HIV ကူးစက္ခံရၿပီးေနာက္ ႏွစ္ပတ္မွ ေလးပတ္အတြင္း
Acute HIV Syndrome (သို႔မဟုတ္) Seroconversion Illness (သို႔မဟုတ္) Flue – Like
Syndrome ဟု ေခၚေသာ လကၡဏာ တခ်ဳိ႕ ျဖစ္ေပၚခံစားရတတ္ပါသည္။ အမ်ားအားျဖင့္ ယင္းကာလတြင္
ေသြးစစ္ေဆးၾကည့္ပါက Positive ျဖစ္ဦးမည္ မဟုတ္ပါ။ ေသြးစစ္ျခင္းမွာ HIV ဗိုင္းရပ္စ္ေၾကာင့္
ခႏၶာကိုယ္မွ ျပန္လည္ထုတ္ေပးေသာ ပဋိပစၥည္း Antibody ကို စစ္ေဆးျခင္းျဖစ္သည္။

      ေရာဂါ
ကူးစက္ခံထားရၿပီး ျဖစ္ေသာ္လည္း၊ ေသြးစစ္၍ Positive မေတြ႔ရေသးသည့္ ကာလကို Window
Period ဟု သံုးႏႈန္းေခၚဆိုသည္။

      လူနာမ်ားသည္
HIV ကူးစက္ခံခဲ့ရၿပီး ေ၀ဒနာ လကၡဏာ မျပဘဲ ႏွစ္ေပါင္းမ်ားစြာ အမ်ားအားျဖင့္ ၁၀ ႏွစ္ခန္႔ထိ
ရွိေနတတ္သည္။ Clinical Latency Asymptomatic လကၡဏာ မရွိေသာ ကာလ၊ ငုပ္လွ်ဳိးေနေသာ ကာလဟုဆိုႏိုင္ပါသည္။
တခ်ဳိ႕လူနာမ်ားတြင္ ယင္းကာလမွာ ၁၀ ေက်ာ္ ၁၅ ႏွစ္အထိရွိႏိုင္ပါသည္။

      ေနာက္ပိုင္းကာလတြင္
ဗိုင္းရပ္စ္ပိုးအေရအတြက္ မ်ားျပားလာၿပီး၊ CD4 အေရအတြက္မွာ က်ဆင္း လာသည္။ (CD4 200)
CD4 အေရအတြက္ ၂၀၀ ေအာက္က်ဆင္းလာခ်ိန္တြင္ အခြင့္အေရး ယူတတ္ေသာ ပိုးမႊားမ်ား အဓိက ကူးစက္မႈ
ျဖစ္လာေလ့ရွိသည္။

      CD4 ၂၀၀
ေအာက္က်ဆင္းခဲ့သူ တစ္ဦးသည္ သဘာ၀ ျဖစ္စဥ္အတိုင္းသြားမည္ဆိုပါလွ်င္ (ကုသမႈ ခံယူျခင္းမျပဳလွ်င္)အသက္ရွင္သန္ခြင့္မွာပ်မ္းမွ်
အားျဖင့္ ၃.၇ ႏွစ္ခန္႔သာရွိပါသည္။

      ကေလးငယ္မ်ားတြင္
ေရာဂါပိုးရွိေသာ မိခင္မွ ကိုယ္၀န္ေဆာင္စဥ္၊ ေမြးဖြားစဥ္ႏွင့္ ႏို႔တိုက္ေကၽြးေမြးစဥ္
ေရာဂါ ကူးစက္ခံရတတ္ၿပီး သဘာ၀ ျဖစ္စဥ္မွာ လူႀကီးမ်ားႏွင့္မတူ ကြဲျပားမႈ ရွိေၾကာင္း ေတြ႔ရပါသည္။

      HIV ကူးစက္မႈ
၏ သဘာ၀ ျဖစ္စဥ္ ဆိုသည္မွာ ေရာဂါပိုး၀င္ေရာက္ၿပီး ကုသမႈ တစ္စံုတစ္ရာမရွိဘဲ ေရာဂါအဆင့္
ဆင့္ ျဖစ္ေပၚေျပာင္းလဲမႈကို ဆိုလိုပါသည္။ 

(Family Health Journal Vol.235, 28th Oct, 2009)