ ျပန္လည္ေရးသား ေဖာ္ျပထားျခင္း ျဖစ္ပါသည္။