အာဖရိကေရာက္ ျမန္မာတစ္ေယာက္ မွ အပိုင္း (၂) – ဆရာဝန္ရဲ႕ က်င့္ဝတ္မွာ ဆရာဝန္ဟာ မာမက်န္းျဖစ္ေနတဲ့ လူေတြကို အစြမ္းကုန္ ကုသရမယ္လို႔ ဆိုထားတယ္ဆိုတာေတာ့ အထူးေျပာျပစရာ လိုမယ္မထင္ပါဘူး။ သနားလြန္းလို႔ ဆိုၿပီး ေနာက္ဆံုး အေျခအေနေရာက္ေနတဲ့ လူနာကိုေသာ္မွ ေသေဆးေပးလို႔ မရပါဘူး။

အာဖရိကေရာက္ ျမန္မာတစ္ေယာက္ မွ အပိုင္း (၁) – တစ္ကမာၻလံုး အေနနဲ႔ ၿခံဳၾကည့္ရင္ AIDS ေရာဂါနဲ႔ ေသၿပီးသူ သန္းေပါင္း ၁၅ သန္း ေက်ာ္သြားပါၿပီ။ ဒါက ေရာဂါစေတြ႕ကတည္းက အႏွစ္ ၂၀ အတြင္းမွာမို႔ တစ္ႏွစ္ပ်မ္းမွ်ႏႈန္း အေနနဲ႔ၾကည့္ရင္ သိပ္မမ်ားဘူးလို႔ ထင္ရပါတယ္။ ဒါေပမယ့္ ၁၉၉၉ ႏွစ္ တစ္ႏွစ္အတြင္းမွာပဲ ဒီေရာဂါနဲ႔ ေသသူေပါင္းက ၃ သန္းေက်ာ္ ရွိခဲ့တာမို႔ ရွိရွိသမွ် တီဘီတို႔၊ ဌက္ဖ်ားတို႔ထက္ သာသြားၿပီး ထိပ္ဆံုးက ေျပးေနပါတယ္။

သူ႔ကိုယ္သူ သတ္ေသ သြားၿပီ ဆိုတဲ့ သတင္းဆိုးႀကီးကို ၁၉၉၉ မတ္ မွာ ေနာက္ဆံုးၾကား လိုက္ရပါတယ္၊ ခ်စ္သူကို တကယ္ပဲ အသက္ေပးၿပီး ခ်စ္သြားတာလား။ ဒါမွမဟုတ္ သူကိုယ္တိုင္မွာပဲ HIV ပိုး ဝင္ေနၿပီ ဆိုတာ သိလို႔ပဲ အဆံုးစီရင္ သြားတာလား၊ ဒါေတြကို အေျဖေပး ႏိုင္တဲ႔သူက ။

ဝမ္းနည္း အားငယ္ရမႈေတြ၊ စိတ္ရဲ႕ အလိုမက်မႈေတြ၊ ႏွလံုးသားကို တတိတိကိုက္ျဖတ္ တိုက္စား ေနမႈေတြနဲ႔ ေဟာဒီ ကမာၻ ေလာကႀကီးထဲမွာ ညီမေလး တစ္ေယာက္တည္း ရင္ဆိုင္ျဖတ္သန္း ေနရတာ မဟုတ္ဘူး ဆိုတဲ့ စကားကို ေနာက္ဆံုး အေနနဲ႔ ေျပာခြင့္ျပဳပါေတာ့ ညီမေလး မိပန္။

သူခ်စ္တဲ့ ေကာင္မေလးကို ဘယ္လိုခ်စ္ခြင့္ ပန္ခဲ့တယ္ ဆုိတာေလးပါ။ HIV Negative, HIV မရွိဆိုတဲ့ ေသြးစစ္ စာရြက္ေလး ထုတ္ျပၿပီး ခ်စ္ခြင့္ပန္ခဲ့သတဲ့။

အခ်ိန္က ည (၁၀) နာရီ (၁၀) မိနစ္ ဖုန္းထဲက မ်ဳိးႀကီးရဲ႕ “အျပာေရာင္ခ်စ္ည” သီခ်င္း ထျမည္လာတယ္။ အိပ္မေပ်ာ္ ေသးတာနဲ႔ ေခါင္းအံုးေဘးက ဖုန္းကိုအသာစမ္းၿပီး ယူလိုက္တယ္… လက္ထဲအေရာက္မွာပဲ ဖုန္းကျပန္က်သြား တယ္….. missed call
ဘယ္သူပါလိမ့္ဆိုတဲ့အသိနဲ႕ ဖြင့္ၾကည့္မိေတာ့ Wityi ဝတ္ရည္… ၾကားဖူး သလိုလုိေတာ့ ရွိသားပဲလို႔ ေတြးၾကည့္တယ္။

ဒီ AIDS ေရာဂါဟာ ကိုယ္က်င့္သိကၡာ လံုၿခံဳမႈ တစ္ခုတည္းနဲ႔တင္ ကာကြယ္လို႔ မရတာ နင္လဲ သိပါတယ္။ မထင္မွတ္တဲ့ လွည့္ကြက္ အမ်ဳိးမ်ဳိးနဲ႔ ငါတို႔ ခႏၶာကိုယ္ကို ဝါးမ်ဳိးခဲ့လို႔ ဒီေရာဂါနဲ႔ လူေတြ ဘယ္ေလာက္ေသခဲ့ရၿပီလဲ။ AIDS ေရာဂါ ရေစႏိုင္တဲ့ နည္းအမ်ဳိးမ်ဳိးလဲ နင္သိၿပီးသားပဲ။

ေန႔စဥ္လုပ္ေနၾက အစီအစဥ္တို႔အတိုင္း မနက္ ငါးနာရီခြဲတြင္ ထကာ ေမာင္အတြက္ နံနက္စာကို ျပင္ဆင္ထားသည္။ ေန႔လည္စာ အတြက္ ထမင္းဘူးထည့္ရန္ ထမင္းအိုးကို ခလုတ္ ႏွိပ္ထားလိုက္သည္။ မေန႔ ညေနက ခ်က္ကာ ေရခဲေသတၱာထဲ ထည့္ထားေသာ ၾကက္သားဟင္းကို မိုက္က႐ိုေဝ့(ဖ္) လွ်ပ္စစ္ မီးဖိုထဲသို႔ ထည့္လိုက္သည္။ ခလုတ္ကို ႏိွပ္ထားလိုက္သည္။

“စိတ္ေရာဂါ” ကို စိတ္ျဖင့္ ကုတာရွိ၏။ ကြ်န္ေတာ္ကိုယ္တိုင္ အရက္ျဖတ္စဥ္က စိတ္က်ေရာဂါ စြဲကပ္ဖူး၏။ ေဆး႐ုံတက္ရ၏။ စိတ္ေရာဂါအထူးကု ေဆး႐ုံ ျဖစ္၏။ ထိုမွာ ဆရာဝန္မ်ား၊ သူနာျပဳမ်ားက ကြ်န္ေတာ့္ကို “စိတ္” “စိတ္” ခ်င္းဆက္သြယ္ကုသ၏။ ကြ်န္ေတာ္၏ဉာဏ္ရည္၊ အေတြးအေခၚႏွင့္ စိတ္ထားေပၚ မူတည္ၿပီး ကုသၾက၏။ ကြ်န္ေတာ္ႏွင့္ တန္းတူထားႏိုင္ေသာ ျပဳစုမႈ ေပး၏။

သူ႔ပံုစံ ၾကည့္ရတာ ဒီေလာကထဲကို ေရာက္တာပင္ ၾကာပံုမရေသး။ ဒီေကာင္မေလးမ်ိဳးမွ မသန္႔ရင္ ဘယ္လိုေကာင္မေလးေတြ သန္႔မတဲ့လဲ။ သူမက အားလံုးကို ကြန္ဒံုးနဲ႔မွ လက္ခံတယ္ဆိုေတာ့ ပိုေတာင္ စိတ္ခ်ရေသး။ သူ သံုးစရာ လံုးဝကို မလိုေတာ့တာ ေသခ်ာသြားၿပီပဲ။

[ဟင္း မ္] ျမန္မာပိုင္း စာေဝစနစ္မွ ျဖန္႔ေဝမႈ ပုဒ္ေရ ၃၀၀ ျပည့္၊ [ဟင္း မ္] စီဗီဘေလာ့ စာမ်က္ႏွာတြင္ အဂၤလိပ္ – ျမန္မာ ႏွစ္ဘာသာ ပုဒ္ေရ ၂၀၀၀ ျပည့္ အထိမ္းအမွတ္ အျဖစ္ – ဆရာလမင္းကို ရဲ႕ မိုးနဲ႔အတူ – ဝတၳဳတိုကို တင္ဆက္ လိုက္ပါတယ္။ ==== ႐ုတ္တရက္ မ်က္ရည္မ်ား တသြင္သြင္ စီးဆင္းလာပါတယ္။ ဘယ္လိုမွ တားလို႔မရ။ သူ႔ရဲ႕ ပံုရိပ္ေတြကို ျပန္ျမင္ လာမိပါတယ္။ အခုလို မိုးေတြ ရြာေလေလ သူ႔ကို သတိရေလပါ…. စိတ္ထဲက ေျဖေဖ်ာက္ဖို႔ ႀကိဳးစားေလေလ ပိုျပီး သတိရလာေလပဲ။

နာက်ည္း ေၾကကြဲဖြယ္ေကာင္းတဲ့ ေန႔ရက္တခုကို က်မပိုင္ဆိုင္ရလိမ့္မယ္လို႔ ဘယ္တုန္းကမွ မထင္ခဲ့ပါဘူး။ ျပာလဲ့လဲ့ မီးေရာင္ေအာက္မွာ ရယ္ေမာသံ၊ စကားသံ၊ ဖန္ခြက္ခ်င္း ထိခတ္သံမ်ားရဲ႕ အလယ္မွာ က်မက်င္လည္ရပါၿပီ။ တဝိုင္းကေန တဝိုင္း လိပ္ျပားေလးလို ကူးလူးျဖတ္သန္းရင္း