HIV/AIDS
ေရာဂါႏွင့္ လူကုန္ကူးမႈသည္ လူသားလုံၿခံဳေရးႏွင့္ လူသား ဖြံ႕ၿဖိဳးမႈတို႕အတြက္
ၿခိမ္းေျခာက္လ်က္ရွိေနသည္။ သန္းေပါင္းမ်ားစြာေသာ အမ်ိဳးသမီးမ်ားႏွင့္
မိန္းကေလးငယ္မ်ားသည္ ၿပီးခဲ့ေသာ ႏွစ္မ်ားအတြင္းက ၄င္းတို႕၏ ႏုိင္ငံအတြင္းမွ
နယ္စပ္ျဖတ္ေက်ာ္ၿပီး လူကုန္ကူးျခင္း ခံေနၾက ရသည္။ ကမၻာႏွင့္အဝန္း
လူကုန္ကူးမႈလုပ္ငန္းႀကီးသည္ ႏွစ္စဥ္အေမရိကန္ေဒၚလာ (၅)ဘီလီ ယမ္မွ (၇)ဘီလီယမ္အထိ
လည္ပတ္လ်က္ရွိသည္ဟု ခန္႕မွန္းၾကသည္။

ႏွစ္စဥ္ အာရွတုိက္အတြင္းတြင္
လူကုန္ကူးျခင္းခံရ သူ(၃)သိန္းမွ (၄)သိန္း(၅)ေသာင္းအထိ ရွိသည္ဟု ဆိုၾကသည္။
ထုိအေရအတြက္ ထဲမွ ထက္ဝက္ေက်ာ္ခန္႕သည္ ေတာင္အာရွေဒသမွျဖစ္ၾကသည္။ သုိ႕ေၾကာင့္လည္း
လြန္ခဲ့သည္ ဆယ္စုႏွစ္ကတည္းက ေတာင္အာရွေဒသတြင္ လူကုန္ကူးမႈႀကီးထြားလာသည့္
ျပႆနာတစ္ရပ္သည္ အလြန္အမင္း စုိးရိမ္ဖြယ္ရာ ျဖစ္လာသည္။

သို႕ေသာ္ ထုိေတာင္အာရွေဒသတြင္
လူကုန္ကူးမႈႏွင့္ HIV/AIDS ေရာဂါတို႔
ဆက္စပ္မႈကိုမ်ား မၾကာမီကမွ ခြဲျခားစိစစ္ႏုိင္ခဲ့သည္။ အာဖဂန္နစၥတန္ ႏုိင္ငံသည္
အမ်ိဳးသမီးမ်ားႏွင့္ ကေလးငယ္မ်ားကို လိင္မႈဆုိင္ရာႏွင့္ လုပ္အားေခါင္းပုံျဖတ္ရန္
ရည္ရြယ္ခ်က္ျဖင့္ လူကုန္ကူးမႈခံေနရေသာ မူလႏုိင္ငံ ျဖစ္သည္။ ျပန္ေပးဆြဲျခင္း၊
ေသြးေဆာင္ျဖား ေယာင္းကာ လက္ထပ္ယူျခင္း၊ အဓမၼလက္ထပ္ရန္ အတြက္ ေရာင္းစားခံရျခင္း၊
စီးပြားျဖစ္ လိင္ပုိင္းဆုိင္ရာ အျမတ္ထုတ္ခံရျခင္း စသည့္အျဖစ္ဆုိးတို႕ကို
အိမ္နီးခ်င္း ပါကစၥတန္ႏိုင္ငံတြင္ ခံစားေနၾကရသည္။ လူကုန္ကူးမႈႏွင့္ ပတ္သက္သည့္
သတင္း အနည္း ငယ္သာ ရရွိၾကေသာ္လည္း အဓမၼလိင္လုပ္ငန္း ေဆာင္ရြက္ခုိင္းေစမႈ၊
လိမ္လည္လက္ထပ္မႈ သတင္း မ်ားမွာမူ ထြက္ေပၚလ်က္ရွိသည္။

အီရန္အမ်ိဳးသမီးမ်ားကို
ပါကစၥတန္ႏုိင္ငံအတြင္းသို႕ တရားမဝင္ လမ္းေၾကာင္းမွ လူကုန္ကူးသည့္
လမ္းေၾကာင္းႏွစ္ခုအနက္ ယင္းႏိုင္ငံကို လမ္းေၾကာင္းတစ္ခုအျဖစ္ အသုံးျပဳေလ့ ရွိၾကသည္။
ထိုႏိုင္ငံတြင္ HIV ပ်ံ႕ႏွံ႕မႈ
ခိုင္လုံသည့္အခ်က္အလက္မ်ားမရွိသလုိ HIV/AIDS ပ်ံ႕ႏွံ႕လႊမ္းမိုးလာသည့္ အေျခခံအခ်က္အလက္ မ်ားကိုလည္း
ေကာင္းစြာ သိရွိနားလည္မႈ နည္းပါး သည္။ ၄င္းႏုိင္ငံအစုိးရ၏ HIV ကူးစက္မႈႏႈန္း အစီရင္ခံစာႏွင့္ကုလသမဂၢဆုိင္ရာ HIV/AIDS
အစီအစဥ္ United
Nations Programe on HIV/ AIDS (UNAIDS) ၏ခန္႕မွန္းခ်က္တို႔မွာ
မ်ားစြာကြာျခားေနသည္ ကုိသိရသည္။ ေသြးလွဴဘဏ္မ်ား၏ အစီရင္ခံစာမ်ားအရHIV ေတြ႕ရွိမႈ (၆၁)မႈတြင္ အမ်ိဳးသမီး(၁၈)ဦးႏွင့္ အမ်ိဳးသား
(၄၃)ဦးတို႕ ျဖစ္ၾကသည္ဟု ေျပာေသာ္လည္း၊ ကုလသမဂၢဆုိင္ရာ HIV/AIDS
အစီ အစဥ္ United
Nations Programe on HIV/ AIDS (UNAIDS) ႏွင့္
ကမၻာ့က်န္းမာေရးအဖြဲ႕ World Health Organization (WHO) တို႕မွ HIV ေရာဂါပုိးရိွသူ (1,000) ႏွင့္ (2,000) ၾကားရွိလိမ့္မည္ဟု ခန္႕မွန္းၾကသည္။

ကဘူး (Kabul)
ၿမိဳ႕မွ မူးယစ္ေဆးဝါး
ထိုးသြင္းသုံးစြဲသူ (၄) ရာခုိင္ႏႈန္းသည္ HIV ပုိး ရွိသူမ်ား ျဖစ္ၾကသည္။ အမ်ားစုမွာ မသန္႕ရွင္းေသာ
ေဆးထုိးသြင္းမႈ မ်ားေၾကာင့္ျဖစ္ရသည္။ ထ႔ိုအျပင္ မူးယစ္ ေဆးဝါသုံးစြဲသူ
အမ်ိဳးသားအမ်ားစုမွာ အျခားအႏၲရာယ္မ်ားသည့္ အျပဳအမူမ်ားေၾကာင့္လည္း ထိုေရာဂါ
ရၾကျခင္းျဖစ္သည္။ ဥပမာ-လိင္ေပ်ာ္ပါးမႈ (၆၉)ရာခုိင္ႏႈန္းသည္ ေၾကးစားမ်ားႏွင့္
ဆက္ဆံၾကၿပီး (၃၂)ရာခုိင္ႏႈန္းသည္ ေယာက္်ားခ်င္း (သို႔မဟုတ္)
ေယာက်္ားငယ္ေလးမ်ားႏွင့္ လိင္ဆက္ဆံၾကေၾကာင္း သိရွိရပါသည္။ ဘဂၤလားေဒ့ရွ္ႏိုင္ငံသည္
အႏၲရာယ္အလြယ္တကူ က်ေရာက္ႏုိင္သည့္ အုပ္စု အသိုင္း အဝုိင္းမ်ားအတြင္း HIV ပုိးပ်ံ႕ႏွံ႕မႈကုိ ျပတ္ျပတ္သားသား ကာကြယ္ရန္ အခြင့္အလမ္း
အလြန္နည္းလ်က္ ရွိသည္။ ထိုအုပ္စုအသိုင္းအဝုိင္းတြင္ အတန္းအစား(၅)မ်ိဳးေတြ႕ရသည္။
၄င္းတို႕မွာ အမ်ိဳးသမီး လိင္ လုပ္ငန္း လုပ္ကုိင္သူမ်ား၊ အမ်ိဳးသားအခ်င္းခ်င္း
လိင္ေပ်ာ္ပါးသူမ်ား၊ အမ်ိဳးသားလိင္လုပ္ငန္း လုပ္ သူမ်ားႏွင့္
ေရာဂါပုိးမ်ားကူးစက္မႈကို တံတားသဖြယ္ ေပါင္းကူးေပးေလ့ရွိသည့္ ကုန္တင္ကားေမာင္း
သူမ်ား၊ ဆိပ္ကမ္းကုန္တင္ ကုန္ခ်အလုပ္သမားမ်ားႏွင့္ လန္ခ်ားဆြဲသူမ်ား အပါအဝင္
ခရီးသြားလာ လုပ္ကုိင္သူမ်ားျဖစ္ၾကသည္။

အလြန္အမင္းဆင္းရဲမြဲေတမႈ၊
နိမ့္က်သည့္လူမႈ စီးပြားေရးႏွင့္ လူသား ဖြံ႕ၿဖိဳးမႈ နည္းပါးျခင္းတုိ႕ေၾကာင့္ HIV/AIDS ေရာဂါပ်ံ႕ႏွံ႕မႈကို စတင္ျမင္ေတြ႕ေနရၿပီ ျဖစ္ပါသည္။ လူကုန္
ကူးခံရမႈမ်ားေၾကာင့္ ဘဂၤလားေဒ့ရွ္ႏိုင္ငံမွ အမ်ိဳးသမီးအမ်ားအျပားသည္ အိႏိၵယႏုိင္ငံ
Mumbai ႏွင့္ Kolkata
ၿမိဳ႕မ်ားရွိ လိင္လုပ္ငန္းတြင္
အဓမၼခုိင္းေစျခင္း ခံေနၾကရသည္။ ထိုအမ်ိဳးသမီးမ်ားသည္ HIV ကူးစက္ရန္ အလြယ္တကူ အခြင့္လမ္းရွိေန သူမ်ားျဖစ္ၾကသည္။
ဘဂၤလားေဒ့ရွ္ အမ်ိဳးသမီးမ်ားသည္ ပါကစၥတန္၊ ဘာရိန္း၊ ကူဝိတ္ႏွင့္
အာရပ္ေစာ္ဘြားမ်ားႏိုင္ငံမ်ားတြင္ အိမ္ေဖာ္အျဖစ္ လည္းေကာင္း၊ ေၾကြးမီျဖင့္
ေႏွာင္ဖြဲ႕ခုိင္းေစျခင္းျဖင့္ လည္းေကာင္း၊ လိင္မူဆုိင္ရာ အျမတ္ထုတ္ခံရျခင္းျဖင့္
လည္း ေကာင္း လူကုန္ကူးျခင္းခံေနၾကရသည္။ ၄င္းအျပင္ ျပည္တြင္းတြင္လည္း ေက်းလက္ေဒသမွ
ငယ္ရြယ္ သည့္ ကေလးမ်ားကို ၿမိဳ႕ျပေဒသသို႕ အဓမၼအလုပ္ခုိင္းေစရန္ႏွင့္
စီးပြားျဖစ္လိင္ပုိင္းဆုိင္ရာ ေခါင္းပံု ျဖတ္ျခင္းမ်ားသည္ က်ယ္က်ယ္ျပန္႔ျပန္႔
ျဖစ္ပြားလ်က္ရွိပါသည္။

အိႏိၵယႏိုင္ငံသည္ HIV ပုိးရွိသူမ်ား အမ်ားအျပားရွိေနသည့္အတြက္ ေဒသတြင္း၌
အႀကီးမားဆုံး စိန္ေခၚမႈႏွင့္ ရင္ဆုိင္ေနရသည္။ အာရွတုိက္၏ လူဦးေရ
(၄ဝ)ရာခုိင္ႏႈန္းခန္႕သည္ အိႏိၵယႏုိင္ငံတြင္ ေနထုိင္ၾကသျဖင့္ ေဒသတြင္း၌ HIV ေရာဂါပုိးရွိသူအမ်ားဆုံး (သို႔မဟုတ္) ေရာဂါပုိး ရွိသူဦးေရ
(၂)ဒသမ(၅)သန္းခန္႕ရွိေနပါသည္။ ျပည္တြင္းမွာေရာ ျပည္ပမွာပါ လူကုန္ကူးမႈ
ျဖစ္ပြားမႈႏႈန္းလည္း အျမင့္ ဆုံး ျဖစ္ေနသည္။ အိႏိၵယႏိုင္ငံသည္ လုပ္အားႏွင့္
လိင္ေခါင္းပုံျဖတ္မႈအတြက္ ရည္ရြယ္ၿပီး လူကုန္ကူး ရာမူရင္းႏုိင္ငံ၊
တစ္ေထာက္နားရပ္ႏွင့္ ခရီးဆုံးေဒသလည္းျဖစ္သည္။ နီေပါႏိုင္ငံသည္ လူကုန္ကူးမႈႏွင့္ HIV/AIDS ေရာဂါႏွစ္မ်ိဳးစလံုးတို႔ေၾကာင့္
အႀကီးအက်ယ္ထိခုိက္မႈရွိေနသည္။ ထုိျပႆနာႏွစ္ရပ္လံုးကို မူဝါဒခ်မွတ္ၿပီး အစိုးရ၊
လူမႈေရးအသင္းအဖြဲ႕ႏွင့္ အလွဴရွင္မ်ားမွ ဘက္ေပါင္းစံု တုိက္ဖ်က္ရန္ ႀကိဳးပမ္း
လ်က္ရွိၾကသည္။

ေထာင္ေပါင္းမ်ားစြာေသာ နီေပါအမ်ဳိးသမီးမ်ားသည္ အိႏၵိယႏုိင္ငံသုိ႔
လိင္လုပ္သား မ်ားအျဖစ္ လူကုန္ကူးျခင္း ခံရသည္ဟု မွတ္ထင္ခဲ့ပါသည္။ ႏွစ္စဥ္ (၅ဝဝဝ)မွ
(၇ဝဝဝ)အထိရွိသည္ဟု ခန္႔မွန္းရသည္။ လူကုန္ကူးျခင္းခံရသည့္ အမ်ဳိးသမီးမ်ား၏ အေရအတြက္
ခန္႔မွန္းမႈမ်ား ကြာဟျခားနား မႈမ်ားေၾကာင့္ အခ်က္အလက္မ်ားရရွိရန္ အခက္အခဲရွိသလုိ
စနစ္က်နစြာ အခ်က္အလက္ စုေဆာင္း မႈမရွိျခင္းႏွင့္
သုေတသနျပဳလုပ္မႈမရွိျခင္းတို႔ကိုလည္း ၫႊန္ျပေနေပသည္။ ယင္းအမ်ဳိးသမီး မ်ားသည္
ေဆာ္ဒီအာေရဗ်၊ မေလးရွား၊ ေဟာင္ေကာင္၊ အာရပ္ေစာ္ဘြားမ်ားႏိုင္ငံႏွင့္
ပင္လယ္ေကြ႕ႏုိင္ငံမ်ားအထိ လူကုန္ကူးျခင္း ခံေနၾကရသည္။ ယင္းအျပင္
နယ္ေျမမေအးခ်မ္းမႈႏွင့္ ျပည္တြင္း ေရႊ႕ေျပာင္းခံၾကရ မႈမ်ား၊ အလုပ္အကုိင္ႏွင့္
ဘဝလံုၿခံဳ မႈရွာေဖြရျခင္းေၾကာင့္ ႏုိင္ငံအတြင္းတြင္လည္း လူကုန္ကူးမႈျဖစ္ပြားမႈ
ျမင့္တက္လ်က္ရွိသည္။ ယင္းတုိ႔အား အလြယ္တကူ လိမ္လည္ျဖားေယာင္းႏုိင္ျခင္းက HIV/AIDS ေရာဂါ ျဖစ္ပြားရန္ အခြင့္အလမ္း ပိုမုိရရွိေနသည္။
အရြယ္ေရာက္သူ HIV ပ်ံ႕ပြားမႈမွာ(ဝ)
ဒသမ(၅)ရာခုိင္ႏႈန္း လက္ရွိရွိေနေသာ္လည္း (၂ဝ၁ဝ)ခုႏွစ္တြင္ အသက္(၁၅)ႏွစ္မွ (၄၉)
ႏွစ္အထိ AIDS
ေရာဂါေၾကာင့္ ေသေပ်ာက္မႈႏႈန္း ျဖစ္ပြားရျခင္း အေၾကာင္းရင္း တစ္ရပ္အျဖစ္
ရွိလာလိမ့္မည္ဟု ခန္႔မွန္းထားၾကသည္။

ပါကစၥတန္ႏုိင္ငံသည္
လူကုန္ကူးျခင္း ခံရသူမ်ား၏ မူရင္းေနရာ၊ တစ္ေထာက္နားရပ္ႏွင့္ ခရီးဆံုး ေဒသဟု
သိရွိထားၾကသည္။ ကုလားအုပ္ေျပးပြဲမ်ားတြင္ စီးနင္းသူကေလးငယ္မ်ား၊ အိမ္ေဖာ္မ်ား၊
ေၾကြးၿမီျဖင့္ ေႏွာင္ဖြဲ႕ခုိင္းေစျခင္းခံရသူမ်ား၏ မူရင္းႏိုင္ငံျဖစ္သလို
ဘဂၤလားေဒ့ရွ္ႏွင့္ အေရွ႕အာရွႏုိင္ငံ မ်ား၏ တစ္ေထာက္နားရပ္လည္းျဖစ္သည္။ ထုိ႔အျပင္
ဘဂၤလားေဒ့ရွ္၊ အာဖဂန္နစၥတန္ႏွင့္ အာရွ အလယ္ပုိင္းတုိ႔မွ အမ်ဳိးသမီးမ်ားအတြက္
ခရီးဆံုးေဒသလည္းျဖစ္သည္။ ကေလးငယ္မ်ားအား ပင္လယ္ ေကြ႕ ႏိုင္ငံမ်ားသို႔ ကုလားအုပ္
စီးနင္းသူမ်ားအျဖစ္ ခုိင္းေစရန္ လူကုန္ကူးၾကသကဲ့သို႔ ျပည္တြင္းတြင္ လည္း
ေတာင္းရမ္းစားေသာက္ရန္ ခိုင္းေစမႈမ်ားရိွသည္။ ေက်းလက္ေဒသမွ အမ်ဳိးသမီးမ်ားႏွင့္
မိန္း ကေလးငယ္မ်ားကိုမူ စီးပြားျဖစ္လိင္လုပ္သား အျဖစ္လည္းေကာင္း၊ အိမ္ေဖာ္အျဖစ္
လည္းေကာင္း ခုိင္းေစရန္ လူကုန္ကူးၾကသည္။

ပါကစၥတန္ႏိုင္ငံတြင္ အရြယ္ေရာက္သူ
(ဝ)ဒသမ(၁)ရာခုိင္းႏႈန္း(သို႔မ ဟုတ္) (၇)ေသာင္းမွ(၈)ေသာင္းသည္ HIV/AIDS ေရာဂါပုိးရွိေနၾကသည္ဟု UNAIDS မွ ခန္႔မွန္း ထားသည္။ (၁၅)ႏွစ္မွ (၄၉)ႏွစ္အရြယ္ရွိ
အမ်ဳိးသားမ်ားတြင္ ျဖစ္ပြားမႈ အမ်ားဆံုးျဖစ္သည္။ လူကုန္ကူး မႈႏွင့္ HIV/AIDS ေရာဂါတုိက္ဖ်က္မႈတို႔သည္ သီးျခားစီျဖစ္ေနၾကေသာ္လည္း
ထုိျပႆနာ ႏွစ္ရပ္သည္ အၿပိဳင္ၾကီးထြားကာ စိန္ေခၚမႈတစ္ရပ္အျဖစ္ တည္ေနသည္။
သီရိလကၤာႏုိင္ငံသည္လည္း လူကုန္ကူး ျခင္းခံရသည့္ အမ်ဳိးသမီးမ်ားႏွင့္
မိန္းကေလးငယ္မ်ား၏ အေရအတြက္ကို တိတိက်က်အခ်က္အလက္ မရွိသျဖင့္
ျဖစ္ေပၚေနမႈအတုိင္းအတာအား အကဲျဖတ္သံုးသပ္ရန္ အခက္အခဲႏွင့္ ႀကံဳေတြ႕ေနရသည္။
ယင္းႏိုင္ငံ၏ လူကုန္ကူးမႈပံုစံမ်ားႏွင့္ သေဘာသဘာဝတုိ႔သည္
အိမ္နီးခ်င္းႏိုင္ငံမ်ားႏွင့္ ကြဲျပားျခားနား သည္။ ေရႊ႕ေျပာင္းသြားလာ
ေနထုိင္ၾကမႈႏွင့္ လူကုန္ကူးမႈတုိ႔သည္ ပိုမုိဆက္စပ္မႈရွိေနသည္။ မ်ားစြာ ေသာသီရိလကၤာ
အမ်ဳိးသမီးမ်ားသည္ ျပင္ပႏိုင္ငံသုိ႔ ေရႊ႕ေျပာင္းသြားလာ အလုပ္လုပ္ကုိင္ရန္ ပထမ
ပိုင္းတြင္ သေဘာတူလုိက္ေလ်ာမႈျဖင့္ သြားလာၾကၿပီး လမ္းခရီး (သို႔မဟုတ္)
ခရီးဆံုးႏုိင္ငံတုိ႔၌ ယင္းတို႔ အေပၚ အျမတ္ထုတ္ျခင္းမ်ား စတင္ခံစားႀကံဳေတြ႕ၾကရသည္။
သီရိလကၤာႏုိင္ငံ၏ ႏုိင္ငံျခားဝင္ေငြ ရရွိ ေရး လုပ္ငန္းမ်ားအနက္
လုပ္သားထုတစ္ရပ္လံုးတြင္ (၇ဝ)မွ (၉ဝ)ရာခုိင္ႏႈန္းသည္ အမ်ဳိးသမီးလုပ္သား မ်ား
ျဖစ္ၾကသည္။

ျပည္ပသုိ႔ အလုပ္လုပ္ကုိင္ရန္
ေစလႊတ္သည့္ လုပ္ငန္းသည္လည္း ႏုိင္ငံျခား ဝင္ေငြ ရရွိေရး လုပ္ငန္းမ်ားထဲမွ
တစ္ခုအပါအဝင္ျဖစ္သည္။ ယင္းႏုိင္ငံ၏ အလုပ္သမားဝန္ႀကီးဌာန ခန္႔မွန္း ခ်က္အရ
ပင္လယ္ေကြ႕ႏုိင္ငံမ်ားတြင္ အလုပ္လုပ္ကုိင္ၾကသူမ်ား၏ (၇ဝ)ဒသမ(၆) ရာခုိင္ႏႈန္းသည္
အမ်ဳိးသမီးမ်ားျဖစ္ၾကသည္။ အေရွ႕အလယ္ပုိင္းႏုိင္ငံမ်ား၊ စကၤာပူ၊ ေဟာင္ေကာင္ႏွင့္
ေတာင္ကိုရီးယား ႏုိင္ငံမ်ားတို႔တြင္ အဓမၼေစခုိင္းခံရမႈႏွင့္ လိင္မႈဆုိင္ရာ
ေခါင္းပံုျဖတ္ခံရမႈတုိ႔အတြက္ လူကုန္ကူးျခင္း ခံေနရသည့္ မူရင္းေဒသလည္း ျဖစ္သည္။
ယင္းႏုိင္ငံတြင္ ကမၻာလွည့္ခရီးသည္မ်ားအတြက္ လိင္မႈ ဆုိင္ရာ ဝန္ေဆာင္မႈေပးရာတြင္
ငယ္ရြယ္သည့္ ေယာက္်ားေလးမ်ားႏွင့္ မိန္းကေလးမ်ားအား အသံုးျပဳ ေလ့ရွိၾကသည္။
အစိုးရထိန္းခ်ဳပ္သည့္ နယ္ေျမႏွင့္ အီလန္တမီးလ္ က်ားလြတ္ေျမာက္ေရးအဖြဲ႕ Liberation
Tigers of Tamil Eelam (LTTE) တုိ႔
ထိန္းခ်ဳပ္သည့္နယ္ေျမမ်ားတြင္ပါ လူကုန္ကူးမႈ ျဖစ္ပြားလ်က္ ရွိသည္။
အဓမၼစီးပြားျဖစ္လိင္လုပ္ငန္း လုပ္ကုိင္ေဆာင္ရြက္မႈသည္ လိင္ဆက္ဆံရာမွ ကူးစက္ေရာဂါ
ပ်ံ႕ႏွံ႕မႈအႏၲရာယ္ ပိုမုိက်ေရာက္ႏုိင္သည္။ ၄င္းအျပင္ HIV ပ်ံ႕ပြားရန္အတြက္လည္း ပိုမုိျဖစ္ေစသည္။

သီရိလကၤာႏုိင္ငံ၏
တရားဝင္ထုတ္ျပန္ခ်က္အရ လိင္ဆက္ဆံမႈေၾကာင့္ ကူးစက္ေရာဂါျဖစ္ပြားမႈ အလြန္နည္းသည္ဟု
ေျပာဆုိေနေသာ္လည္း UNAIDS ၏ခန္႔မွန္းခ်က္အရ
HIV ပိုးရွိသူအေရအတြက္မွာ
(၃၅ဝဝ) ရွိေနသည္ဟု ဆုိသည္။ ေတာင္အာရွေဒသတြင္ သီရိလကၤာႏုိင္ငံသည္ HIV ပ်ံ႕ႏွံ႕မႈ အနည္း ဆံုးဟု UNAIDS ႏွင့္ WHOတို႔က သတ္မွတ္ထားသည္။ အရြယ္ေရာက္သူမ်ား၏ HIV ပ်ံ႕ႏွံ႕မႈသည္ (ဝ)ဒသမ(၁)ရာခုိင္ႏႈန္းထက္ နည္းသည္။ HIV ကူး စက္ေရာဂါရွိသူ (၉ဝ)ရာခုိင္ႏႈန္းခန္႔သည္
အသက္(၁၅)ႏွစ္မွ(၄၉)ႏွစ္အတြင္း ရွိသူမ်ား ျဖစ္ၾကသည္။ ထုိေတာင္အာရွေဒသအတြင္း
ၿပိဳင္တူႀကီးထြားေနသည့္ လူကုန္ကူးမႈႏွင့္ HIV/AIDS ေရာဂါပ်႕ံႏွံ႕မႈျပႆနာ ႏွစ္ရပ္အား ကိုင္တြယ္ေျဖရွင္းရန္
ပူးေပါင္း သုေတ သနျပဳလုပ္ျခင္း၊ ႏိႈက္ႏိႈက္ခြၽတ္ခြၽတ္ ခြဲျခမ္းစိတ္ျဖာ
စိစစ္ျခင္းတို႔ ရလဒ္မ်ားမွသည္ မူဝါဒမ်ား ခ်မွတ္ ပူးေပါင္းေဆာင္ရြက္ေရး၊ ႀကိဳတင္ကာကြယ္ေရး၊
တရားစြဲဆုိေရး၊ လူကုန္ကူးျခင္းခံရသူမ်ား ကာကြယ္ ေစာင့္ေရွာက္ေရးႏွင့္
ပါဝင္တုိက္ဖ်က္ၾကသူ အသီးသီးတို႔ စြမ္းရည္ျမႇင့္တင္ေရးတို႔ကို စီမံခ်က္ ခ်မွတ္
ေဆာင္ရြက္သြားၾက ရမည္ျဖစ္ေပသည္။

HIVေရာင္းဝယ္ေဖာက္ကားမႈလုပ္ငန္း